Λυμπερόπουλος: «Μου είπαν να φύγω γιατί ήμουν εγωιστής και δεν έδινα καλό παράδειγμα» (vid)

Ο παλαίμαχος άσος του Παναθηναϊκού μίλησε στην εκπομπή «Πολλά κιλά μπάλα» της Novibet και προχώρησε σε ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για τα όσα έγιναν στο «Τριφύλλι» τα χρόνια που ο ίδιος αγωνιζόταν στην ομάδα.

Ο «Λύμπε» λοιπόν δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην αποχώρησή του από τον σύλλογο και τον τρόπο με τον οποίον αυτή ήρθε. Εξήγησε ότι αρχικά του επιβλήθηκε σιωπηρή τιμωρία από την διοίκηση και μετά ο Φιλιππίδης του ζήτησε να φύγει, τονίζοντας ότι αυτό ήταν το καλύτερο για όλες τις πλευρές.

Παράλληλα, εξήγησε ότι η «πράσινη» διοίκηση ουσιαστικά απαξίωσε μια σπουδαία «φουρνιά» ποδοσφαιριστών, η οποία θα μπορούσε να κατακτήσει μέχρι και ευρωπαϊκό, ενώ μίλησε και για την Ριζούπολη, όπου ο Παναθηναϊκός πήγε παντελώς απροστάτευτος.

Απόσπασμα από τα όσα ανέφερε ο Λυμπερόπουλος

«Στην Βαρκελώνη αν υπήρχε VAR, είναι πέναλτι στον Ολισαντέμπε και κόκκινη κάρτα. Μεγαλώνοντας καταλαβαίνεις ότι από την μια είναι ο Παναθηναϊκός, που όντως είναι μια καλή ομάδα, από την άλλη η Μπαρτσελόνα. Θεωρώ το σύστημα θα προτιμούσε να σπρώξει λίγο την Μπαρτσελόνα και το έκανε. Άσε τις ευκαιρίες που χάσαμε. Βγαίνει στην γωνία της περιοχής ο τερματοφύλακας και τον σκότωσε. Εκεί έχω θέματα με την διοίκηση. Μου λέει στο ημίχρονο ο Μαρκαριάν βγαίνεις, του λέω δεν βγαίνω. Στο τέλος κάποιος πήγε και του είπε ότι χτυπούσα πράγματα στα αποδυτήρια. Ο Μαρκαριάν με έβαζε, με έβγαζε. Είχα σκάσει εγώ γιατί στο πρώτο ημίχρονο πηγαίναμε καλά, ήταν 1-1. Είχα στο μυαλό μου ότι θα παίξω κάνα 20λεπτο ακόμα και μου λέει “θα βγεις, να βάλουμε τον Ολισαντέμπε για να χτυπήσουμε στην κόντρα”. Είναι ο Βαζέχα δίπλα μου και μου λέει: “τι κάνει;”. Αυτή ήταν η σπίθα, και του λέω “δεν βγαίνω”! Τελικά βγήκα.

Μετά είχα σιωπηλή τιμωρία από την διοίκηση. Έγιναν τρομερά πράγματα, δεν μου μιλούσαν. Ήμουν 4 παιχνίδια εκτός αποστολής, και καλά ότι έβρισα τον προπονητή. Μετά με φώναξε ο Φιλιππίδης στα γραφεία και μου είπε ότι πρέπει να φύγω από τον Παναθηναϊκό, αν και είχα έναν χρόνο συμβόλαιο ακόμα. Ότι αυτό ήταν το καλύτερο γιατί είμαι εγωιστής, δεν είμαι καλό παράδειγμα. Και του λέω “τι θέλεις, παίκτες πρόβατα;”. “Ναι” μου λέει. Αλήθεια “ναι” μου είπε. Εντάξει του λέω, να φύγω, αλλά δεν έχω μάνατζερ, πώς θα φύγω; “Θα σε βοηθήσουμε κι εμείς με κάποιες γνωριμίες” μου είπε. Του είπα όμως ότι αν δεν φύγω, την επόμενη χρονιά πάλι βασικός θα είμαι.

Έρχεται την επόμενη χρονιά ο Σάντος, κάθεται 4-5 παιχνίδια. Του είχαν πει ότι ο Καραγκούνης ξυρίζεται μόνο στην Ευρώπη. Του είχε πει η διοίκηση ότι το ελληνικό Πρωτάθλημα δεν τον ενδιαφέρει. Πήγαμε 23 μέρες στην Αυστρία και από τους 25-27 παίκτες που ήμασταν, είχαμε φτάσει να κάνουμε προπόνηση 12. Μας είχε τσακίσει, εμετό κάναμε. Πέφταμε κάτω σαν τα κοτόπουλα. Η προετοιμασία εκείνη ήταν η πιο σκληρή. Τον επηρέασαν τον Σάντος, του είπαν ότι δημιουργώ προβλήματα. Δεν μου μίλαγε στην αρχή, ο Βέλιτς μου την έλεγε συνέχεια. Αυτό ήταν γραμμή από πάνω. Μια βαβούρα, ένα πράγμα τέτοιο.

