Από το «ό,τι πει ο Ολυμπιακός είμαστε απέναντι» στο «δίπλα στον Ολυμπιακό»

Ό,τι συζητάμε δεν αφορά την επίσημη ΑΕΚ. Ελπίζουμε δηλαδή, η μεταστροφή των τελευταίων μηνών να μην έχει φτάσει σε τέτοιο, απροχώρητο, βαθμό. Στο περυσινό Πρωτάθλημα, σχεδόν, όλοι αποδέχτηκαν και παραδέχτηκαν πώς η Ένωση πήρε καθαρά το Πρωτάθλημα. Είχε, πράγματι, στην αρχή διαιτησίες εις βάρος της. Μόλις άρχισε να φωνάζει, η κατάσταση εξομαλύνθηκε και διόρθωσε τις εντός των τειχών της φωνές περί Μάριου Ηλιόπουλου. Κατά τη διάρκεια του φινάλε της θητείας του Ματίας Αλμέιδα, άλλωστε, ουδείς μπορεί να ξεχάσει τα λαϊκά δικαστήρια στη Νέα Φιλαδέλφεια... Στα οποία λεγόταν ότι ο Δημήτρης Μελισσανίδης έφερε στη διοικητική της ηγεσία παράγοντα φιλικά διακείμενο στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Η διαμαρτυρία της κυρίας, που υποστήριζε την ΑΕΚ, οι φωτογραφίες του κ. Ηλιόπουλου με παλαιότερο τρόπαιο των Πειραιωτών δεν ξεχνιούνται… 

Κάποια στιγμή, ο διοικητικός ηγέτης της βρέθηκε όχι κοντά στον Γιάννη Αλαφούζο αλλά στο ίδιο μήκος κύματος. Βοήθησε στην εκλογή του στην προεδρία της Σούπερ Λίγκας τον μεγαλομέτοχο των Πράσινων και φαινόταν πώς αυτό που έλεγε τότε ο ανεπίσημος επικοινωνιακός μηχανισμός της, ίσχυε. Θα βρείτε εύκολα ατάκες και τσιτάτα Τύπου και κόσμου της Ένωσης στα social media πώς «ό,τι πει ο Ολυμπιακός είμαστε απέναντι». Στη συνέχεια, μάλλον, κάτι άλλαξε. Εκεί που φαινόταν ότι η ΑΕΚ θα προτιμήσει τα περισσότερα χρήματα του ΣΠΟΡ FM TV, τα οποία σύμφωνα με το mediaκό ρεπορτάζ άγγιζαν τα 15 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ήρθε η συμφωνία με την Percapita των Μαρινάκη, Γιάννη Βαρδινογιάννη, Τσόλακ με λιγότερα (12 εκατομμύρια). Και κάπου εκεί άρχισε να υπερτονίζεται, από τον ίδιο μηχανισμό, πώς «η απόφαση ελήφθη για το καλό της ΑΕΚ» και εξαιτίας της καλής σχέσης, όχι μόνο προσωπικής αλλά και επαγγελματικής, των κ.κ. Ηλιόπουλου και Βαρδινογιάννη. 

Στα μαθηματικά το 15 είναι, συνήθως, μεγαλύτερο τού 12

Μάλλον το καλό δεν είναι τα περισσότερα χρήματα, αλλά οι σχέσεις. Η πραγματικότητα είναι - και τούτο αποτελεί αξίωμα σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής - ότι οι σχέσεις των ανθρώπων είναι επάνω από τα λεφτά!! Έτσι, το «κατηγορώ» προς τον κ. Μονεμβασιώτη και τον Ηρακλή, που επέλεξε τον ΣΠΟΡ FM TV, για… ξεπούλημα αποτέλεσε ένα επιχείρημα (!) που κάηκε. Διότι είναι γνωστό πώς αν συνάπτεις εμπορική συμφωνία με τον Αλαφούζο ξεπουλιέσαι, αλλά αν το κάνεις (και) με τον Μαρινάκη είναι για το καλό της ομάδας σου. Στη συζήτηση, από τους ανεπίσημους επικοινωνιακούς μηχανισμούς, μπήκε η μεταγραφή του Κάνγκουα. Ότι και καλά ο Αλαφούζος τον χτύπησε για να πλήξει τον Ηλιόπουλο, ενώ η πραγματικότητα, από τη μανατζερική πιάτσα τουλάχιστον, λέει πώς η μία ομάδα πλήρωσε ενώ η άλλη δυσκολευόταν. 

Δεν μπορεί, όμως, να μην αποτελέσει γεγονός άξιο σχολιασμού πώς η ΑΕΚ, που ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό, μετά τις πέντε πρώτες αγωνιστικές στο Πρωτάθλημα, επιχειρεί να χτυπήσει την εξαιρετική εκκίνηση του Τριφυλλιού. Ενεργώντας, μπορεί να πει κάποιος, για να καλύψει τις δικές της αδυναμίες στο ρόστερ. Κάποιος άλλος μπορεί να πει για τις εξαιρετικές διαιτησίες που απολαμβάνει: Αποβολή Κοϊτά με την Κηφισιά που δεν δόθηκε, αποβολή Μάγιερ με τον Αστέρα AKTOR που δεν δόθηκε, κάλπικο πέναλτι στον Μάγιερ με τον Βόλο που καταλογίστηκε. Σε πέντε παιχνίδια τρεις αποφάσεις υπέρ της Ένωσης, σε εννέα βαθμούς διεκδικήσιμους. 

Τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός έχει πάρει ό,τι δικαιούται και βλέπει από συγκεκριμένους πυλώνες ενημέρωσης να κάνουν λόγο για ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΑΡΑΓΚΑ και ΠΑΡΑΓΚΑ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ. Δικαίωμα της κάθε ομάδας είναι να φωνάζει όταν θεωρεί πώς αδικείται. Θεμιτό. Είναι, όμως, θεμιτό όταν αυτές οι φωνές δεν είναι αυθόρμητες; Μπορεί να είναι ιδέα μας ότι η ΑΕΚ φωνάζει και για τον Ολυμπιακό, αυτό το διάστημα που προσπαθεί να βρει τα πατήματά του. Το αν ισχύει θα φανεί στην εξέλιξη της σεζόν. Οι επενδύσεις του Παναθηναϊκού, της διοίκησής του και το ρόστερ που έχει φτιάξει, τρομάζουν. Λογικό είναι να δημιουργηθούν ανίερες συμμαχίες εναντίον των Πράσινων. Με αποκλειστικό σκοπό να τους βλάψουν, δηλητηριάζοντας την κοινή γνώμη…