Πρίντεζης Blog: My name is Ataman, Ergin Ataman!

Θυμάμαι τα λόγια του μετά τη πρόκριση επί της Μονακό που επικύρωσε τη παρουσία του Παναθηναϊκού στα πλέι οφ. Σχολιάζοντας την επικείμενη – τότε – σειρά με την Βαλένθια, ο Εργκίν Αταμάν είχε πει χαρακτηριστικά, αποθεώνοντας τους «πορτοκαλί» και τον Πέδρο Μαρτίνεθ. «Έχουν καλύτερο προπονητή φέτος. Φέτος η εμφάνισή μου δεν είναι αρκετή, αλλά θα δούμε τι θα γίνει». Ηταν μια ατάκα αυτοκριτικής με αρκετή δόση ειλικρίνειας που δεν την ακούς συχνά στον χώρο. Ναι ίσως να είχε και την πινελιά των mind games, αλλά ένα είναι το βέβαιο. Το γεγονός πως όταν σφίγγουν τα… γάλατα, ο Εργκίν Αταμάν έχει τον δικό του τρόπο για να παίρνει αυτό που θέλει ή για να είμαι πιο ακριβής, για να γυρίζει τη κατάσταση.

Η νίκη στον πνευματικό τομέα και η συσπείρωση

Θυμάμαι πολλά από τα σχόλια των φίλων του Παναθηναϊκού που είχαν στο μυαλό τους τις δύο ήττες (κυρίως την τελευταία) κόντρα στην Βαλένθια σε συνδυασμό με την ασταθή πορεία μιας ομάδας που έχει το καλύτερο υλικό της Ευρώπης. Ομολογώ και εγώ πως ήμουν αρκετά προβληματισμένος για το πώς ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να κοντρολάρει τους Ισπανούς. Και όμως – διαψεύστηκα – ευχάριστα. Διότι όταν αρχίζει η μεγάλη μάχη, η πραγματική μάχη, τότε ο κορυφαίος, ο πιο επιδραστικός προπονητής της τελευταίας δεκαετίας στην Ευρώπη έχει τον τρόπο του για να πάρει αυτό που θέλει, ακόμα και αν η ομάδα του έχει επιλέξει τον δύσκολο δρόμο. Πάνω από όλα έχει τον τρόπο για να «ανεβάσει» τους παίκτες του. Μπορεί να ισχύει το γεγονός πως ο κόουτς Αταμάν έχει τις αποστάσεις του, είναι αυτό που λέμε πως δεν είναι φίλος με τα παλικάρια του, αλλά κρατάει την απόσταση παίκτη-προπονητή, αλλά πάντα ξέρει το πώς θα μπορέσει πνευματικά να τους προετοιμάσει. Να τους κάνει να φορέσουν τη πανοπλία του πολεμιστή. Πιστέψτε με αυτό που έκανε ο Παναθηναϊκός στην Ισπανία – απόντος του Σλούκα – δεν ήταν εύκολο. Διότι πρώτα από όλα, οι «πράσινοι» κυριάρχησαν πνευματικά, με σωστή νοοτροπία τη κατάλληλη στιγμή.

Ο Αταμάν κυριάρχησε στη σκακιέρα με κινήσεις-ματ

Η απουσία του Κώστα Σλούκα, συσπείρωσε περισσότερο την ομάδα και άπαντες έπαιξαν και για εκείνον. Οι δύο ήττες με κατεβασμένα τα χέρια και η… έπαρση των Ισπανών πριν τη μάχη, έθιξαν τον εγωισμό τους. Λογικό, αλλά η δουλειά που έκανε ο Τούρκος κόουτς μαζί με τους συνεργάτες του, έδωσαν την απαραίτητη ώθηση ώστε μια ομάδα που λες ότι παίζει μόνο στην επίθεση, έβαλε το κορμί της στη φωτιά. Αυτό το 2/2 στην Ισπανία είχε την υπογραφή και του Εργκίν Αταμάν και των παικτών του που δικαίως άκουσαν αρκετά όλη αυτή τη χρονιά καθώς απέδειξαν σε αυτές τις δύο αποδράσεις πως αδικούσαν τους εαυτούς τους. Η πνευματική προετοιμασία στον Τι Τζέι Σορτς ο οποίος έπαιξε σαν να ήταν έτοιμος από καιρό στη θέση του Σλούκα ήταν μια σημαντική νίκη. Στο τακτικό κομμάτι, η νίκη με σκληράδα και χαμηλό τέμπο στο πρώτο ματς και η νίκη με πιο γρήγορο μπάσκετ, καλύτερες συνεργασίες και ιδιαίτερα plays όπως το περίφημο «Double Drag action» που απελευθέρωσε επιθετικά τον Χέιζ-Ντέιβις, απέδειξαν πως ο Παναθηναϊκός του Αταμάν κυριάρχησε τακτικά και έπαιξε με το μυαλό της Βαλένθια που ναι μεν είναι σούπερ ομάδα, αλλά έχει και απειρία σε αυτό το επίπεδο. Αυτό που έκανε ο Παναθηναϊκός το «μαγικό» διήμερο στην Ισπανία, δεν θα το έκανε καμία άλλη ομάδα και ειδικά στο κομμάτι της ενέργειας.

Καμία σκούπα και φαράσι, σαν να είναι 0-0

Η σειρά δεν τελείωσε ακόμα. Θεωρητικά ο Παναθηναϊκός είναι το φαβορί και ετοιμάζεται για… σκούπα, αλλά σας πληροφορώ πως στην ομάδα δεν σκέφτονται σκούπες και φαράσια, αλλά ένα νοκ άουτ παιχνίδι. Σαν να είναι τελικός. Καταλαβαίνω την ευφορία του κόσμου, αλλά υπάρχει ακόμα μια μάχη και χρειάζεται προσοχή και υπομονή. Ο Παναθηναϊκός θα πάει με τη γνωστή συνταγή των δύο πρώτων αγώνων. Ισως υπάρξουν μερικές διαφοροποιήσεις σε κάποια κομμάτια ενώ θεωρώ δεδομένο πως η Βαλένθια θα ψάξει να βρει απαντήσεις. Όμως όταν υπάρχει στον πάγκο ο Εργκίν Αταμάν ο οποίος όσα πλάνα και αν έχει, πάντα κάτι θα τον εμπνεύσει μέσα στο παιχνίδι, τότε να μην φοβάστε τίποτα. Μια ακόμα μάχη και μετά βλέπουμε.