Μπεργκ: «Με ανατρίχιαζε να παίζω με την Θύρα 13 πίσω από την εστία»
Ο Μάρκους Μπεργκ μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Παναθηναϊκό και τη Λεωφόρο και εξήγησε τον λόγο για τον οποίο δεν ήθελε να αναφέρει το όνομα του... Ολυμπιακού.
Ο Μάρκους Μπεργκ μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Παναθηναϊκό και τη Λεωφόρο και εξήγησε τον λόγο για τον οποίο δεν ήθελε να αναφέρει το όνομα του... Ολυμπιακού.
Ο Μάρκους Μπεργκ παραχώρησε μεγάλη συνέντευξη στο "Athletiko.gr" και έσταξε μέλι για τον Παναθηναϊκό και τη Λεωφόρο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής στο «Τριφύλλι» ως προπονητής, στάθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο ελληνικό ποδόσφαιρο και εξήγησε τον λόγο που δεν επιθυμεί να αναφέρει το όνομα του Ολυμπιακού!
Όσα είπε ο Μπεργκ, μεταξύ άλλων:
«Συνεχίζω να δουλεύω με πάθος και νιώθω πως έχω πράγματα να προσφέρω στην ομάδα που θα βρεθώ. Παραμένω ταπεινός, ωστόσο, γιατί γνωρίζω πως το βήμα, από την θέση του βοηθού προπονητή σε αυτήν του πρώτου προπονητή, θα είναι μεγάλο. Φυσικά, το ενδεχόμενο να αναλάβω κάποια μέρα τέτοιο ρόλο και στον Παναθηναϊκό, θα ήταν κάτι παραπάνω από ελκυστικό.
Ο Παναθηναϊκός ήταν η καλύτερη απόφαση της ποδοσφαιρικής μου καριέρας. Μόνο θετικά πράγματα έχω να πω γι' αυτόν. Η πόλη, η χώρα, οι άνθρωποι και ο Παναθηναϊκός ως ένας τεράστιος σύλλογος στην Ευρώπη, είναι ένα πολύ ελκυστικό πακέτο για κάθε προπονητή. Αν καταφέρω να βελτιωθώ και να φέρω καλά αποτελέσματα, εννοείται θα ήμουν θετικός και να επιστρέψω».
Για την απόφαση του να υπογράψει στον Παναθηναϊκό: «Ήμουν στο Αμβούργο, στη Γερμανία. Αντιμετωπίζαμε προβλήματα με την ομάδα και αναζητούσα κάτι καινούργιο. Ένα νέο μέρος, όπου θα ένιωθα και πάλι ζωντανός. Δεν απολάμβανα το ποδόσφαιρο, ενώ αντιμετώπιζα και προβλήματα τραυματισμών. Πριν έρθει ο Παναθηναϊκός το καλοκαίρι, έκανα μία επέμβαση στο ισχίο. Ήξερα πως και ο σύλλογος είχε τα δικά του προβλήματα τα τελευταία χρόνια και προσπαθούσε να περάσει σε μία νέα εποχή. Το είδα σαν ευκαιρία για να ξεκινήσω από την αρχή και στο τέλος, κοιτώντας πίσω στην καριέρα μου, ήταν από τις καλύτερες επιλογές της ζωής μου. Τέσσερα υπέροχα χρόνια. Από το πρώτο μου παιχνίδι στο πρωτάθλημα, βρήκα γκολ, και από εκείνο το σημείο κι έπειτα, όλα γίνονταν ολοένα και καλύτερα».
Για τις πρώτες του εντυπώσεις όταν έφτασε στην Ελλάδα: «Ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Από την Bundesliga και ένα γήπεδο 60.000 θέσεων, όλα ήταν αλλιώς στον Παναθηναϊκό. Δεν το λέω με αρνητική χροιά, όμως. Είχαμε ένα καινούργιο προπονητικό κέντρο, αν και δεν ήταν πλήρως ανακαινισμένο, ενώ το γήπεδο σου μεταδίδει απίστευτα vibes. Είναι σαν κάποιος να πηγαίνει να παίξει στο Λίβερπουλ. Είναι τόσο δύσκολο και σκληρό. Λάτρεψα την ατμόσφαιρα από την αρχή. Το να παίζεις με την Θύρα 13 πίσω από την εστία, με ανατρίχιαζε».
Για τα χρόνια στον Παναθηναϊκό και το Πρωτάθλημα που διεκδικούσε η ομάδα: «Έχουν περάσει τα χρόνια, αλλά θυμάμαι πως είχαμε καλή ομάδα και στις χρονιές που ακολούθησαν, είχαμε τις πιθανότητες για να κατακτήσουμε τον τίτλο. Ωστόσο, φτάναμε έως ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά καταλάβαινες πως δεν πρόκειται να συμβεί. Κατά τη διάρκεια παρουσίας μου εκεί, η ομάδα με τα κόκκινα και τα λευκά στη φανέλα, που δεν θέλω να πω το όνομά της, κέρδιζε το πρωτάθλημα κάθε χρόνο. Ήταν σκληρό για εμένα. Το όνειρό μου ήταν να κατακτήσει τον τίτλο ο Παναθηναϊκός».
Για το ότι δεν ανέφερε το όνομα της «ομάδας»: «Ήταν τόσο μεγάλη η απογοήτευση. Θυμάμαι τι ζούσα εκείνη την εποχή. Υπήρχαν στιγμές που σχεδόν έκλαιγα, χωρίς υπερβολή, γιατί ήξερα πόσο σκληρά παλεύαμε για αυτό. Ήθελα αυτόν τον τίτλο και ο κόσμος υπήρξε πολύ παθιασμένος μπροστά σε αυτόν τον στόχο. Λάμβανα τα συναισθήματα των οπαδών και ήθελα να τους προσφέρω κάτι πίσω. Όταν δεν τα καταφέρνεις, νιώθεις τεράστια ευθύνη».
Για το ελληνικό ποδόσφαιρο: «Ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές, γιατί ένιωθα πως έπαιζα το καλύτερο ποδόσφαιρο της καριέρας μου. Ήμουν σε εξαιρετική κατάσταση και κάθε χρονιά, γινόμουν και καλύτερος. Ως ένας από τους πιο έμπειρους ποδοσφαιριστές στην ομάδα, ως ένας εκ των αρχηγών και αυτών που ηγούνταν, ένιωθα υπεύθυνος. Όταν δεν καταφέρνεις να πάρεις το πρωτάθλημα, ενώ παλεύεις κάθε μέρα γι' αυτό, σε πονάει. Είναι σαν γροθιά στο πρόσωπο. Θυμάμαι πως μετά από κάθε σεζόν αναρωτιόμουν: «είναι άραγε δυνατόν να κερδίσουμε το πρωτάθλημα, όσο καλή ομάδα κι αν έχουμε;». Και άλλοι είχαν καλό σύνολο, και άλλοι πάλευαν για τον τίτλο, αλλά δεν ήταν εύκολο. Ναι, είναι μία απαιτητική λίγκα, ειδικά για τους τέσσερις μεγάλους, αλλά κάθε φορά που στο τέλος της σεζόν, δεν τα είχαμε καταφέρει, υπήρχε μεγάλη απογοήτευση».
