Παπανικολάου Blog: Από πεντάρα σε πεντάρα και MVP είναι ο ...

Καϊράτ - Παναθηναϊκός 1-5 και από πεντάρα σε πεντάρα θα πετάω! Όπως λέει και το γνωστό τραγούδι, «από καμάρα σε καμάρα θα πετάω», έτσι και ο Παναθηναϊκός μπορεί πλέον να αλλάξει λίγο τους στίχους και να τραγουδάει «από πεντάρα σε πεντάρα θα πετάω».

Γιατί μετά την πεντάρα στον Αστέρα Τρίπολης στο ΟΑΚΑ, το Τριφύλλι ταξίδεψε μέχρι το μακρινό και παγωμένο Καζακστάν και έριξε άλλα πέντε γκολ στην Καϊράτ Αλμάτι. Δέκα γκολ σε δύο παιχνίδια, δύο συνεχόμενες πεντάρες και μια ομάδα που πραγματικά αρχίζει να απολαμβάνει το ποδόσφαιρο που παίζει.

Και το σημαντικότερο για μένα δεν είναι μόνο τα πέντε γκολ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθαν. Γιατί ο Παναθηναϊκός μπήκε από το πρώτο λεπτό με την πρωτοβουλία των κινήσεων, είχε τον πρώτο λόγο, ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής και ουσιαστικά δεν άφησε ούτε για ένα λεπτό τους Καζάκους να πιστέψουν ότι μπορούν να πάρουν κάτι από το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Το rotation του Νίστρουπ, τα πέντε γκολ και οι παίκτες που έδωσαν απαντήσεις

Το Τριφύλλι μπήκε αποφασισμένο να καθαρίσει την υπόθεση νίκη από νωρίς και αυτό ακριβώς έκανε. Μόλις στο 6ο λεπτό ο Βισέντε Ταμπόρδα, έπειτα από γύρισμα του Κυριακόπουλου, άνοιξε το σκορ και έβαλε από νωρίς τις βάσεις για αυτό που θα ακολουθούσε. Ένα γκολ πολύ σημαντικό και για τον ίδιο, καθώς είχε προηγηθεί το χαμένο πέναλτι στο παιχνίδι με τον Αστέρα και θεωρώ ότι τέτοιες στιγμές είναι σημαντικές για την ψυχολογία ενός ποδοσφαιριστή.

Στο 24ο λεπτό ο Σίριλ Ντέσερς κέρδισε πέναλτι, ανέλαβε ο ίδιος την εκτέλεση και έκανε το 0-2, ενώ στο 47' πέτυχε και δεύτερο προσωπικό τέρμα, έπειτα από εξαιρετική κάθετη πάσα του Τεττέη.

Στο 57' ο Κάνγκουα με μια καταπληκτική απευθείας εκτέλεση φάουλ ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 0-4 και στο 75' ο Ραστόντερ, που είχε έρθει από τον πάγκο, έγραψε το 0-5. Η Καϊράτ το μόνο που κατάφερε ήταν να μειώσει στο 79' με τον Μπεκμπολάτ, διαμορφώνοντας το τελικό 1-5.

Από εκεί και πέρα, θέλω να σταθώ αρκετά στις επιλογές του Τζέικομπ Νίστρουπ, γιατί θεωρώ ότι ο Δανός προπονητής κέρδισε αρκετά πράγματα από αυτό το παιχνίδι.

Ξέρουμε ότι ο Νίστρουπ δεν είναι ιδιαίτερα λάτρης των αλλαγών. Έχει έναν βασικό κορμό ποδοσφαιριστών που εμπιστεύεται και δύσκολα παρεκκλίνει από αυτόν. Στο Καζακστάν, όμως, είδαμε ένα αρκετά εκτεταμένο rotation για τα δικά του δεδομένα, με ποδοσφαιριστές όπως ο Τσάπρας και ο Πάλμερ-Μπράουν να παίρνουν φανέλα βασικού.

