Γουλής Blog: Ο Παναθηναϊκός θέλει χρόνο, αλλά θα γίνει αυτός που πρέπει και περιμένουμε όλοι

Σαφώς και δεν χρειαζόμασταν το πρώτο παιχνίδι της League Phase του Κυπέλλου Ελλάδας με τη Νίκη Βόλου για να διαπιστώσουμε πως ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ είναι ακόμη «έτοιμος» ως ομάδα και θα έχει -για ένα διάστημα ακόμη- αρκετά «πάνω-κάτω» στην εικόνα και στην απόδοσή του.

Ιδίως σε τέτοιου είδους παιχνίδια, όπου ο Τζέικομπ Νίστρουπ είναι αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να «ανοίξει» πολύ το rotation (7 αλλαγές έκανε κόντρα στους Θεσσαλούς, διότι ακολουθεί ο ΠΑΟΚ), αφενός δεν μπορεί να υπάρχει ακόμη ομοιογένεια -διότι μιλάμε για μία ομάδα η οποία είναι υπό «ανακατασκευή» εδώ και περίπου 3 μήνες και δεν έχει «μάθει» ακόμη να μην «επηρεάζεται» απ’ αυτό όλο το game plan- κι αφετέρου, διότι ακόμη «μπαίνουν» παίκτες στην ενδεκάδα και είναι λογικό να μην υπάρχει ακόμη «χημεία». Ακούγονται... ψιλά γράμματα, όμως είναι φυσιολογικό να μην έχει μάθει ακόμη ο ένας το παιχνίδι του άλλου, για να υπάρχουν οι ίδιοι αυτοματισμοί είτε π.χ. παίζει μέσα ο Αντίνο, είτε ο Γιάγκουσιτς, είτε ο Ταμπόρδα. Είτε τώρα που πάει να προστεθεί σιγά-σιγά στην εξίσωση ο Λούσα και σύντομα κι ο Ουναΐ.

Σαφώς και δεν είναι ελκυστική η εικόνα που καταθέτει η ομάδα σε κάποια διαστήματα των αγώνων της, ούτε μπορεί να βρίσκεται μονίμως ο Παναθηναϊκός σε μία διαδικασία... αγκομαχητού, ακόμη και σε παιχνίδια που θα έπρεπε να τα μετατρέπει σε διαδικαστική υπόθεση.

Είναι ξεκάθαρο όμως πως χρειάζεται χρόνος κι αυτόν ο Παναθηναϊκός θα τον «κερδίσει» μόνο μέσα από νίκες. Ποτέ δεν πατάς ένα... κουμπί κι αίφνης γίνεσαι «υπέρ-ομάδα», όσο ποιοτικό ρόστερ κι αν διαθέτεις. Αλλά εάν έχεις ποιότητα, πολλαπλασιάζεις τις πιθανότητές σου για να φτάσεις, μέσα απ’ τη δουλειά, εκεί που θέλεις...

Και το εφετινό «τριφύλλι» τουλάχιστον έχει προσθέσει πραγματικά πολύ ποιότητα στο δυναμικό του και σε όλες τις θέσεις της ενδεκάδας του. Γι’ αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου του Παναθηναϊκού (πλην εκείνων οι οποίοι έχουν «ποτιστεί» με τη μιζέρια και έχουν αναγάγει σε... τρόπο ζωής την αφ’ υψηλού κριτική) το «βλέπει» και το αναγνωρίζει όλο αυτό. Και γι’ αυτό έχει τη διάθεση να στηρίξει όσο δεν πάει την εφετινή προσπάθεια...

Κάθε μέρα λειτουργεί υπέρ του

Όχι, ο Παναθηναϊκός δεν είναι ακόμη ούτε στο... 20% με 30% αυτού που μπορεί να βγάλει και θα χρειαστεί λίγη ακόμη υπομονή. Θα γίνει, όμως, αυτός που πρέπει και περιμένουμε όλοι μας. Κάθε μέρα που περνάει, λειτουργεί υπέρ της ομάδας, αρκεί να υπάρχει η απαιτούμενη ηρεμία. Κι αυτήν θα την προσφέρουν μόνο οι νίκες. Είτε είναι πιο δύσκολες κι «αναιμικές» σαν αυτή που σημείωσε το «τριφύλλι» απέναντι στη Νίκη Βόλου, είτε είναι πιο «αεράτες» και πειστικές σαν το διπλό της περασμένης Δευτέρας (31/8) στη Λιβαδειά.

Γι’ αυτό και είναι κομβικής σημασίας να πάρει την Κυριακή (6/9, 21:30) και το ματς με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ, για να αρχίσει να «ψήνει» ακόμη περισσότερο ο Παναθηναϊκός τον κόσμο του, για να ισχυροποιηθούν κι άλλο οι δεσμοί με την εξέδρα κι εντός των αποδυτηρίων, αλλά και να δυναμώσει η αυτοπεποίθηση όλων, μπροστά στον κοινό σκοπό.

Δεν είναι όλες οι προσπάθειες ίδιες, δεν είναι όλες οι χρονιές ίδιες... Αυτή όμως, αξίζει να τη σεβαστούμε όλοι μας, διότι έχει «χτιστεί» -για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό- πάνω σε πολύ πιο σωστές ποδοσφαιρικές αρχές και δομές. Κι από ανθρώπους που είναι άξιοι εμπιστοσύνης (Κοτσόλης, Μπαλντίνι, Νίστρουπ) κι όχι καιροσκόποι.

Κι αν της δοθεί απ’ όλους μας ο απαιτούμενος χρόνος, η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως αυτή τη φορά στο τέλος της διαδρομής, δεν θα απογοητεύσει κανέναν μας...