Καλιούρης Blog: Κάτι θα φταίει στο δικό του DNA...

Προσωπικά πιστεύω πως όλοι ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή με έναν προορισμό και μέχρι να φτάσουμε σε αυτόν δεν πρόκειται να χαιρετήσουμε τον μάταιο τούτο κόσμο. Βέβαια κανείς από εμάς δεν ξέρει ποιος είναι αυτός, ούτε φυσικά πότε θα έρθει το τέλος. Γι' αυτό πρέπει να απολαμβάνουμε στο έπακρο την κάθε στιγμή.

Ο προορισμός του Παναθηναϊκού

Κατά την άποψή μου κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό, αφού ο μεγαλύτερος ελληνικός σύλλογος ιδρύθηκε το μακρινό 1908 για να φτιάχνει καθημερινά τη διάθεση σε εκατομμύρια ανθρώπους ανά την υφήλιο.

Επιπλέον γεννήθηκε για να παλεύει κόντρα σε θεούς και δαίμονες, βασιζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις. Κατά κύριο λόγο όμως, είδε το φως του ηλίου για να αποτελεί τον μόνιμο Πρέσβη της χώρας μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Εκεί όπου μία νύχτα δική του, είναι σπουδαιότερη από όσα έχουν πετύχει διαχρονικά και αθροιστικά όλοι οι εγχώριοι αντίπαλοί του!

Τέλος, για να κερδίζει συχνά νίκες και τίτλους κόντρα σε κάθε λογική. Νομίζω πως αυτή είναι η ξεχωριστή γοητεία του και ένας από τους βασικούς λόγους που μπορεί κάποιος να τον ερωτευτεί.

Η συνήθεια των ανταγωνιστών

Κι όμως, παρά τα όσα έγραψα, τα οποία θεωρώ πως κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει, διαπιστώνω πως οι φίλαθλοι των άλλων ελληνικών ομάδων έχουν την τάση να υποτιμούν πολύ συχνά τους «πράσινους». Δεν θα κρύψω πως παλαιότερα αυτή η συνήθεια με ενοχλούσε πολύ, διότι πάντα πίστευα πως ο Παναθηναϊκός έχει κερδίσει με το σπαθί του τον σεβασμό από φίλους και εχθρούς.

Φυσικά αυτό προκύπτει από τη γενικότερη συμπεριφορά του κλαμπ εντός και εκτός γηπέδου και κυρίως από το γεγονός πως παρά την ανοησία που είπε κάποτε ο Ματίας Αλμέιδα, ουδέποτε πήρε ή θέλησε να πάρει κάποιο δώρο!

Η ιστορία έγραψε και δεν ξεγράφει

Μάλιστα όσοι έχουμε πατήσει τα πρώτα «άντα» έχουμε ζήσει την ποδοσφαιρική ομάδα να παίζει σε «ζούγκλες», χιόνια, παγοδρόμια, λάσπες, ομίχλη, ή ακόμα και με 20 παίκτες θετικούς στον κορωνοϊό!

Κι όμως, ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν παραπονέθηκε, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα σωστό. Σε κάποιες περιπτώσεις επέπλευσε, σε άλλες «πνίγηκε». Όμως ποτέ δεν φοβήθηκε τα βαθιά νερά και στάθηκε έτοιμος να κολυμπήσει με όλες του τις δυνάμεις.

Η καλύτερη απάντηση

Όλοι αυτοί πήραν την καλύτερη απάντηση στο τριήμερο 7-9 Φεβρουαρίου, αφού σε αυτό το διάστημα ο σύλλογος που αγαπώ έκανε επίδειξη δύναμης!

Και αυτό γιατί πέτυχε το 6/6 στα δημοφιλέστερα ομαδικά σπορ (ποδόσφαιρο, μπάσκετ ανδρών και γυναικών, βόλεϊ ανδρών και γυναικών και πόλο ανδρών), επικρατώντας κατά σειρά των Ολυμπιακού, Καρδίτσας, Παναθλητικού, Μίλωνα, ΠΑΟΚ και Πανιωνίου.

Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε δύο ακόμα νίκες επί του «αιωνίου», αυτή της ποδοσφαιρικής Κ19 (με 2-0) και της ομάδας πινγκ πινγκ γυναικών (με 4-3). Κι όλα αυτά μέσα σε μόλις 3 μέρες, έτσι ώστε να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

Είναι θέμα DNA...

Θέλω να πιστεύω πως όλοι πήραν το μήνυμα, τόσο οι εντός, όσο και οι εκτός. Το μήνυμα πως όσο και αν υποτιμήσουν αυτόν τον «γίγαντα», εκείνος δεν θα πάψει ποτέ να πρωταγωνιστεί και να πουλά πολύ ακριβά το τομάρι του. Γιατί πολύ απλά, είναι θέμα DNA!

Όμορφη εποχή να είσαι Παναθηναϊκός

Φτάνοντας προς το τέλος αυτού του μπλογκ, θα ήθελα να εκφράσω για πολλοστή φορά την αισιοδοξία μου για όλα τα τμήματα του συλλόγου. Εκτιμώ πως είναι μία πολύ όμορφη εποχή να είσαι Παναθηναϊκός, αφού μετά τον Ερασιτέχνη και το μπάσκετ, είναι ολοφάνερο πως και το ποδόσφαιρο έχει μπει στον σωστό δρόμο.

Και αυτό γιατί στον σύλλογο εργάζονται πλέον αρκετοί άνθρωποι με ήθος, ισχυρή προσωπικότητα, βαθιά γνώση του αντικειμένου και αγνή και αληθινή αγάπη για τον Παναθηναϊκό. Φυσικά αναφέρομαι στους Τάκη Φύσσα, Γιούρκα Σεϊταρίδη και Στέφανο Κοτσόλη.

Όλα ξεκινούν και τελειώνουν από εκεί και είμαι πεπεισμένος πως η παρουσία τους θα συνδυαστεί με μεγάλες επιτυχίες. Εξυπακούεται πως σε όλους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια για τη σκληρή δουλειά που καταβάλουν, καθώς και ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Οι «πράσινες» Ακαδημίιες λειτουργούν άψογα

Στο φινάλε θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ακόμα κομμάτι που σε όλη μου τη ζωή με απασχολεί ιδιαίτερα και αυτό δεν είναι άλλο από τις «πράσινες» Ακαδημίιες. Άλλωστε από μικρός είχα μία ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά που αναδεικνύονται μέσα από τα σπλάχνα του συλλόγου.

Και σε αυτό τον τομέα η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι εξαιρετική, καθώς στο κλαμπ βρίσκονται δεκάδες αθλητές και αθλήτριες με μπόλικο ταλέντο.

Προσωπικά έχω ξεχωρίσει τον δημιουργικό χαφ της Κ17, Ζαχαρία Πετούση (γεννημένος το 2009), τον στόπερ της Κ19, Βασίλη Λάβδα (γεννημένος το 2009), τον μεγάλο «γκολεαδόρ» της Κ19, τον επιθετικό, Ιάσονα Νεμπή (γεννημένος το 2009) και την ηγέτιδα των Νεανίδων στο μπάσκετ γυναικών, την κόμπο - γκαρντ, Αλεξάνδρα Μηλιτσοπούλου (γεννημένη το 2011).

Όλοι τους είναι διεθνείς με τις μικρές Εθνικές ομάδες και διαθέτουν όλο το πακέτο για να ασχοληθούμε ακόμα περισσότερο μαζί τους μέσα στα επόμενα χρόνια. Μακάρι φυσικά να έχουν πάντα την υγεία τους, ώστε μία μέρα να στελεχώσουν τις ομάδες ανδρών και γυναικών του Παναθηναϊκού.

ΥΓ. Θερμά συγχαρητήρια  αξίζουν και στον Σωτήρη Κοντούρη, τόσο για το πάθος που βγάζει όταν αγωνίζεται, όσο και για τις πολύ όμορφες και ώριμες δηλώσεις που κάνει μετά το τέλος των αγώνων. Τελικά κάτι ήξερε ο «Αυτοκράτορας» που το 2024 ζήτησε επίμονα την απόκτησή του!