Καπουκάκης Blog: Η υπερπροσπάθεια του Παναθηναϊκού και ο Αταμάν των τελικών

Οι τελικοί έφτασαν στο 2-2 και θα κριθούν σε πέμπτο παιχνίδι, κάτι το οποίο ελάχιστοι περίμεναν πριν την έναρξη τους. Ομολογώ πως ο Παναθηναϊκός με έχει διαψεύσει πλήρως. Και αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Ήμουν απαισιόδοξος για την έκβαση της σειράς, όσον αφορά στο «Τριφύλλι», όμως η απαισιοδοξία μετατράπηκε σε προσμονή για το επόμενο παιχνίδι. 

Φυσικά, στο πλαίσιο αυτό αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Εργκίν Αταμάν, τους παίκτες και όλο το προπονητικό επιτελείο. Ο Παναθηναϊκός έχει εμφανιστεί «διαβασμένος» στους τελικούς, είναι προετοιμασμένος τακτικά και πνευματικά και παλεύει για κάθε κατοχή, έχοντας να αντιμετωπίσει και αντίξοες συνθήκες. 

• ΠΑΟ Νέα: Έγραψε ιστορία ο Νάιτζελ Χέιζ - Ντέιβις!

Πολλά προβλήματα τραυματισμών, κούραση και αποφάσεις των διαιτητών, «βασανίζουν» τον «Επτάστερο», όμως αυτός κάνει υπερπροσπάθεια και δείχνει το βάρος της φανέλας του. Στο Game 5, σίγουρα, ο Παναθηναϊκός θα είναι αουτσάιντερ, ωστόσο θα μονομαχήσει μέχρι το τέλος για τον τίτλο και έχει τις πιθανότητές του για να φτάσει σε αυτόν. 

Ο... αλλαγμένος Αταμάν και οι Σορτς - Τολιόπουλος 

Τόσο η γλώσσα του σώματος του Εργκίν Αταμάν, όσο και ο τρόπος που κοουτσάρει μέσα στο ματς, έχουν διαφορές σε σχέση με το μεγαλύτερο μέρος της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Ο Τούρκος τεχνικός έχει κάνει τις δικές του προσαρμογές, τακτικά έχει πάει εκεί που... επιθυμεί τον Ολυμπιακό και παρουσιάζει μία ομάδα που είναι άκρως ανταγωνιστική, παρά τα προβλήματά της. 

Ακόμα και ο τρόπος που αντιδράει στον πάγκο όταν θέλει να δώσει οδηγίες στους παίκτες, αλλά και η έξτρα ώθηση που τους δίνει, παροτρύνοντάς τους να πιέσουν στην μπάλα και να αμυνθούν με δυναμισμό, υπενθυμίζουν τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος έχει φτάσει ως εδώ στην καριέρα του. Σε ένα γενικό πλαίσιο, ο Αταμάν παίρνει έναν πολύ καλό βαθμό στους τελικούς και πιθανότατα άξιζε και κάτι καλύτερο από το 2-2. 

Όσον αφορά στους Τι Τζέι Σορτς και Βασίλη Τολιόπουλο, θα ήθελα να τονίσω πως όσα έκαναν στον τέταρτο τελικό απαιτούν μία μεγάλη δόση προσωπικότητας, πνευματικής δύναμης και ταλέντου. Ταλαντούχοι είναι και οι δύο βέβαια, το γνωρίζουμε. Ωστόσο, σε ένα τέτοιο παιχνίδι και σε ένα τέτοιο σημείο ενός κρισιμότατου αγώνα, δεν είναι τυχαίο ότι αμφότεροι ανταπεξήλθαν με τον καλύτερο τρόπο και έδειξαν από τι είναι φτιαγμένοι. Για μένα, αξίζει τεράστιος σεβασμός και στους δύο, διότι προέρχονται από μία σεζόν που αδικήθηκαν από τον ρόλο τους και τον χρόνο συμμετοχής τους. Κι όμως, είναι εκεί τη στιγμή που η ομάδα τους τους χρειάζεται.  

ΥΓ. Το πρότυπο - επαγγελματία που ακούει στο όνομά Νάιτζελ Χέιζ - Ντέιβις, έπαιξε 33 λεπτά σερί και συνολικά 48:22 στον τέταρτο τελικό. Προφανώς, το είδατε, το διαβάσατε, όμως το γράφω και εδώ και δεν θα σχολιάσω κάτι άλλο... 

ΥΓ. 2 Οι εικόνες με τον Εργκίν Αταμάν να στέκεται και να κοιτάζει το πέταλο, όντας φανερά φορτισμένος συναισθηματικά, θα μείνουν στην ιστορία, ανεξάρτητα τι θα συμβεί με το μέλλον του.