Καπουκάκης Blog: Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία έγινε τεράστια… στις 23:10
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για τη χαμένη ευκαιρία του Παναθηναϊκού στη Σόφια, που... μεγάλωσε ακόμη περισσότερο, όταν ολοκληρώθηκαν όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια της βραδιάς.
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για τη χαμένη ευκαιρία του Παναθηναϊκού στη Σόφια, που... μεγάλωσε ακόμη περισσότερο, όταν ολοκληρώθηκαν όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια της βραδιάς.
Αισθάνομαι πως ο Παναθηναϊκός βίωσε στη Σόφια το αίσθημα του «χάθηκε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία απλή νίκη». Για 31 λεπτά, οι «πράσινοι» ήταν σχεδόν άψογοι και πραγματοποιούσαν - ίσως - την πιο ολοκληρωμένη εμφάνισή τους μέσα στη σεζόν. Είχαν καλή κυκλοφορία και υψηλή ένταση, ήλεγχαν τον ρυθμό και έπαιζαν το... μπάσκετ τους στο παρκέ. Με περίπου 6.000 φιλάθλους στο πλευρό τους, έδειχναν να πατούν γερά στον αγωνιστικό χώρο και να οδεύουν προς ένα τεράστιο «διπλό» που θα τους έδινε ώθηση για το απόλυτο στη συγκεκριμένη περίοδο.
Κι όμως, όλα κατέρρευσαν στην τελική ευθεία. Ο Παναθηναϊκός έμεινε από δυνάμεις, έχασε τη συγκέντρωσή του και επέτρεψε στη Χάποελ Τελ Αβίβ να επιστρέψει και τελικά να «κλέψει» ένα παιχνίδι που έμοιαζε χαμένο για εκείνη για τρία δεκάλεπτα. Ένα ματς που, όπως εξελίχθηκε, μοιάζει σχεδόν απίστευτο ότι δεν κατέληξε στα «πράσινα». Ήταν, με κάθε έννοια, μια αναπάντεχη ήττα για το «Τριφύλλι». Και επαναλαμβάνω: έτσι όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση.
Χάποελ - Παναθηναϊκός: Αυτές οι «λεπτομέρειες»
Ακόμα και στις λεπτομέρειες, η βραδιά έμοιαζε να γέρνει προς την αντίθετη πλευρά, από ένα σημείο και έπειτα. Από το απίθανο buzzer-beater του Μάλκολμ από το κέντρο στο τέλος της τρίτης περιόδου - που μετέτρεψε το -12 σε -9 και άλλαξε τη δυναμική - μέχρι τις καραμπόλες και τα «τυχερά» καλάθια των Ισραηλινών στα τελευταία λεπτά.
Μέχρι και ο καλύτερος παίκτης της Ευρώπης (Ναν), ο άνθρωπος των μεγάλων στιγμών, αυτή τη φορά δεν βρήκε στόχο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά. Σε μία από τις προσπάθειές του, η μπάλα μπήκε και… βγήκε, σαν να επιβεβαίωνε ότι αυτή τη φορά το παιχνίδι δεν ήταν γραφτό να καταλήξει στον Παναθηναϊκό. Και πραγματικά δεν πιστεύω στην τύχη και στη μοίρα. Ωστόσο, το βράδυ της Πέμπτης (02/04), έφτασα πιο κοντά από ποτέ στο να πιστέψω ότι υπάρχουν...
Η χαμένη ευκαιρία του ΠΑΟ που... μεγάλωσε
Το αρνητικό για μένα είναι ότι η πραγματική «ζημιά» ήρθε λίγο αργότερα. Στις 23:10. Τη στιγμή που ολοκληρώθηκε το παιχνίδι του Ερυθρού Αστέρα με την Παρτίζαν και οι «ερυθρόλευκοι» γνώρισαν την ήττα, από τους... αδιάφορους αντιπάλους τους. Εκεί, η χαμένη ευκαιρία του Παναθηναϊκού στη Σόφια μετατράπηκε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Γιατί εκείνο το βράδυ, σχεδόν όλοι οι άμεσοι ανταγωνιστές του Παναθηναϊκού «στραβοπάτησαν». Η Μονακό, η Μπαρτσελόνα, ο Ερυθρός Αστέρας. Όλοι. Μόνο η Ζάλγκιρις και η Μπαρτσελόνα είχαν μεταξύ τους ματς, άρα κάποιος θα κέρδιζε έτσι κι αλλιώς.
Και κάπως έτσι, επαναλήφθηκε ένα γνώριμο μοτίβο της φετινής σεζόν: ο Παναθηναϊκός δεν εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες όταν του παρουσιάζονται. Χάνει όταν χάνουν και οι άλλοι, κερδίζει όταν κερδίζουν. Ένα μοτίβο που έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μία, τον κρατά «ζωντανό», αφού δεν πληρώνει ακριβά τις απώλειές του. Από την άλλη, τον έχει κρατήσει πιο χαμηλά απ’ όσο θα μπορούσε να βρίσκεται. Γιατί η αλήθεια είναι ότι τέτοιες βραδιές είναι αυτές που χτίζουν ή καταδικάζουν μία σεζόν, όταν γίνεται το σχετικό «ταμείο» στο φινάλε.
Πλέον, δεν υπάρχει χρόνος για σκέψεις και αναλύσεις. Ο «Επτάστερος» στρέφει το βλέμμα του στην Ισπανία, όπου τον περιμένουν δύο απαιτητικά εκτός έδρας παιχνίδια. Για να αποφύγει τις δύσκολες περιπέτειες (9η, 10η θέση) χρειάζεται ένα μεγάλο «διπλό». Και από εκεί και πέρα; Να αρχίσει επιτέλους να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που του δίνονται.
ΥΓ. Τεράστιος σεβασμός στην αγάπη του κόσμου του Παναθηναϊκού γι' αυτή την ομάδα. Τόσο για το ταξίδι στη Βουλγαρία και την απίθανη στήριξη σε Αταμάν και παίκτες, όσο και για το νέο - μυθικό - sold out στα εισιτήρια διαρκείας.