Και εδώ θέλω να θυμίσω ότι στις προηγούμενες εκπομπές μας είχαμε αναφέρει πως αυτοί οι ποδοσφαιριστές είχαν ήδη αρχίσει να χτυπούν την πόρτα της ενδεκάδας. Δεν ήταν κάτι που προέκυψε ξαφνικά. Και θεωρώ ότι αμφότεροι δικαίωσαν τον προπονητή τους.

Ιδιαίτερα ο Τσάπρας πιστεύω ότι πραγματοποίησε την πιο γεμάτη εμφάνισή του με την πράσινη φανέλα. Ήταν πολύ καλός, συγκεντρωμένος και έδειξε ότι μπορεί να προσφέρει πράγματα σε μια θέση στην οποία ο Παναθηναϊκός χρειάζεται λύσεις.

Το μεγαλύτερο στοίχημα, ωστόσο, για μένα ήταν στον χώρο του κέντρου. Ο Νίστρουπ επέλεξε να αφήσει εκτός αρχικής ενδεκάδας τον Κινγκς Κάνγκουα και να χρησιμοποιήσει μαζί τον Λούζα και τον Καμαρά.

Και ήταν στοίχημα γιατί θυμόμαστε πολύ καλά τι είχε συμβεί στο Καραϊσκάκη. Στο τελευταίο παιχνίδι που οι δύο συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές είχαν συνυπάρξει, η εικόνα τους ήταν πραγματικά προβληματική. Δεν υπήρχε καλή συνεργασία, δεν λειτουργούσε σωστά ο άξονας και ο Παναθηναϊκός είχε αντιμετωπίσει αρκετές δυσκολίες.

Στο Καζακστάν, όμως, δεν είδαμε τίποτα από αυτά. Αντιθέτως, οι δύο ποδοσφαιριστές συνεργάστηκαν εξαιρετικά, έλεγξαν τον ρυθμό και βοήθησαν σημαντικά στην κυκλοφορία της μπάλας.

Με τον Ταμπόρδα στα δεξιά, τον Αντίνο στα αριστερά και τον Ανδρέα Τεττέη σε έναν ρόλο λίγο πιο πίσω από τον Ντέσερς, σαν κρυφό φορ, ο Παναθηναϊκός είχε πολύ καλή λειτουργία στο επιθετικό τρίτο.

Και ο Τεττέη ήταν εξαιρετικός. Μπορεί να μη σκόραρε, αλλά έκανε πάρα πολλή δουλειά, δημιούργησε χώρους, έδωσε την ασίστ στο τρίτο γκολ και γενικότερα ήταν ένας από τους ποδοσφαιριστές που ξεχώρισα.

Όσο για τον Ντέσερς, τι να πούμε; Ο άνθρωπος κάνει τη δουλειά του. Σκοράρει ξανά, κερδίζει πέναλτι, το εκτελεί εύστοχα και δείχνει γιατί ο Νίστρουπ συνεχίζει να του εμπιστεύεται τη θέση στην κορυφή της επίθεσης.

Θέλω όμως να σταθώ και στον Στέφαν Ντε Φράι.

Πραγματικά, αυτός ο ποδοσφαιριστής είναι συγκινητικός. Και όσο περνούν τα παιχνίδια καταλαβαίνω όλο και περισσότερο γιατί ο Τζέικομπ Νίστρουπ δυσκολεύεται τόσο πολύ να τον βγάλει από την αρχική ενδεκάδα. Για μένα, ο Ντε Φράι είναι το πιο ποιοτικό στόπερ της Super League. Και το λέω χωρίς δεύτερη σκέψη.

Είναι ο άνθρωπος που αποτελεί το μυαλό της άμυνας του Παναθηναϊκού. Είναι ο αρχηγός, ο ηγέτης, αυτός που καθοδηγεί τους συμπαίκτες του, που ξέρει πού πρέπει να βρίσκεται και που σπάνια θα τον δεις να κάνει μια περιττή κίνηση.

