Ο Νίστρουπ «εμπνέει» τους παίκτες του Παναθηναϊκού κι εκείνοι τον «ακολουθούν» πλέον σε όλα
Η σχέση εμπιστοσύνης που έχει «χτίσει» ο Νίστρουπ με τα αποδυτήρια, τα ρίσκα στο Καυτανζόγλειο και η επιβράβευση προς τους παίκτες του.
Η σχέση εμπιστοσύνης που έχει «χτίσει» ο Νίστρουπ με τα αποδυτήρια, τα ρίσκα στο Καυτανζόγλειο και η επιβράβευση προς τους παίκτες του.
Είναι δεδομένο πως η σχέση του Τζέικομπ Νίστρουπ με τους παίκτες του Παναθηναϊκού και γενικά με τα «πράσινα» αποδυτήρια αποκτά καθημερινά ολοένα και πιο ισχυρές «βάσεις».
Κι αυτό δεν αποτυπώνεται μόνο στις συνεχόμενες νίκες του «τριφυλλιού» (8 μετά την ήττα στο Φάληρο, 17 στα τελευταία 18 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις), αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο «αντιδράει» πλέον η ομάδα μέσα στο γήπεδο, ακόμη και όταν οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές.
Ο Δανός τεχνικός είναι πάντα απαιτητικός, ζητάει πράγματα, θέλει ένταση και απόλυτη προσήλωση, αλλά ταυτόχρονα δείχνει στους παίκτες του ότι είναι διατεθειμένος να πάρει πάνω του την ευθύνη και να ρισκάρει για να φτάσουν όλοι μαζί στον στόχο.
Το παιχνίδι με τον Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο το απόγευμα της Κυριακής (8/11) ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σχέσης κι αυτής της αγωνιστικής εμπιστοσύνης. Το πρώτο ημίχρονο δεν εξελίχθηκε όπως ήθελε ο Παναθηναϊκός, η ομάδα δεν έβγαζε την ένταση των προηγούμενων αγώνων και την καθαρή σκέψη της, με τον Νίστρουπ να αντιδράει πιο έντονα από κάθε άλλη φορά μέχρι σήμερα κατά τη διάρκεια αγώνα. Οι φωνές του προς τους ποδοσφαιριστές του ήταν συνεχείς, ενώ η παρέμβασή του συνεχίστηκε και στα αποδυτήρια, στο ημίχρονο, όπου προσπάθησε να τους αφυπνίσει και να αλλάξει την εικόνα τους.
Τους «έδειξε» πρώτος πως το πίστευε
Εκείνο, ωστόσο, που είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία ήταν όσα ακολούθησαν. Ο Νίστρουπ δεν περιορίστηκε στις παρατηρήσεις, ούτε περίμενε απλώς απ’ τους παίκτες του να «αντιδράσουν». Τους έδειξε έμπρακτα ότι ο ίδιος πίστευε στην ανατροπή και ήταν αποφασισμένος να κάνει ό,τι χρειαζόταν για να την πετύχουν.
Οι επιλογές του στο δεύτερο ημίχρονο είχαν ξεκάθαρο ρίσκο: ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε με έναν κεντρικό χαφ στο «6», τον Ιμράν Λούζα, και τον Βισέντε Ταμπόρδα σε ρόλο «δεκαριού», ενώ ο Λιβάι Γκαρσία πέρασε στη θέση του Καμαρά κι ο Κυριακόπουλος αντικατέστησε τον Σαλάχ-Εντίν. Ο Δανός έδωσε ξεκάθαρη, επιθετική κατεύθυνση στην ομάδα του και πήρε μεγάλα ρίσκα, αναζητώντας την ισοφάριση και στη συνέχεια την ίδια ένταση ανατροπή, πριν επαναφέρει την ισορροπία στη μεσαία γραμμή στο 76', με την είσοδο του Σωτήρη Κοντούρη.
Η πίστη που «μετέδωσε» ο πάγκος
Ήταν μια σειρά κινήσεων που έδειξαν στους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού πως ο προπονητής τους δεν φοβόταν να αναλάβει το ρίσκο. Κι εκείνοι τον ακολούθησαν μέσα στο γήπεδο, κάνοντας πράξη το σχέδιό του. Ανέβασαν την έντασή τους, πίεσαν, πίστεψαν μέχρι το τέλος και δικαιώθηκαν με το εύστοχο πέναλτι του Καλάμπρια στις καθυστερήσεις. Η ανατροπή δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα της αγωνιστικής «αντίδρασης», αλλά και της πίστης που μεταδόθηκε από τον πάγκο μέσα στο γήπεδο.
Αυτή είναι ίσως και η σημαντικότερη εξέλιξη για τον Παναθηναϊκό του Νίστρουπ. Οι παίκτες δεν ακολουθούν απλώς τις οδηγίες του. Αρχίζουν να εμπνέονται απ’ τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, απ’ την αποφασιστικότητα και την πίστη του στις επιλογές του. Κι όσο η σχέση του με τα αποδυτήρια δυναμώνει, τόσο περισσότερο η ομάδα μοιάζει να αποκτά κοινό βηματισμό και ξεκάθαρη κατεύθυνση.
Το 4ήμερο ρεπό της επιβράβευσης
Το δε 4ήμερο ρεπό που τους παραχώρησε μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής (13/11), με αφορμή τη διακοπή των εθνικών ομάδων, ήταν μια ακόμη κίνηση με το δικό της συμβολισμό. Μια επιβράβευση για την προσπάθεια, τις 8 διαδοχικές νίκες και την ανταπόκριση στις μεγάλες απαιτήσεις του τελευταίου διαστήματος. Ο Νίστρουπ ξέρει να απαιτεί, αλλά ξέρει και πότε να επιβραβεύει. Κι αυτή η ισορροπία είναι που κάνει τους ποδοσφαιριστές του να τον εμπιστεύονται και να τον ακολουθούν ολοένα και πιο έντονα, ολοένα και περισσότερο...
