Γκαραγκάνης Blog: ΕΝΙΣΧΥΣΗ, ΕΛΠΙΔΑ, ΟΡΑΜΑ, ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Η πώληση μιζέριας στον Παναθηναϊκό είναι το πιο απλό, προσοδοφόρο και mainstream σπορ. Το κάνεις, περιμένεις ένα κακό αποτέλεσμα που, νομοτελειακά, θα έρθει και καθαρίζεις. Αυτό πουλάει, όποιος ακολουθεί αυτήν την τακτική βρίσκεται πάντα στον αφρό, χαρακτηρίζοντας αρνητικά όσους κάνουν το… λάθος να βάλουν τον σύλλογο επάνω από όλους και όλα. Και δέκα Ουναΐ να έρθουν και διακόσια εκατομμύρια μεταγραφές να κάνει ο Γιάννης Αλαφούζος, αν δεν επέλθει η απαραίτητη ενότητα, η ομάδα δύσκολα θα βρει άκρη. Τα σύκα - σύκα και η σκάφη - σκάφη. Κριτική σε ό,τι αρνητικό συμβαίνει, στήριξη, όμως, όταν η προσπάθεια βγάζει υγεία.

Εδώ και πολύ καιρό, ο Παναθηναϊκός λειτουργεί ξανά σε υψηλό επίπεδο. Ασχέτως και αν δεν πέτυχε, πριν ένα περίπου χρόνο αποφάσισε να φέρει στην Ελλάδα τον πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή όλων των εποχών στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Ράφα Μπενίτεθ απέτυχε, πήρε μία παχυλή αποζημίωση, όμως η πρόθεση της διοίκησης ήταν να έρθει ο καλύτερος που θα μπορούσε εκείνη τη στιγμή. Στις δύο τελευταίες μεταγραφικές περιόδου, ο Παναθηναϊκός βάζει ένα φορτηγό χρήματα, για να πάρει ό,τι πιο elite μπορεί στο ρόστερ. Μάλιστα, αποκτώντας παίκτες διαφορετικών χαρακτηριστικών και ηλικιακών βαθμίδων.

Διότι έτσι χτίζονται οι ομάδες… Με prospects σαν τους Αντίνο, Γιάγκουσιτς, με εκκολαπτόμενους ηγέτες όπως ο Τεττέη, με προσωπικότητες όπως ο Ντε Φράι, με game changers όπως ο Λιβάι και με αυτό το κάτι άλλο, το διαφορετικό, σαν τον παγκόσμιο παικταρά Αζεντίν Ουναΐ. Αυτή τη στιγμή, το Τριφύλλι διαθέτει ένα ρόστερ που πλησιάζει το ιδανικό. Με τον Μαροκινό βάζει το απρόβλεπτο στο παιχνίδι του και αν όλα πάνε καλά, με το μαύρο σύννεφο που κυνηγάει την ομάδα, με τραυματισμούς κτλ, να απομακρύνεται, ο Παναθηναϊκός θα είναι το πιο ελκυστικό σύνολο στο μάτι. Στοιχείο που θα φέρει αγάπη γύρω από το γκρουπ, αποτελέσματα και την πολυπόθητη ενότητα.

Με την προσθήκη του Ουναΐ, το Τριφύλλι έφερε πίσω το αγωνιστικό σημείο αναφοράς του στο δεύτερο μισό της σεζόν 2024/25. Δεν είναι τυχαίο που ο κόσμος παραληρεί. Δεν είναι συμπτωματικό ότι κάθε φορά που ο Μαροκινός συνδεόταν με τους Πράσινους, γινόταν σε media και social media ο κακός χαμός. Έφερε ξανά στην Αθήνα ποδοσφαιριστή, ο οποίος πέρυσι στην ισπανική La Liga ήταν στους κορυφαίους ντριμπλέρ της κατηγορίας μαζί με τους Γιαμάλ, Βινίσιους Τζούνιορ και Εμπαπέ. Πρόσθεσε στο δυναμικό, για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, έναν παίκτη που, πριν λίγους μήνες, στο Μουντιάλ όλοι μιλούσαν για αυτόν.