Σήμερα αγωνίστηκε μάλιστα στην αριστερή πλευρά της άμυνας, παρότι είναι δεξιοπόδαρος, έχοντας δίπλα του τον Πάλμερ-Μπράουν στα δεξιά. Και ήταν πραγματικά εξαιρετικός. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που έχει ανεβάσει επίπεδο ολόκληρη την αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού.

Και επειδή μιλάμε για ποιότητα, να πούμε και για τον Κινγκς Κάνγκουα.

Ο τύπος πέρασε στο παιχνίδι στο 56ο λεπτό και σχεδόν με το που πάτησε το πόδι του στον αγωνιστικό χώρο αποφάσισε να μας χαρίσει μια ζωγραφιά. Μια απευθείας εκτέλεση φάουλ πραγματικά από τη σχολή του Αντρέα Πίρλο, που έστειλε την μπάλα στα δίχτυα στο 57' και ανέβασε το σκορ στο 0-4.

Για μένα ήταν το ομορφότερο γκολ της βραδιάς. Και αποδεικνύει για άλλη μία φορά πόση ποιότητα διαθέτει αυτός ο ποδοσφαιριστής. Μπορεί να μην ξεκίνησε βασικός, αλλά χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να αφήσει το αποτύπωμά του.

Πολύ καλή θεωρώ και τη διαχείριση που έκανε ο Νίστρουπ από τον πάγκο. Έφερε στο παιχνίδι τον Ραστόντερ, που κατάφερε μάλιστα να σκοράρει. Είδαμε ξανά τον Φακούντο Πελίστρι, ο οποίος λίγο έλειψε επιτέλους να βρει δίχτυα με την πράσινη φανέλα, αλλά η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι.

Και πραγματικά θα ήθελα πάρα πολύ να είχε μπει αυτή η μπάλα. Όχι γιατί ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν άλλο ένα γκολ, αλλά γιατί το χρειάζεται ο ίδιος ο Πελίστρι. Το ψάχνει πολύ καιρό και πιστεύω ότι θα ήταν πολύ σημαντικό για την ψυχολογία του. Θα χαιρόμασταν όλοι πάρα πολύ για αυτό το παιδί.

Είδαμε επίσης τον Κάτρη μετά από καιρό, ο οποίος πήρε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού, αλλά και τον Τσιριβέγια, που μετά τον τραυματισμό του προσπαθεί να βρει ξανά τον ρυθμό του.

Ο δικός μου MVP και η μεγάλη απόφαση του καλοκαιριού

Και τώρα πάμε στον ποδοσφαιριστή που για μένα ήταν ο κορυφαίος της αναμέτρησης. Ξέρω ότι πολλοί μπορεί να διαφωνήσετε. Θα μπορούσα να επιλέξω τον Ντέσερς που πέτυχε δύο γκολ, τον Τεττέη που έκανε εξαιρετική δουλειά, τον Ταμπόρδα ή ακόμη και τον Ντε Φράι.

Όμως για μένα ο MVP του παιχνιδιού ήταν ο Έρικ Πάλμερ-Μπράουν.

Και θέλω να εξηγήσω το γιατί. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που από την ημέρα που ήρθε στον Παναθηναϊκό μέχρι και σήμερα έχει αμφισβητηθεί πάρα πολύ. Και κατά την άποψή μου, ο βασικός λόγος δεν είναι η ποιότητά του. Είναι τα προβλήματα τραυματισμών που τον έχουν ταλαιπωρήσει και δεν του έχουν επιτρέψει να αποκτήσει την αγωνιστική συνέχεια που θα ήθελε.

Γιατί εγώ θεωρώ ότι ο Πάλμερ-Μπράουν, από πλευράς ποιότητας και χαρακτηριστικών, ίσως είναι το καλύτερο στόπερ που έχει ο Παναθηναϊκός μετά τον Ντε Φράι.

