Ποδόσφαιρο: Τέλος η διαιτησία για τον Σιδηρόπουλο (vids)

Την απόφασή του να κρεμάσει την σφυρίχτρα του γνωστοποίησε μέσα από τα social media ο Τάσος Σιδηρόπουλος, με τον 46χρονο να δηλώνει πως νιώθει ευλογημένος για αυτό το ταξίδι!

Θυμίζουμε πως ο Ροδίτης ρέφερι δεν συμπεριλήφθηκε στους πίνακες της Super League για τη σεζόν 2026-2027, ένα γεγονός που όπως φαίνεται έφερε ραγδαίες εξελίξεις!

Τι έκανε στους αγώνες του Παναθηναϊκού

Ο Σιδηρόπουλος σφύριξε δεκάδες αγώνες του «τριφυλλιού» στη διάρκεια της καριέρας του, διάστημα στο οποίο υπέπεσε σε πάρα πολλά λάθη σε βάρος του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου!

Θυμίζουμε πως η τελευταία φορά που έκανε έξαλλους τους ανθρώπους των «πράσινων» ήταν στην εντός έδρας ήττα με 1-0 από τον Αστέρα Τρίπολης στο ΟΑΚΑ, για την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2024-2025!

Το σοβαρό λάθος του ΟΑΚΑ

Και αυτό γιατί ήταν ξεκάθαρο πως το τέρμα των Αρκάδων (με απευθείας εκτέλεση φάουλ) δεν έπρεπε να μετρήσει. Για την ακρίβεια υπήρχε διπλή παρατυπία! 

Και αυτό γιατί αφενός η εκτέλεση του φάουλ έγινε εμφανώς πιο κοντά στην περιοχή από το σημείο που έγινε η παράβαση, ενώ αφετέρου υπήρχε παίκτης των φιλοξενούμενων που παρεμποδίζει το τείχος του Παναθηναϊκού, σε απόσταση πολύ μικρότερη από αυτή που προβλέπει ο κανονισμός!

Τα έκανε μαντάρα και στο Καραϊσκάκη

Επιπλέον ο Σιδηρόπουλος υπέπεσε σε ένα ακόμα πολύ μεγάλο λάθος στην σπουδαία και ιστορική νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού στο Φάληρο (με 3-0), στις 2 Μαρτίου 2014!

Συγκεκριμένα στο 77' και με το σκορ στο 2-0 υπέδειξε πέναλτι σε πτώση του Παραγουανού επιθετικού των γηπεδούχων, Νέλσον Βαλντέζ στην περιοχή των φιλοξενούμενων! Όλα αυτά και ενώ νωρίτερα υπήρχε καθαρό επιθετικό φάουλ πάνω στον Κώστα Τριανταφυλλόπουλο, το οποίο ωστόσο δεν υπέπεσε στην αντίληψή του!

Αναλυτικά στην ανάρτησή του αναφέρει:

«Και κάπως έτσι, αθόρυβα, ανάμεσα σε δικούς μου ανθρώπους, όπως πάντα επιθυμούσα , έκλεισα την αυλαία αυτής της μοναδικής πορείας. Μιας μακράς διαδρομής γεμάτης ένταση, ζωή, προκλήσεις, χαρές, απογοητεύσεις, όνειρα, λάθη, αλλά και μαθήματα ζωής.

Όταν ξεκίνησα αυτό το ταξίδι, δεν μπορούσα να φανταστώ πού θα με οδηγούσε. Από τα πρώτα μου βήματα στα ελληνικά γήπεδα μέχρι τις μεγάλες ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις, έζησα εμπειρίες που ξεπερνούσαν κάθε προσδοκία. Γνώρισα και συνεργάστηκα με εξαιρετικούς ανθρώπους, συναγωνίστηκα με σπουδαίους ποδοσφαιριστές στα μεγαλύτερα και ομορφότερα γήπεδα του κόσμου.

Η διαιτησία με δίδαξε ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με θάρρος, ότι η πίεση είναι μέρος της διαδρομής και ότι ο σεβασμός κερδίζεται καθημερινά μέσα από τη δουλειά και τη συμπεριφορά σου.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, τη FIFA, την UEFA, όλους τους συναδέλφους διαιτητές, βοηθούς, παρατηρητές, εκπαιδευτές και συνεργάτες που πορευτήκαμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Ο καθένας από αυτούς άφησε το δικό του αποτύπωμα στη διαδρομή μου.

Ευχαριστώ επίσης τις ομάδες, τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές και τους φιλάθλους. Ξέρω ότι πολλές φορές οι αποφάσεις μας κρίνονται αυστηρά, και αυτό είναι μέρος του ποδοσφαίρου.

Το μεγαλύτερο «ευχαριστώ» το οφείλω στην οικογένειά μου. Στους ανθρώπους που βρέθηκαν δίπλα μου σε κάθε βήμα, στις χαρές και στις δυσκολίες, στις επιτυχίες αλλά και στις στιγμές αμφισβήτησης. Χωρίς τη δική τους αγάπη και στήριξη, τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό.

Αποχωρώ γεμάτος ευγνωμοσύνη, περηφάνια και όμορφες αναμνήσεις. Νιώθω ευλογημένος που είχα την ευκαιρία να εκπροσωπήσω την ελληνική διαιτησία σε όλο τον κόσμο και να ζήσω στιγμές που θα με συνοδεύουν για πάντα.

Κλείνοντας, θέλω να εκφράσω την απέραντη ευγνωμοσύνη μου ονομαστικά σε αυτούς που, με τον δικό τους τρόπο, έθεσαν γερά θεμέλια για τη μακροημέρευση αυτής της σπουδαίας καριέρας:

Τον άνθρωπο που ενέπνευσε αυτήν την πορεία. Τον πρωτοπόρο της διαιτησίας, Κύρο ΒΑΣΣΑΡΑ. Εύχομαι να υπήρξα άξιος συνεχιστής του.

Τους βοηθούς μου, αλλά και αδελφικούς φίλους, Πολυχρόνη ΚΩΣΤΑΡΑ και Λάζαρο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ. Χωρίς τη συναδελφικότητα, την αγάπη και την πίεσή τους, η διαιτητική μας ομάδα δεν θα πετύχαινε τόσα πολλά.

Τον φύλακα-άγγελό μου από το 2008, τον φυσιοθεραπευτή Λουκά ΚΑΡΑΜΑΝΗ. Δίπλα στο προσκέφαλό μου, να με προετοιμάζει, να με κουράρει, να με νιώθει, να με γιατρεύει και να με στηρίζει σε κάθε τραυματισμό.

Τους φυσιοθεραπευτές μου στη Ρόδο, Παναγιώτη και Γιώργο ΛΑΟΥΔΙΚΟ. Ήταν πάντα διαθέσιμοι, εκεί σε κάθε δύσκολη στιγμή, δίνοντας τα μέγιστα με την εξαιρετική εμπειρία τους ώστε να παρουσιάζομαι υγιής στους αγώνες μου.

Τον γυμναστή μου, Νίκο ΜΑΝΤΙΚΟ. Η μακρά πορεία μου στον χώρο αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο της δουλειάς και της γνώσης του.

Σας ευχαριστώ όλους για το ταξίδι».