Καλιούρης Blog: Όταν το μυαλό ενός στρατηγού συναντά την καρδιά ενός στρατιώτη!
Ο Αποστόλης Καλιούρης γράφει για έναν κορυφαίο προπονητή, ο οποίος συνεχίζει να αποδεικνύει καθημερινά πόσο αγαπάει τον μεγαλύτερο ελληνικό σύλλογο, παρόλο που γνωρίζει πως σύντομα θα αποτελέσει παρελθόν!
Ο Αποστόλης Καλιούρης γράφει για έναν κορυφαίο προπονητή, ο οποίος συνεχίζει να αποδεικνύει καθημερινά πόσο αγαπάει τον μεγαλύτερο ελληνικό σύλλογο, παρόλο που γνωρίζει πως σύντομα θα αποτελέσει παρελθόν!
Δεδομένα βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου τα λόγια λέγονται πάρα πολύ εύκολα και οι περισσότεροι άνθρωποι νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και το πως θα πετύχουν τον σκοπό τους. Κι όμως, ακόμα και σε αυτή υπάρχει πάντα χώρος για αληθινά και έντονα συναισθήματα. Άλλωστε κάθε κανόνας έχει και εξαιρέσεις.
Μία τέτοια αποτελεί δεδομένα ο προπονητής της ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού, Δημήτρης Ανδρεόπουλος, στον οποίο στο πρόσφατο παρελθόν ασκήθηκε για πολλοστή φορά σκληρή και άδικη κριτική από τους φίλους της ομάδας του. Κι όμως, ο ίδιος απάντησε με τον καλύτερο τρόπο, δηλαδή με το ήθος, την εργατικότητά του και ένα σερί νικών!
Δεν σταματά να γράφει ιστορία
Ο 62χρονος τεχνικός δεν σταματάει να σπάει όλα τα ρεκόρ και να γράφει ιστορία, αφού πριν λίγες ώρες οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην 8η σερί νίκη επί του Ολυμπιακού στο ελληνικό πρωτάθλημα!
Θυμίζουμε πως ο μεγαλύτερος ελληνικός σύλλογος επικράτησε του «αιωνίου» με 3-2 σετ μέσα στο Ρέντη, διαμορφώνοντας έτσι το 2-0 στη σειρά των ημιτελικών!
Ως εκ τούτου το «τριφύλλι» έχει μία χρυσή ευκαιρία να «σκουπίσει» για δεύτερη φορά τον μεγάλο του αντίπαλο στα πλέι οφ, αφού κάτι ανάλογο έπραξε και στους περσινούς τελικούς!
Το Game 3 θα λάβει χώρα στο Μετς την Τετάρτη 1 Απριλίου και μοιάζει βέβαιο πως οι «αιώνια πιστοί» θα γεμίσουν και πάλι ασφυκτικά το Μετς, ώστε να βοηθήσουν την ομάδα που αγαπούν να πετύχει τον σκοπό της.
Αν και εφόσον δεν υπάρξει κάποια έκπληξη μεγατόνων, στους τελικούς ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει τον νικητή του ζευγαριού, ΠΑΟΚ - Μίλωνας.
Δεν έχει λάβει την αναγνώριση που αξίζει
Ένα άλλο κομμάτι σχετικά με τον έμπειρο τεχνικό, αποτελεί το γεγονός πως κατά γενική ομολογία δεν έχει λάβει την αναγνώριση που αξίζει από τους φίλους της αγαπημένης του ομάδας.
Κακά τα ψέματα, οι Έλληνες παίκτες ή προπονητές δεν καταφέρνουν σχεδόν ποτέ να κερδίσουν την αίγλη των ξένων, ίσως γιατί δεν μπορούν να πουλήσουν με την ίδια ευκολία αυτό το «σταριλίκι».
Πιθανόν η επιλογή τους να συμπεριφέρονται ως άνθρωποι της διπλανής πόρτας και όχι σαν απόλυτοι ηγέτες, να τους στοιχίζει στο επικοινωνιακό κομμάτι. Ωστόσο η ουσία δεν αλλάζει.
Άλλωστε τα πεπραγμένα του μιλούν από μόνα τους. Ο Ανδρεόπουλος ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού το μακρινό 2014 και στα πρώτα δύσκολα χρόνια κράτησε όρθιο τον μεγαλύτερο ελληνικό σύλλογο.
Μάλιστα όταν οι συνθήκες βελτιώθηκαν, εκείνος δεν σταμάτησε να μαζεύει τρόπαια, αφού πλέον μετρά 9 τίτλους μέσα στην τελευταία επταετίια! Σε αυτό τον αριθμό να προσθέσουμε το γεγονός πως η ομάδα του αποτελεί το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση και της φετινής Volley League.
