Kαλιούρης Βlog: Είσαι το νούμερο 1... Amore mio!

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ από πολύ μικρός έμαθα να πιστεύω στα παραμύθια. Και αυτό γιατί πολλές φορές η ίδια μου η ζωή εξελίχθηκε σαν παραμύθι.

Η στιγμή που ξεχωρίζω

Aν κληθώ να επιλέξω μία από αυτές τις στιγμές, θα πω δεδομένα την πρώτη μου μετάδοση. Αυτή έλαβε χώρα στο Ρέθυμνο το μακρινό 2011 και συγκεκριμένα στο γήπεδο της Σοχώρας, για χάρη του ραδιοφωνικό σταθμού Ήχος Fm 94.2. Ο αγώνας ήταν ανάμεσα στις Κρήσσες Ρεθύμνου και τον Εργοτέλη και διεξήχθη στο πλαίσιο της Α' Εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα έντονα συναισθήματα που βίωσα στην διάρκειά του, καθώς και το γεγονός πως ευχόμουν να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται. Για την ιστορία οι Ηρακλειώτισσες επικράτησαν με 3-0, ενώ η MVP της αναμέτρησης, Δανάη Σιδηρά (μοίρασε 3 ασίστ), αγωνίστηκε μετέπειτα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Για να κλείσω αυτή την όμορφη ανάμνηση, σας παραθέτω τις συνθέσεις των δύο ομάδων. Δεν θα πω ψέματα, τις κοιτάζω συχνά πυκνά, ίσως για να ξαναγίνω για λίγο το παιδί που ήμουν τότε.

Κρήσσες Ρεθύμνου (Παναγιώτης Αντωνιάδης) :Παπουτσάκη, Λαζανάκη, Μαμαλάκη ,Ξενοπούλου, Ψυλλάκη, Πίτση, Ζτράνκοβιτς (Μπερκάκη 90), Δραάκη, Μαγγανά( Φιτσοδασκαλάκη 46) ,Καψαλάκη, Δαφέρμου

Εργοτέλης (Ζαφείρης Λατσούδης): Aποστολάκη, Σημαιάκη, Σηφάκη (Τριβυζάκη Γεωργία 52'), Συμεωνίδη, Μαριλένα Κυδωνάκη, Κουνάλη, Βάσω Κυδωνάκη, Ξέρα, Τριβυζάκη (Νικηταρά 69'), Σιδηρά, Αραβιάκη (Αγγελάκη 86').

Τα «πράσινα παραμύθια»

Πέρα από τη δική μου ζωή όμως, υπάρχουν και αρκετές προσπάθειες των «πράσινων» τμημάτων που στα μάτια μου μοιάζουν με παραμύθι.

Δύο που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό, είναι αυτές των σεζόν 2022-2023 στο ποδόσφαιρα ανδρών και του 2023-2024 στο μπάσκετ ανδρών. Φυσικά τα «πράσινα παραμύθια» δεν έχουν πάντα «happy end», ωστόσο σε όλες τις περιπτώσεις εγώ απόλαυσα στο έπακρον το ταξίδι και ευχόμουν να μην τελειώσει ποτέ.

Το φετινό «παραμύθι»

Κάτι ανάλογο βιώνω και στη φετινή σεζόν με την ομάδα βόλεϊ γυναικών του συλλόγου που αγαπώ. Για όσους δεν έχετε επαφή με το συγκεκριμένο τμήμα, θα χαρακτήριζα τη φετινή ομάδα ως μία οικογένεια, με Superstars από τη γειτονιά.

Μία παρέα που δομήθηκε άριστα και ενώθηκε για καλό σκοπό. Και φυσικά σε όλη τη διάρκεια της αγωνιστικής χρονιάς, δεν σταματά να ξεπερνά τον εαυτό της, ίσως και το ταβάνι της.

Δεδομένα ο «αρχιτέκτονας» αυτής της προσπάθειας δεν είναι άλλος από τον σπουδαίο Ιταλό προπονητή, Αλεσάντρο Κιαπίνι, υπό τις οδηγίες του οποίου τα «Φίνα Κορίτσια» κατόρθωσαν να προκριθούν στον τρίτο ευρωπαϊκό τελικό της ιστορίας τους!

Στα δύο ματς που θα κρίνουν τον κάτοχο του φετινού Challenge Cup, ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει την ισχυρή Βαλεφόλια, με το πρώτο παιχνίδι να διεξάγεται στην Ιταλία και τη ρεβάνς στην Αθήνα.

Κόντρα σε κάθε λογική

Κι όμως, ο δρόμος του «τριφυλλιού» προς τον μεγάλο τελικό δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν φυσικά ο Πανιώνιος, με τον οποίο οι «πράσινες» συγκρούστηκαν στα ημιτελικά. Μία ομάδα με πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ, καυτή έδρα και υπερβολικά διψασμένο κόσμο.

Ε και; Οι παίκτριες του Κιαπίνι απέδειξαν για πολλοστή φορά πως είναι φτιαγμένες από «ατσάλι» και πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να αφήσουν άλλη ελληνική ομάδα να προκριθεί στον τελικό. Έτσι, κατέθεσαν ψυχή και ποιότητα στο τάραφλεξ, κατορθώνοντας να προκριθούν με 2 νίκες!

