Παπανικολάου Blog: Τα λόγια είναι... περιττά
Η αποχώρηση του Ράφα Μπενίτεθ μοιάζει περισσότερο με ακόμη μία αντίδραση παρά με πραγματική λύση για τον Παναθηναϊκό.
Η αποχώρηση του Ράφα Μπενίτεθ μοιάζει περισσότερο με ακόμη μία αντίδραση παρά με πραγματική λύση για τον Παναθηναϊκό.
Η αποχώρηση του Ράφα Μπενίτεθ από τον Παναθηναϊκό δεν με εξέπληξε ιδιαίτερα. Το τελευταίο διάστημα έμοιαζε σχεδόν δεδομένο πως η κατάσταση δύσκολα θα μπορούσε να συνεχιστεί έτσι. Το κλίμα γύρω από την ομάδα είχε γίνει βαρύ, η πίεση μεγάλωνε συνεχώς και τελικά η πιο εύκολη λύση ήταν ξανά η αλλαγή προπονητή.
Αυτό που προσωπικά με προβληματίζει περισσότερο, όμως, δεν είναι η αποχώρηση ενός ακόμη τεχνικού. Είναι ότι στον Παναθηναϊκό βλέπω να επαναλαμβάνεται συνεχώς το ίδιο έργο. Αλλάζουν πρόσωπα, αλλάζει η κουβέντα για λίγες ημέρες, όμως η συνολική εικόνα του συλλόγου μένει σχεδόν ίδια.
Ένας Παναθηναϊκός χωρίς πραγματική ποδοσφαιρική ταυτότητα
Φυσικά και ο Ράφα Μπενίτεθ έκανε λάθη. Δεν γίνεται ένας προπονητής να μένει εκτός κριτικής όταν η ομάδα δεν αποδίδει όπως πρέπει. Υπήρχαν παιχνίδια που ο Παναθηναϊκός έδειχνε μπλοκαρισμένος, χωρίς ένταση και χωρίς καθαρό αγωνιστικό πλάνο μέσα στο γήπεδο.
Παρόλα αυτά, θεωρώ υπερβολικό να παρουσιαστεί ο Ισπανός ως η βασική αιτία όλων των προβλημάτων. Για μένα, το σημαντικότερο θέμα στους «πράσινους» είναι πως εδώ και χρόνια δεν υπάρχει πραγματική συνέχεια σε τίποτα. Κάθε φορά που κάτι στραβώνει, όλα ξεκινούν πάλι από το μηδέν.
Ειλικρινά, αυτό είναι που κουράζει περισσότερο τον κόσμο του «Τριφυλλιού». Η αίσθηση ότι η ομάδα δεν χτίζει ποτέ πάνω σε κάτι σταθερό. Κάθε προπονητής έρχεται με διαφορετική φιλοσοφία, διαφορετικές απαιτήσεις και διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Έπειτα από λίγους μήνες, αν δεν έρθουν άμεσα αποτελέσματα, ξεκινά ξανά η ίδια συζήτηση.
Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να λειτουργεί σπασμωδικά
Προσωπικά, πιστεύω πως η παραμονή του Μπενίτεθ ίσως έστελνε ένα διαφορετικό μήνυμα. Όχι επειδή θεωρώ ότι δεν είχε ευθύνες, αλλά επειδή ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη να δείξει κάποια συνέπεια και υπομονή. Οι μεγάλες ομάδες δεν χτίζονται μέσα από συνεχείς αλλαγές και αποφάσεις υπό πίεση.
Αντίθετα, οι «πράσινοι» μοιάζουν να λειτουργούν σπασμωδικά κάθε φορά που εμφανίζεται κρίση. Κι αυτό τελικά δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου κανείς προπονητής δεν μπορεί να δουλέψει πραγματικά μακροπρόθεσμα!
Παναθηναϊκός και το ίδιο πρόβλημα κάθε χρόνο
Στο τέλος της ημέρας, το βασικό ερώτημα δεν είναι ποιος θα είναι ο επόμενος προπονητής του Παναθηναϊκού. Το πραγματικό θέμα είναι αν ο σύλλογος θα αποφασίσει επιτέλους να στηρίξει ένα σταθερό ποδοσφαιρικό πλάνο χωρίς να αλλάζει κατεύθυνση κάθε λίγους μήνες, ανάλογα με την πίεση και τα αποτελέσματα.
Γιατί όταν αλλάζουν συνεχώς πρόσωπα στον πάγκο αλλά η εικόνα της ομάδας παραμένει ίδια, τότε προσωπικά θεωρώ πως το πρόβλημα βρίσκεται πολύ πιο βαθιά. Και μέχρι να αλλάξει αυτή η νοοτροπία, φοβάμαι πως κάθε νέος προπονητής στο «Τριφύλλι» θα οδηγείται αργά ή γρήγορα στην ίδια κατάληξη.
Βέβαια, για να κλείσουμε και με μία πιο αισιόδοξη νότα, το όνομα του Γιάκομπ Νίστρουμπ μοιάζει τουλάχιστον ενδιαφέρουσα περίπτωση για τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Ο Δανός πρώην τεχνικός της Κοπεγχάγης έχει παρουσιάσει σοβαρό έργο τα τελευταία χρόνια, έχει δουλέψει σε οργανωμένο ποδοσφαιρικό περιβάλλον και δείχνει να διαθέτει ξεκάθαρη φιλοσοφία στο παιχνίδι του.
Αυτό από μόνο του δημιουργεί μία μικρή αισιοδοξία στον κόσμο των «πράσινων», ο οποίος έχει κουραστεί να βλέπει συνεχείς αλλαγές χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Από την άλλη, στον Παναθηναϊκό έχουμε δει αρκετές φορές καλές επιλογές να χάνονται μέσα στην πίεση, τη βιασύνη και την έλλειψη υπομονής.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ερώτημα. Όποιος κι αν είναι τελικά ο επόμενος προπονητής του «Τριφυλλιού», θα στηριχθεί πραγματικά μέχρι το τέλος; Θα μπορέσει να δουλέψει κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, με χρόνο, ηρεμία και ποδοσφαιρική λογική;
Γιατί αυτός ο κόσμος του Παναθηναϊκού μπορεί να αντέξει μία αποτυχημένη χρονιά. Αυτό που δύσκολα αντέχει πλέον είναι άλλη μία ποδοσφαιρική παράνοια.