Έχει ταχύτητα, δύναμη, αθλητικότητα, είναι εξαιρετικός στις προσωπικές μονομαχίες και μπορεί να καλύψει χώρους. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που, αν δεν είχε αντιμετωπίσει τόσα προβλήματα τραυματισμών στην καριέρα του, πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε φτάσει πολύ ψηλότερα.

Το καλοκαίρι υπήρξαν πολλά σενάρια για το μέλλον του. Ακούγαμε ότι ο Παναθηναϊκός ενδεχομένως θα τον παραχωρούσε, υπήρξε πρόταση για την απόκτησή του, αλλά τελικά οι πράσινοι αποφάσισαν να τον κρατήσουν.

Και θεωρώ ότι αυτή ήταν μια πολύ σημαντική απόφαση.

Ο Τζέικομπ Νίστρουπ επέλεξε να εμπιστευτεί έναν ποδοσφαιριστή που δεν είχε κάνει κανονική προετοιμασία και που έπρεπε να αποδείξει ξανά ότι μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά στην ομάδα. Και στα παιχνίδια που αγωνίζεται, ο Πάλμερ-Μπράουν τον δικαιώνει.

Στο Καζακστάν ήταν πραγματικά καταπληκτικός. Ανίκητος σχεδόν σε κάθε προσωπική μονομαχία, με εξαιρετικές τοποθετήσεις, σωστές επεμβάσεις και πολύ μεγάλη σιγουριά στο παιχνίδι του.

Και μάλιστα λίγο έλειψε να σκοράρει κιόλας, όταν η κεφαλιά του σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι, με τον Τεττέη να σκοράρει στη συνέχεια, αλλά το γκολ να ακυρώνεται για οφσάιντ.

Εγώ αυτό που βλέπω είναι έναν ποδοσφαιριστή που όταν είναι υγιής μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά. Και τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα γιατί ο Νίστρουπ επέλεξε να τον κρατήσει στο ρόστερ και να μην προχωρήσει η παραχώρησή του.

Το μόνο που χρειάζεται ο Πάλμερ-Μπράουν είναι υγεία και αγωνιστική συνέχεια. Γιατί την ποιότητα την έχει. Και θεωρώ ότι αν καταφέρει να αφήσει πίσω του τους τραυματισμούς, μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και μια μόνιμη θέση στην αρχική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού.

Γι' αυτό και ο δικός μου MVP είναι ο Πάλμερ-Μπράουν. Όχι γιατί δεν υπήρξαν άλλοι ποδοσφαιριστές που ξεχώρισαν, αλλά γιατί θεωρώ ότι έκανε μια εμφάνιση που αξίζει να αναδειχθεί.

Από εκεί και πέρα, ο Παναθηναϊκός επιστρέφει από το Καζακστάν με άλλους τρεις βαθμούς, με το απόλυτο των νικών στη League Phase του Conference League και με πέντε πολύ σημαντικά γκολ.

Και το τελευταίο δεν πρέπει να το προσπεράσουμε.

Γιατί αυτά τα γκολ μπορεί να μετρήσουν πάρα πολύ στη συνέχεια της διοργάνωσης. Σε μια League Phase, όπου η διαφορά τερμάτων μπορεί να καθορίσει θέσεις στην τελική βαθμολογία, τέτοιες νίκες έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Ο Παναθηναϊκός έχει αρχίσει να βρίσκει τον ρυθμό του, έχει ποδοσφαιριστές που ανεβάζουν συνεχώς την απόδοσή τους, έχει λύσεις από τον πάγκο και δείχνει ότι πλέον υπάρχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση μέσα στο γήπεδο.

Και το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η ομάδα έχει ακόμη περιθώρια βελτίωσης. Οπότε κρατάμε την πεντάρα, κρατάμε τους τρεις βαθμούς, κρατάμε τη μεγάλη εμφάνιση και περιμένουμε να δούμε ανάλογη συνέχεια!