Πρίντεζης Blog: Να είχα χίλια μάτια…

Όταν τελείωσε το πάρτι στη Βαρκελώνη (τρομερό το ότι η διαφορά σε ένα «καταραμένο» για τους «πράσινους» γήπεδο, έφτασε ακόμα και στους 32) αναρωτιόμουν. «Που ήσασταν εσείς τόσο καιρό;». Ετριβα τα χέρια μου από ικανοποίηση. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Αυτός ο Παναθηναϊκός όλα τα μπορεί. Αυτός ο Παναθηναϊκός που έβαλε μπρος το… τούρμπο, είχε ψυχραιμία, σωστές αποφάσεις, μπορεί να κάνει τα πάντα φέτος. Ναι. Καλώς τον και ας άργησε. Όχι τόσο ώστε να μην μπορεί να μπει στα πλέι οφ. Προσωπικά χάρηκα που με διέψευσε όταν έγραφα ότι θα παλέψει για τα play-in. Ναι διότι άνοιξε απλόχερα το «δώρο» της Ζαλγκίρις η οποία έχασε από τη Ντουμπάι ενώ μια εβδομάδα πριν είχε χάσει και ο Ερυθρός Αστέρας. Τα δεδομένα είναι απλά. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην 6η θέση της βαθμολογίας. Του αρκεί να κάνει το 2/2 κόντρα σε Βαλένθια-Εφές ή για να είμαι πιο ξεκάθαρος, να νικήσει στον «τελικό» με την Βαλένθια γιατί αυτό είναι το πιο δύσκολο ματς και να πάρει μια θέση στα πλέι οφ. Να την κάνει δική του χωρίς να εξαρτάται από κανέναν.

Μακράν της δεύτερης η καλύτερη φετινή του εμφάνιση-δήλωση

Ομολογώ πως η εμφάνιση που έκανε ο Παναθηναϊκός μέχρι το 38’ (εντάξει στα δύο τελευταία λεπτά έκανε συντήρηση δυνάμεων χωρίς να κινδυνέψει να πέσει η διαφορά από τους 7 πόντους) ήταν η καλύτερη του τη φετινή χρονιά. Ξεπέρασε σε ένταση στην άμυνα, σε αποφάσεις στην επίθεση, σε ψυχραιμία σε καλή κυκλοφορία της μπάλας ακόμα και τις νίκες κόντρα σε Φενέρ και Ρεάλ εκτός έδρας. Ναι και αυτές ήταν σπουδαίες νίκες και φυσικά μετράνε για τη τελική σούμα, αλλά όταν έχεις να νικήσεις 13 χρόνια σε ένα γήπεδο (με 14 σερί ήττες) όταν ξέρεις πως είσαι με τη πλάτη στον τοίχο, τότε ναι αυτή η νίκη-εμφάνιση είναι η μεγαλύτερη φετινή σου δήλωση. Διότι ουδείς υστέρησε. Ολοι έβαλαν το δικό τους λιθαράκι ώστε να γίνει το πάρτι και στο τέλος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος να το χαρεί με τη ψυχή του γιατί έχει κάνει τόσα για αυτή την ομάδα.

Αριστη δουλειά από όλους με Οσμαν-Σλούκα και τα άλλα τα παιδιά και τώρα... Βαλένθια

Η αμυντική λειτουργία, η πνευματική προσήλωση, η διάθεση για… πόλεμο, αλλά και η διατήρηση τη διαφοράς ήταν αποτέλεσμα της εξαιρετικής δουλειάς που έγινε από τον Εργκίν Αταμάν και τους συνεργάτες του. Είτε με κοντά είτε με ψηλά σχήματα είτε χωρίς καθαρό ψηλό, οι «πράσινοι» βρήκαν λύσεις να τρέξουν στο παιχνίδι, να γυρίσουν καλά τη μπάλα και να διαβάσουν άριστα ό,τι έδινε η άμυνα της Μπαρτσελόνα. Ο Οσμαν ήταν από άλλο… πλανήτη και απέδειξε πως είναι ο κορυφαίος σμολ φόργουορντ της Ευρωλίγκας, ο Σλούκας έβαλε μπρος το δικό του τούρμπο, ο Χέιζ-Ντέιβις ήταν ο άνθρωπος που ήρθε για να κάνει τη διαφορά, ο Χουάντσο ήταν παντού, ο Λεσόρ έκανε τη καλύτερη εμφάνισή του από τη στιγμή που επέστρεψε, ο Ναν ήταν στήριγμα και γενικότερα ο Παναθηναϊκός παρουσίασε σεμινάριο το πως μπορείς να διαλύσεις κάθε αντίπαλο σύστημα. Ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται για «τελικό» με την Βαλένθια και αν παίξει όπως στη Βαρκελώνη, τότε θα κάνει το πολυπόθητο 2/2.