Οι δύσκολες στιγμές
Aναμφίβολα σε αυτό το διάστημα υπήρξαν και κάποιες δύσκολες στιγμές, με κυριότερη τον αναπάντεχο αποκλεισμό από τον Ολυμπιακό στα ημιτελικά του Challenge Cup!
Παρόλα αυτά είναι βέβαιο πως ο 62χρονος δεν είχε τη βασική ευθύνη για όσα συνέβησαν στη ρεβάνς του Αγίου Θωμά. Επίσης 1 παιχνίδι δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σβήνει μία πορεία 12 ετών, στην οποία οι χαρές είναι πολύ περισσότερες από τις λύπες.
Το μεγαλείο του χαρακτήρα του
Φυσικά όλα αυτά είναι γεγονότα που δεν αμφισβητούνται, ωστόσο έχουν πολύ μικρή σημασία μπροστά στο μεγαλείο του χαρακτήρα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου.
Ο 62χρονος γνωρίζει εδώ και αρκετό καιρό πως αυτή θα είναι η τελευταία του σεζόν στην ομάδα της καρδιάς του, αφού οι άνθρωποι του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού αποφάσισαν να ακολουθήσουν έναν άλλο δρόμο, μετά από μία απόλυτα πετυχημένη δωδεκαετία.
Κι όμως, τα συναισθήματά του για τον σύλλογο, καθώς και η προσήλωση και η συγκέντρωσή του στον στόχο, δεν έχουν επηρεαστεί ούτε στο ελάχιστο!
Του λόγου το αληθές φάνηκε ξεκάθαρα και μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος, όταν συγκίνησε όλους όσους αγαπούν το «τριφύλλι», αφιερώνοντας το τρόπαιο στην Θύρα 13!
Όσο για το δεύτερο σκέλος, το καθαρό μυαλό του έπαιξε πολύ καθοριστικό ρόλο στη χθεσινή (28/3) μάχη του Ρέντη, καθώς η κίνηση - ματ που έκανε άλλαξε άρδην τα δεδομένα του ντέρμπι!
Θυμίζουμε πως στο τέλος του τρίτου σετ ο Ανδρεόπουλος αποφάσισε να αποσύρει τον αρχηγό, Θανάση Πρωτοοψάλτη και να περάσει στη θέση του τον Χαράλαμπο Ανδρεόπουλο.
Τελικά ο διεθνής ακραίος τον δικαίωσε απόλυτα, αφού πλαισίωσε άριστα τον εκπληκτικό, Ντμίτρο Γιάντσουκ και βοήθησε τα μέγιστα την ομάδα του να φτάσει σε μία ιστορική επικράτηση στο τάι - μπρέικ!
Το συμπέρασμα
Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως ο Παναθηναϊκός στάθηκε πολύ τυχερός μέσα σε αυτά τα 12 χρόνια! Και αυτό γιατί ευτύχησε να έχει στο τιμόνι του έναν άνθρωπο με το μυαλό ενός στρατηγού και την καρδιά ενός στρατιώτη.
Έναν άριστο επαγγελματία που δεν έβαλε ποτέ τον εαυτό του πάνω από την ομάδα και δεν λειτούργησε ποτέ σε βάρος της. Έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνονταν πλήρως τις μεγάλες απαιτήσεις που υπάρχουν στον σύλλογο, ακόμα και όταν οι δυσκολίες τον οδήγησαν πολύ κοντά στον γκρεμό.
Δώσε ένα τέλος να αρμόζει
Δυστυχώς ή ευτυχώς όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν και η εποχή του Δημήτρη Ανδρεόπουλου οδεύει σιγά σιγά προς το τέλος της. Φυσικά ελπίδα όλων είναι το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της όμορφης ιστορίας να γραφτεί με έναν ακόμη τίτλο, έξαλλους πανηγυρισμούς και πολλά χαμόγελα.
Θα μείνει για πάντα στην ιστορία
Ακόμα όμως και στην απευκταία περίπτωση που δεν συμβεί αυτό, η προπονητική θητεία του Ανδρεόπουλου στον Παναθηναϊκό θα μείνει για πάντα στην ιστορία.
Όχι μόνο για τους τίτλους που κατέκτησε, αλλά και τη γενικότερη νοοτροπία του και τα όμορφα λόγια που είπε μετά από μεγάλες επιτυχίες. Κυρίως όμως γιατί η συμπεριφορά του ταυτίστηκε απόλυτα με όλα όσα πρεσβεύει ο σύλλογος, δηλαδή το ήθος και την μαχητική ψυχή.
Με κύριο άξονα αυτά τα δύο «όπλα», ο Ανδρεόπουλος και η ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού απέδειξαν πως η κορυφή δεν είναι ποτέ μακριά, ακόμα και όταν νομίζεις πως έχεις πιάσει πάτο! Και αυτό ήταν είναι ένα πολύ μεγάλο μάθημα, όχι μόνο για τον πρωταθλητισμό, αλλά και για τη ζωή!