Η τοξικότητα των «αιωνίων» και η παρωδία που επαναλαμβάνεται
Γιατί η μόνιμη γκρίνια γύρω από τα ντέρμπι απομακρύνει τον Παναθηναϊκό από τον πραγματικό του στόχο.
Γιατί η μόνιμη γκρίνια γύρω από τα ντέρμπι απομακρύνει τον Παναθηναϊκό από τον πραγματικό του στόχο.
Σε μια εποχή όπου η τοξικότητα κυριαρχεί στα ντέρμπι των «αιωνίων», το μπάσκετ περνάει σε δεύτερη μοίρα. Το πρόσφατο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ ήταν ακόμη ένα επεισόδιο σε μια κουραστική σειρά, όπου η γκρίνια, οι καταγγελίες και η υπερβολή επισκιάζουν την προσπάθεια του Παναθηναϊκού να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Οι «πράσινοι» έχουν μπροστά τους την Ευρωλίγκα και δεν έχουν την πολυτέλεια να εγκλωβίζονται σε μια παρωδία που επαναλαμβάνεται.
Η ίδια ιστορία ξανά και ξανά
Η άποψη του Εργκίν Αταμάν ότι το ματς ήταν «θέατρο» και «κωμωδία» δεν αποτυπώνει πλήρως την πραγματικότητα. Ήταν μια χιλιοπαιγμένη παρωδία, με τους ίδιους πρωταγωνιστές και την ίδια τοξικότητα που συνοδεύει κάθε ντέρμπι εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.
Ο Παναθηναϊκός, με σημαντικές απουσίες, είχε το απόλυτο άλλοθι για μια πιθανή ήττα. Ωστόσο, από το πρώτο σφύριγμα, η αμφισβήτηση των διαιτητικών αποφάσεων πήρε φωτιά. Ο Αταμάν δέχτηκε τεχνική ποινή νωρίς, ενώ η εξέδρα ακολούθησε τη γνωστή γραμμή: καμία φάση δεν έμεινε ασχολίαστη.
Ολυμπιακός και non paper
Την ίδια στιγμή, ο Ολυμπιακός πήγε στο ΟΑΚΑ έτοιμος να… καταγγείλει. Τα non paper έφευγαν το ένα μετά το άλλο, βαφτισμένα «ανακοινώσεις» από μερίδα των ΜΜΕ. Τρία μόνο στο πρώτο ημίχρονο, λες και ήταν φυσιολογικό να ενημερώνεται ο κόσμος με εσωτερικά σημειώματα.
Οι δηλώσεις Αταμάν και το ζήτημα των διαβατηρίων
Οι δηλώσεις του Αταμάν για τους Ντόρσεϊ, Βεζένκοφ και την «ελληνικότητά» τους ήταν άστοχες και άκαιρες. Αν αυτό ήταν πρόβλημα, τότε γιατί δεν το ανέφερε όταν το «Τριφύλλι» κατέκτησε το Κύπελλο πριν ενάμιση μήνα;
Ο Τούρκος τεχνικός γνώριζε πολύ καλά τους κανόνες του ελληνικού πρωταθλήματος πριν έρθει. Και η χώρα του έχει μακρά παράδοση στις «τουρκοποιήσεις». Αν κάποιος δεν δικαιούται να μιλάει για ελληνοποιήσεις, είναι οι ομάδες που έκαναν Έλληνες δεκάδες παίκτες από τη δεκαετία του ’70 μέχρι σήμερα.
Το θέμα του Γουόκαπ είναι υπαρκτό, αλλά δεν είναι το επιχείρημα που χρησιμοποίησε ο Αταμάν. Όπως υπαρκτή ήταν και η περίπτωση του Ζακ Όγκαστ, που πήρε ελληνικό διαβατήριο, έπαιξε ως Έλληνας στο πρωτάθλημα, αλλά δεν φόρεσε ποτέ τη φανέλα της Εθνικής.
Ο αντίκτυπος στην Ευρωλίγκα
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η εσωστρέφεια έχει κόστος. Τα στατιστικά είναι ξεκάθαρα: Ολυμπιακός: 6 ήττες στους 9 τελευταίους αγώνες Ευρωλίγκα μετά από ελληνικό ντέρμπι Παναθηναϊκός: 7 ήττες στους 13 αντίστοιχους αγώνες Συνολικά: 13 ήττες σε 22 παιχνίδια ποσοστό 59%
Οι «πράσινοι» έχουν μπροστά τους μια τεράστια πρόκληση στην Ευρωλίγκα και δεν μπορούν να αφήνουν την τοξικότητα των ντέρμπι να τους αποσπά.
Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από ηρεμία και καθαρό μυαλό. Το «Τριφύλλι» πρέπει να κοιτάξει μπροστά, να αφήσει πίσω την παρωδία των «αιωνίων» και να επικεντρωθεί στον πραγματικό στόχο: την Ευρωλίγκα. Γιατί, πολύ απλά, η γκρίνια κουράζει και δεν οδηγεί πουθενά.