Έναν μήνα πριν μου είχαν πει ότι το καλύτερο ήταν να φύγω. Με είχε φωνάξει στο γραφείο ο Φιλιππίδης, και καλά για απολογία για ό,τι έγινε με τον Μαρκαριάν. Και του λέω “πού είναι ο Μαρκαριάν; Δεν μας φώναξες εδώ;”. Γιατί είπαν ότι του όρμηξα, ότι πήγα να κάνω ντου κτλ. Πολύ άσχημη χρονιά με την Ριζούπολη, έγιναν κι εκεί όργια. Αρχικά κατηγορούσα τον Ολυμπιακό, αλλά εμείς πήγαμε μόνοι μας. Δεν είχε έρθει κανένας από την διοίκηση. Και την επόμενη μέρα μας την έπεσαν στην Παιανία. Άσχημα πράγματα, μας την έπεσαν 200-300 άτομα, μπήκαν μέσα στην Παιανία. Σπάσανε κάτι αυτοκίνητα, τζαμαρίες κτλ. Δεν ήταν πάλι κανένας από την διοίκηση εκεί. Απλώς ήρθε μετά ο Φιλιππίδης και μας είπε ότι είμαστε κότες. Ενώ στην Ριζούπολη πήγαμε μόνο με τον Γιάννη Ζαβραδινό. Ο Παναθηναϊκός πήγε να παίξει παιχνίδι της χρονιάς στην Ριζούπολη και πήγαμε μόνοι μας. Και έβγαλαν εμάς κότες. Θα μπορούσαμε να πούμε να μην παίξουμε, να φάμε ένα χέρι ξύλο και να μην κατεβαίναμε. Ποιος θα έπαιρνε την απόφαση; Εσύ; Εγώ; Ποιος θα έπαιρνε τέτοια απόφαση; Αν ήταν κάποιος μαζί μας… Δεν υπήρχε κανείς. Όποιος σου πει το αντίθετο, θα σου πει ψέματα. Και καταλήξαμε να χάσουμε το Πρωτάθλημα και κάποια λεφτά που ήταν τα δεδουλευμένα μου έγινε πανικός για να τα πάρω. Τους έπαιρνα τηλέφωνο και δεν σήκωναν τα τηλέφωνα στην διοίκηση. Δεν έγινε τίποτα δικαστικά.

Από τον Μάιο, όταν τελείωσε η ιστορία του Παναθηναϊκού, έπαιρνα τον Μήτσου και του έλεγα ότι υπάρχουν κάποια λεφτά δεδουλευμένα, να βρούμε έναν τρόπο να τα πάρω. Από τον Μάιο φτάσαμε Αύγουστο. Αν περνούσε ο Αύγουστος, χάνονταν τα λεφτά, ήταν άλλη η νομοθεσία. Και στέλνω χαρτί που λέω ότι αν την Δευτέρα δεν μου απαντήσετε, θα κάνω προσφυγή. Βγήκαν τα παπαγαλάκια και έλεγαν ότι είχαμε ραντεβού την Δευτέρα και ο Λυμπερόπουλος έκανε έτσι κι έτσι. Και τότε βγαίνω στο ραδιόφωνο. Η γυναίκα του Σωτήρη Λυμπερόπουλου δούλευε τότε στο Filmnet. Και την παίρνω και την ρωτάω ποιος κάνει εκπομπή τώρα, και μου λέει ο Καραλής. Παίρνω τον Γιάννη και βγήκα και είπα ότι περιμένω κάποιον από τον Παναθηναϊκό να βγει και να πει ότι δεν έχω πάρει πάνω από 50 φορές τηλέφωνο. Περιμένω εδώ, στο ραδιόφωνο. Μετά τα βρήκαμε με τον Παναθηναϊκό.

Ήμουν πρώτος σκόρερ, 6 μήνες πριν με έχουν ζητήσει, δεν με παίρνει ο Ρεχάγκελ στην Εθνική. Δεν είμαι ούτε στην προεπιλογή, πρώτος σκόρερ στον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά πάω στην ΑΕΚ, βάζω σε 20 ματς 13-14 γκολ, ούτε εκεί με καλεί. Στον Παναθηναϊκό όμως λες βγήκα πρώτος σκόρερ. Αν το καλοσκεφτείς, πρώτος φταίχτης είμαι εγώ. Τότε κατηγορούσα αυτούς, τώρα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να κάνω τα πράγματα διαφορετικά. Πέταγα την μπάλα στην κερκίδα γιατί έτσι με βόλευε. Θα μπορούσα να φύγω, δεν μου άρεσε ποτέ να υπάρχει αυτή η ίντριγκα.

Το κακό είναι ότι στον Παναθηναϊκό αυτό υπήρχε και πριν από εμένα και με εμένα και έγινε και με πολλά παιχνίδια. Σαν ο Παναθηναϊκός να το είχε τάμα, τα παιδιά του που θα έπρεπε να τα κάνει βιτρίνα, όπως ο Γκιγκς, ο Σκόουλς… Φύγαμε ελεύθεροι εγώ, ο Καραγκούνης, ο Κυργιάκος, ο Μπασινάς. Ο Νικοπολίδης από το ’89 ήταν στον Παναθηναϊκό με υπομονή, πώς σου φεύγει; Εκτός αν έγινε τίποτα τρελό με τα λεφτά, ήθελε πχ 4 φορές πάνω, δεν τα ξέρω αυτά».