Γουλής Blog: Ο Παναθηναϊκός πρέπει να βρει «χώρο» (και) για τον Λάβδα, τον Νεμπή και τους άλλους «μικρούς»

Στη γενικότερη «μαυρίλα» του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού, όπου -ας μη γελιόμαστε- άπαντες περιμένουν να περάσουν οι μέρες και να ολοκληρωθεί αυτή η πλήρως αποτυχημένη σεζόν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αξιοπρέπεια, πριν πάμε στην «επόμενη μέρα» στο θέμα προπονητή και τον σχεδιασμό της νέας χρονιάς, υπήρξε και μία πολύ σημαντική εξέλιξη την Κυριακή (10/5), που δεν υπήρχε φίλος του «τριφυλλιού» που να μην τη χάρηκε.

Αναφέρομαι βεβαίως, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Super League K17 απ’ την εφηβική ομάδα του Παναθηναϊκού η οποία έφυγε με το 1-1 απ’ το γήπεδο Αργυροπουλίου Λάρισας, απέναντι στην ΑΕΛ κι έκανε δική της και μαθηματικά την κούπα, μία αγωνιστική πριν το φινάλε της Λίγκας. Και μάλιστα διατήρησε και το αήττητό της με 18 νίκες και 7 ισοπαλίες και θα έχει την ευκαιρία να κλείσει ένα «invisible» πρωτάθλημα στην τελευταία αγωνιστική, κόντρα στον Αστέρα AKTOR.

Μία φουρνιά παικτών πραγματικά πολύ ξεχωριστή, η οποία «χτίστηκε» με παιδιά που υπήρχαν ήδη στο Κορωπί, αλλά και με πολύ σημαντικές προσθήκες ταλαντούχων παικτών απ’ όλη την Ελλάδα, οι οποίοι επιλέχθηκαν με πολύ μεγάλη προσοχή και ζέση το περασμένο καλοκαίρι. Κι ένα πρώτο, μεγάλο credit στον Τάκη Φύσσα, ο οποίος υποστήριξε με όλους τους τρόπους (και με υπό τη διοικητική «ομπρέλα») αυτή τη νέα προσπάθεια που ξεκίνησε στα «φυτώρια» της ομάδας, με την επιστροφή του Θόδωρου Ελευθεριάδη, του κορυφαίου και πλέον ειδικού σε θέματα Ακαδημιών στην Ελλάδα.

Μία υπέροχη ομάδα γεμάτη από ταλέντο, που κατέθεσε πολύ ωραίο ποδόσφαιρο υπό τις οδηγίες του εξαιρετικού προπονητή Άγγελου Ζαζόπουλου. Και με πολλά και  σημαντικά πρότζεκτ, που έχουν ήδη αρχίσει να βρίσκουν το «δρόμο» τους και στις «μικρές» εθνικές ομάδες.

Το ζητούμενο της «απορρόφησής» τους

Το επόμενο βήμα βεβαίως, είναι το πώς θα μπορέσει κι ο ίδιος ο Παναθηναϊκός να αξιοποιήσει και να «απορροφήσει» σταδιακά στην πρώτη ομάδα του, όσο το δυνατόν περισσότερο απ’ τα αυτά τα παιδιά. «Δύσκολο, πολύ δύσκολο ρε φίλε...» θα έλεγε κάποιος δεδομένου ότι μιλάμε για έναν οργανισμό, ο οποίος είναι τρομερά συμπιεσμένος και κουβαλάει ένα τεράστιο «βάρος» 16 χρόνων χωρίς τίτλο. Οπότε «που χώρος και καιρός για τους “μικρούς”;».

Δεν είναι έτσι, όμως... Απ’ την στιγμή που ο Παναθηναϊκός αποφάσισε τον περασμένο Οκτώβριο να «τρέξει» ένα πλάνο δύο διαφορετικών φάσεων, με τη δημιουργία ενός βασικού κορμού με νεαρούς Έλληνες, αλλά και ξένους ποδοσφαιριστές με μεγάλο potential (Κοντούρης, Τεττέη, Κάτρης, Παντελίδης, αλλά και Αντίνο Γιάγκουσιτς), προκειμένου να πάει στο καλοκαίρι για να προσθέσει 5-6 παίκτες «πρώτης γραμμής» και να φτιάξει μία πολύ πιο ισχυρή ομάδα, επιβάλλεται να βρει «χώρο» και για τα δικά του «παιδιά».

