Παπανικολάου Blog: Μιλούν χωρίς να λένε τίποτα – Άνθρωποι χωρίς επιχειρήματα ψάχνουν αφορμές

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο μιας συζήτησης που, προσωπικά, θεωρώ ότι στερείται σοβαρής βάσης. Αναφέρομαι φυσικά στις ώρες διεξαγωγής των αγώνων και στην επιλογή παιχνίδια των «πράσινων» να ξεκινούν στις 17:30.

Θεωρώ ανόητο και μόνο να μπαίνουμε στη διαδικασία να συζητάμε αν ο Παναθηναϊκός ευνοείται επειδή επιλέγει να αγωνίζεται νωρίτερα από τις ώρες που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια.

Με τη δυνατότητα που υπάρχει μέσω του ΣΠΟΡ FM TV, η επιλογή του Γιάννη Αλαφούζου έχει μια πολύ συγκεκριμένη λογική. Να μπορούν περισσότεροι φίλαθλοι να βρίσκονται στο γήπεδο.

Οικογένειες με παιδιά, άνθρωποι που έρχονται από την επαρχία και εργαζόμενοι μπορούν να παρακολουθούν τον Παναθηναϊκό χωρίς να χρειάζεται να επιστρέφουν σπίτι τους μετά τα μεσάνυχτα, γνωρίζοντας ότι την επόμενη ημέρα υπάρχουν δουλειά και σχολείο!

Παναθηναϊκός: Τι κερδίζει και τι χάνει από την επιλογή της αλλαγής ώρας 

Βέβαια, ο Παναθηναϊκός κάτι κερδίζει και κάτι χάνει. Χάνει το prime time, δηλαδή την ώρα κατά την οποία περισσότεροι τηλεθεατές βρίσκονται στο σπίτι και είναι διαθέσιμοι να παρακολουθήσουν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Επομένως, το «Τριφύλλι» ουσιαστικά βάζει ψηλότερα τον κόσμο που θέλει να πάει στο γήπεδο και σε δεύτερη μοίρα τα ενδεχομένως μεγαλύτερα τηλεοπτικά νούμερα της πλατφόρμας.

Για μένα, αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Εκείνο που δεν είναι φυσιολογικό είναι η λασπολογία και όσα ακούγονται χωρίς πραγματικά επιχειρήματα. Δυστυχώς, βέβαια, πρόκειται για μια νοοτροπία που συναντάμε γενικότερα στην Ελλάδα και όχι αποκλειστικά στο ποδόσφαιρο. Όταν δεν συμφωνούμε με κάτι, πολλές φορές προτιμάμε απλώς να πούμε κάτι, ακόμη κι αν δεν έχει βάση ή λογική.

Στο τέλος, δηλαδή, μιλάμε χωρίς πραγματικά να λέμε τίποτα.

Παναθηναϊκός: Όταν δεν βρίσκεις κάτι άλλο, ψάχνεις αφορμές

Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μέσα στους στόχους του. Το νέο γήπεδο στον Βοτανικό σηκώνεται και πλησιάζει η στιγμή που ο σύλλογος θα περάσει σε μια διαφορετική εποχή. Και αυτή τη φορά δεν υπάρχουν... κορμοράνοι και τα μωρά τους για να περιμένουμε να περάσουν και να γεννήσουν στον Βοτανικό. Κάπου, λοιπόν, έπρεπε να βρεθεί κάτι!  Διοικητικά, ίσως για πρώτη φορά στην εποχή Αλαφούζου, μεγάλο μέρος του κόσμου βλέπει να γίνονται στον Παναθηναϊκό πράγματα που θεωρεί σωστά και περίμενε εδώ και πολλά χρόνια.

Κυρίως, υπάρχει ενότητα! 

Ποδόσφαιρο, μπάσκετ και Ερασιτέχνης δείχνουν περισσότερο από ποτέ ότι αποτελούν κομμάτια του ίδιου συλλόγου. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει πλέον περισσότερο με μια γροθιά. Και αυτό προφανώς ενοχλεί όσους είχαν συνηθίσει ένα «Τριφύλλι» διχασμένο, με εσωτερικές διαφωνίες και ανοιχτά μέτωπα. Όταν, λοιπόν, δεν υπάρχουν τέτοιες αφορμές, αναζητούνται άλλες. Ακόμη κι αν δεν έχουν πραγματική βάση.