Η υπέρβαση Αλαφούζου - Τι χρειάζεται για να γίνουν όλα αυτά

Αν τα χρήματα καθορίζουν την ποιότητα κινήσεων, ο Παναθηναϊκός ήδη έχει βγάλει, αυτό το καλοκαίρι, περισσότερα από 40 εκατομμύρια για να ενισχυθεί. Τα χρήματα, όμως, τις περισσότερες φορές καθορίζουν τις προθέσεις. Ουδείς βάζει, έστω, ένα ευρώ, με σκοπό να το ρίξει σε ένα πηγάδι δίχως πάτο. Αν έχει γίνει αυτό στους Πράσινους; Ναι, μόλις λίγες γραμμές πιο πάνω αναφέρθηκε ο Μπενίτεθ. Ενδεικτικά. Ωστόσο, μετά από χρόνια, υπάρχει ένας άξονας κινήσεων που μπορεί να κάνει τον κόσμο της ομάδας να πιστεύει στην επιστροφή στην κορυφή.

Διότι αυτός είναι ο πρώτος στόχος. Η εξέλιξη που θα αποσυμφορήσει τον οργανισμό και θα του επιτρέψει να προοδεύσει ξανά. Ο Παναθηναϊκός ενισχύθηκε. Σε μεταγραφικές περιόδους, τούτο έχει συμβεί ξανά. Εν προκειμένω, ο συγχρονισμός κινήσεων διοίκησης, Τεχνικού Διευθυντή και προπονητή, η αποτελεσματικότητα αναφορικά με τους πρώτους στόχους που τέθηκαν και το timing δείχνουν ηγεσία που δουλεύει σωστά. Προσθήκες σαν του Ουναΐ, πέραν του αγωνιστικού οφέλους, είναι η υπογραφή σε ό,τι συμβαίνει. Υπογραφή προθέσεων και ενός οράματος που, παρά τις δυσκολίες, δεν σβήνει.

Ο Γιάννης Αλαφούζος, για την ολοκλήρωση αυτής της μεταγραφής που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες έμοιαζε απίθανο να υλοποιηθεί, έδωσε όλα τα απαραίτητα εφόδια στον Στέφανο Κοτσόλη. Αυτός, με τη μεθοδικότητα και τη σοβαρότητα που τον διακρίνει, έφερε εις πέρας αυτό που φαινόταν αδιανόητο. Η οικονομική υπέρβαση, όταν θες να γυρίσεις τον διακόπτη, είναι μονόδρομος. Δεν μπορεί να λειτουργήσει η διαδικασία επιστροφής αν δεν γίνουν τέτοιες υπερβάσεις. Και, για να είμαστε απόλυτα σωστοί και δίκαιοι, δεν είναι η πρώτη που επιχειρεί ο Γιάννης Αλαφούζος. 

Ξεχρέωσε τον Παναθηναϊκό, πληρώνοντας και δικά του λάθη. Ενισχύει τον Ερασιτέχνη με συνέπεια. Έβαλε μπροστά το νέο γήπεδο της ομάδας που κατασκευάζεται. Βελτιώνει την… προίκα του συλλόγου, που είναι το προπονητικό κέντρο και, πλέον, δείχνει εμπράκτως τι χρειάζεται να γίνει για πάρει η ομάδα αυτό το Πρωτάθλημα που της λείπει. Αλλά, κυρίως, όταν αυτό συμβεί να είναι η αρχή μίας πορείας μονάχα προς τα επάνω και όχι μία πρόσκαιρη επιτυχία. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από πίστη σε ένα όραμα για το άμεσο και απώτερο μέλλον του. Υπάρχει τέτοιο, τώρα; Μόνο όποιος δεν θέλει να το δει, δεν το βλέπει…