Όχι... χατιρικά, αλλά διότι το αξίζουν κι έχουν τεράστιες προοπτικές. Κι αν αγωνίζονταν αυτή την στιγμή σε μία μικρομεσαίων «κυβικών» ομάδα, είτε επαρχιακή, είτε της Αθήνας, αυτή την στιγμή θα είχαν σχηματιστεί... ουρές απ’ τους «μεγάλους» για να τους «καπαρώσουν». Κι ο Παναθηναϊκός που τους έχει στη δική του αγκάλη δεν νοείται να μην τους δώσει την ευκαιρία να αναπτυχθούν και να αποτελέσουν σιγά-σιγά κομμάτια και μέλη της πρώτης ομάδας.

Δίπλα στους «μικρούς» της ανδρικής ομάδας

Το τονίζω πως είναι πραγματικά πολύ ταλαντούχα αυτή η φουρνιά της Κ17 του Παναθηναϊκού που στέφθηκε ήδη πρωταθλήτρια Ελλάδας για πρώτη φορά μετά το 2009, όταν και γεννήθηκαν τα περισσότερα απ’ τα μέλη της συγκεκριμένης ομάδας! Ο γκολκίπερ Χρήστος Γείτονας που «μπήκε» απ’ τον Ιανουάριο κι έπειτα στην ευρωπαϊκή λίστα, ο κεντρικός μέσος Παναγιώτης Μπινιάρης, ο μέσος Ζαχαρίας Πετούσης που αποκτήθηκε απ’ τον ΟΦΗ, ο δημιουργικός μέσος και γιος του «Κάρα», Χριστόφορος Καραγκούνης, οι μπακ Στέφανος Τσίγκας και Παναγιώτης Κουμουκέλης (μεταγραφή απ’ την ΑΕΚ) και βεβαίως οι 17χρονοι Βασίλης Λάβδας και Ιάσονας Νεμπής, οι οποίοι έχουν ήδη πάρει «γεύση» πρώτης ομάδας και καλοκαιρινής προετοιμασίας.

Και δίπλα στον Κοντούρη, τον Κάτρη και τον Αντίνο θα πρέπει να βρεθεί χώρος και χρόνος για «μπουν» κι αυτά τα παιδιά, με αργά και προσεκτικά βήματα. Δεν γίνεται να μην αξιοποιηθούν κάποια απ’ αυτά τα παιδιά. Ειδικά οι δύο τελευταίοι (Λάβδας και Νεμπής), που μοιάζουν να είναι κι ένα «κλικ» πιο μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, συμμετέχοντας ήδη και στην Κ19 και -προσωπικά- με έχουν «κερδίσει» και με έχουν «ψήσει» πάρα πολύ.

Το σκηνικό με τον Ίνγκασον και τον Λάβδα

Σε προ εβδομάδων εκπομπή στο κανάλι του OnlyPao στο YouTube, είχα αναφερθεί σε ένα περιστατικό με τον Βασίλη Λάβδα, ο οποίος αν και είναι μόλις 17 ετών και 4 μηνών έχει τρομακτική σωματική διάπλαση και τρομερά ποδοσφαιρικά προσόντα, που τον έχουν φέρει ως βασικό κι αναντικατάστατο μέλος της Εθνικής U17 που κέρδισε πριν από λίγο καιρό το «εισιτήριο» για το Μουντιάλ του προσεχούς φθινοπώρου.

Στην προετοιμασία του περασμένου καλοκαιριού στην Αυστρία, ο Λάβδας ήταν η «αδυναμία» του Ίνγκι Ίνγκασον, ο οποίος τον είχε συνεχώς κοντά του και του έδινε συμβουλές. Κι όποτε μπορούσε, στα εσωτερικά διπλά των «πράσινων» τον έπαιρνε στη δική του ομάδα.

Σ’ ένα αυτά τα διπλά λοιπόν, ένα πρωινό της δεύτερης εβδομάδας, ο Λάβδας έκανε ένα δυνατό τζαρτζάρισμα στον Άλεξ Γερεμέγεφ κι απ’ το όριο της περιοχής τον... έστειλε στο κόρνερ, κερδίζοντας την μπάλα. Ο Ίνγκι Ίνγκασον «τρελάθηκε», πορώθηκε όσο δεν πάει και πήγε face-to-face μπροστά στον «μικρό» κι άρχισε να του φωνάζει με φλέβες πεταγμένες στο λαιμό «yes, yeeeeees», πορώνοντας με τρέλα και τον 16χρονο τότε Λάβδα.

Τρομερή εικόνα που την κράτησα πολύ έντονα στο μυαλό μου... Και περιμένω να τη δω live και σε αγώνα πλέον της ανδρικής ομάδας του Παναθηναϊκού. Μαζί με τα τελειώματα του Νεμπή, ο οποίος δείχνει να έχει το γκολ στο «αίμα» του. Σαν αυτό που πέτυχε την Κυριακή (10/5) στη Λάρισα στο 82ο λεπτό και χάρισε και μαθηματικά τον τίτλο στην Κ17 των «πράσινων»!