Παναθηναϊκός: Η Allianz και το επόμενο επίπεδο

Ταυτόχρονα, ο Παναθηναϊκός αρχίζει να ανοίγει τους ορίζοντές του και να ξεφεύγει από τα στενά ελληνικά δεδομένα. Η συμφωνία με την Allianz είναι μια συνεργασία που μπορεί να οδηγήσει το «Τριφύλλι» στο επόμενο επίπεδο. Μιλάμε για ένα παγκόσμιο brand που έχει συνδέσει το όνομά του με τεράστιους ευρωπαϊκούς συλλόγους και σημαντικές αθλητικές εγκαταστάσεις. Σε πρώτο επίπεδο υπάρχει φυσικά η παρουσία της εταιρείας στη φανέλα και το οικονομικό όφελος που προκύπτει για τον Παναθηναϊκό.

Υπάρχει, όμως, και κάτι που προσωπικά θα κρατούσα στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

Παναθηναϊκός: Μια σκέψη με φόντο το νέο γήπεδο

Η Allianz έχει μεγάλη παρουσία στα naming rights αθλητικών εγκαταστάσεων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την Allianz Arena της Μπάγερν Μονάχου και το Allianz Stadium της Γιουβέντους. Δεν υπάρχει ρεπορτάζ την δεδομένη στιγμή αν υπάρχει τέτοια συμφωνία και προφανώς δεν παρουσιάζω κάτι τέτοιο ως πληροφορία. Ως προσωπική σκέψη, όμως, αξίζει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η σημερινή συνεργασία θα μπορούσε μελλοντικά να αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις, ακόμη και σε επίπεδο εμπορικής ονοματοδοσίας του νέου γηπέδου.

Φυσικά, ο Παναθηναϊκός οφείλει παράλληλα να δώσει στο νέο του σπίτι μια ιστορική ταυτότητα. Είτε αυτή συνδεθεί με τον Μίμη Δομάζο, όπως έχει ακουστεί στο παρελθόν, είτε επιλεγεί κάποιο άλλο όνομα αντάξιο της ιστορίας του συλλόγου. Άλλο, όμως, η ιστορική ονομασία και άλλο η εμπορική αξιοποίηση ενός σύγχρονου γηπέδου. Στην ίδια λογική εντάσσω και το τέλος της συνεργασίας με την Τράπεζα Πειραιώς, η παρουσία της οποίας στη φανέλα ενοχλούσε εδώ και χρόνια ένα σημαντικό κομμάτι των φίλων του συλλόγου. Πλέον η συγκεκριμένη εταιρεία δεν βρίσκεται στην επίσημη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Για κάποιους μπορεί να είναι λεπτομέρεια. Για μένα δεν είναι. Δείχνει ότι οι «πράσινοι» αρχίζουν να κοιτούν ακόμη και ζητήματα που παλαιότερα ίσως περνούσαν σε δεύτερη μοίρα και, κυρίως, να αφουγκράζονται περισσότερο τον κόσμο τους.

Παναθηναϊκός: Καλή η λασπολογία, αλλά μεγαλώνει

Συνολικά, στον Παναθηναϊκό πολλά πράγματα δείχνουν πλέον να λειτουργούν σε πιο σωστές βάσεις και με διαφορετική νοοτροπία. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς θα φέρει το μέλλον και όλα κρίνονται καθημερινά. Μετά από πολλά γκρίζα χρόνια, όμως, το «Τριφύλλι» δείχνει ότι έχει μπροστά του την ευκαιρία να ξαναζήσει εποχές που αρμόζουν στο μέγεθος και στην ιστορία του.

Να μεγαλώσει ξανά. Να επιστρέψει εκεί όπου ο κόσμος του θεωρεί ότι ανήκει και να διεκδικήσει ξανά στην πράξη τον ρόλο του μεγαλύτερου συλλόγου στην Ελλάδα. Προσωπικά, λοιπόν, μένω μακριά από λασπολογίες και συζητήσεις που δεν συνοδεύονται από επιχειρήματα. Γιατί το εύκολο είναι να μιλάς. Ακόμη ευκολότερο είναι να μιλάς χωρίς να λες τίποτα. Το δύσκολο είναι να έχεις επιχειρήματα και να μπορείς να τα στηρίξεις.

Καλή, λοιπόν, η λασπολογία. Καλός ο θόρυβος. Καλή και η συζήτηση για τις 17:30. Ο Παναθηναϊκός, όμως, μεγαλώνει. Και όσο μεγαλώνει, τόσο περισσότερο θα ενοχλεί.

Δυστυχώς για κάποιους, όλα δείχνουν ότι τα επόμενα χρόνια θα ενοχλήσει ακόμη περισσότερο.