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ωστόσο αφορά τη ρεβάνς του «Ανδρέας Βαρίκας», εκεί όπου ο μεγαλύτερος ελληνικός σύλλογος κατέκτησε τα 2 σετ που χρειάζονταν σε λιγότερο από 1 ώρα! Κάποιοι θα πείτε εντυπωσιακό! Εγώ θα πω Παναθηναϊκό!

«Σπάει τα κοντέρ» και στην Ελλάδα

Όλα αυτά σε μία αγωνιστική χρονιά όπου η ομαδάρα του Ιταλού έχει εξασφαλίσει ουσιαστικά και την πρώτη θέση στην κανονική διάρκεια του ελληνικού πρωταθλήματος, καθώς και το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ.!

Όλα τα παραπάνω δείχνουν πως μέσα στους επόμενους μήνες θα έχουμε πιθανότατα τη χαρά να πανηγυρίσουμε τουλάχιστον έναν τίτλο.

Ακόμα όμως και στην απευκταία περίπτωση που δεν συμβεί αυτό, εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το ταξίδι και θα το διηγούμαι στους γύρω μου μετά από πολλές δεκαετίες (αρκεί πρώτα να είμαι καλά). 

Θα είστε πάντα το νούμερο 1

Ως εκ τούτου θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους εργάζονται σε αυτό το τμήμα. Για μένα αυτή η οικογένεια θα είναι για πάντα το νούμερο 1, ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της σεζόν.

Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια

Κλείνοντας αυτό το μπλογκ, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιδιαίτερη σχέση που έχω με αυτό το τμήμα. Προσωπικά ξεκίνησα να παρακολουθώ τις προσπάθειές του από το μακρινό 2004.

Εξυπακούεται πως το είδωλό μου ως παιδί δεν ήταν άλλη από την αείμνηστη Ρούξι Ντουμιτρέσκου, μία απίστευτη αθλήτρια και ένας σπουδαίος άνθρωπος, που δυστυχώς έφυγε νωρίς.

Παρόλα αυτά είμαι σίγουρος πως από εκεί ψηλά θα παρακολουθεί συχνά τις προσπάθειες του αγαπημένου της Παναθηναϊκού και θα πανηγυρίζει ακριβώς όπως και εμείς. Ίσως και περισσότερο.

Μα πιο πολύ σε αγάπησα που ήρθα και σε είδα...

Το 2010 η σχέση μου με τα «Φίνα Κορίτσια» έγινε ακόμα πιο δυνατή, καθώς ήμουν παρών σε όλα τα ματς του Final 4 του Κυπέλλου Ελλάδος που διεξήχθη στο Ρέθυμνο. Τότε οι παίκτριες του Τάκη Φλώρου κατέκτησαν το τρόπαιο, δίνοντας στον 16χρονο  Αποστόλη, την ευκαιρία να δει για πρώτη φορά τον Παναθηναϊκό να σηκώνει μία κούπα μπροστά στα μάτια του!

Το όνειρο ζωντανεύει

Δέκα χρόνια αργότερα, μέσω αυτού του τμήματος πήγα για πρώτη φορά σε γήπεδο, εκπροσωπώντας κάποιο Αθηναϊκό σάιτ. Συγκεκριμένα βρέθηκα στο κλειστό της Λεωφόρου και είδα από κοντά τον Παναθηναϊκό να κατακτά το φιλικό τουρνουά, «Ιωάννης Μαλακατές»!

Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα είχα την τύχη να δω από κοντά δεκάδες παιχνίδια, ενώ ήμουν παρών και στα ματς όπου σφραγίστηκαν τα πρωταθλήματα του 2022 και του 2023.

Οι πιο όμορφες αναμνήσεις

Τέλος, από αυτό το τμήμα έχω πάρει τις περισσότερες δηλώσεις από προπονητές και αθλήτριες (φέτος έχω μιλήσει δύο φορές με την αρχηγό, Πέννυ Ρόγκα και μία με τον προπονητή, Αλεσάντρο Κιαπίνι) και οφείλω να παραδεχθώ πως όλοι ήταν φανταστικοί.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω πάση θυσία κάποιους, αυτοί θα ήταν οι Αλεσάντρο Κιαπίνι και Ναταλία Μεταξά, δύο πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι που ενσαρκώνουν στον μέγιστο βαθμό όλα όσα πρεσβεύει ο Παναθηναϊκός.

Ένα ταξίδι που με γύρισε πίσω

Εν κατακλείδι, θέλω να πω πως η φετινή σεζόν θα μου μείνει αξέχαστη, γιατί με γύρισε και πάλι πίσω στα παιδικά μου χρόνια. Τότε που περίμενα πως και πως να δω την Ρούξι να καρφώνει και την Φραγκιαδάκη να ρίχνει στο καναβάτσο τον Ολυμπιακό!

Τότε που είχα αμέτρητα όνειρα και πίστευα πως θα κατακτήσω τον κόσμο! Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, το μόνο σίγουρα είναι πως νιώθω ευλογημένος για όλα αυτά που έχω ζήσει.

ΥΓ. Ως Κρητικός, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος αυτή την εβδομάδα. Και αυτό γιατί δύο παιδιά με καταγωγή από την «Λεβεντογέννα», είχαν καθοριστική συμβολή σε σπουδαίες ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναϊκού! Ο λόγος για τον πολίστα, Νίκο Παπασηφάκη και την βολεϊμπολίστρια, Γεωργίνα Αντωνακάκη! Δεδομένα τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!