Ρεσιτάλ Μπαρτζώκα στο Ιβανώφειο: Διάλογος με την εξέδρα, χειροκροτήματα και παράπονα στις δηλώσεις

Για ακόμα μία φορά, μια αναμέτρηση του Ολυμπιακού ολοκληρώθηκε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας βρέθηκε να ανοίγει διάλογο με την αντίπαλη εξέδρα. Αυτή τη φορά το σκηνικό εκτυλίχθηκε στο Ιβανώφειο, μετά τη νίκη των «ερυθρόλευκων» με 68-78 επί του Ηρακλή, σε ένα παιχνίδι που είχε ουσιαστικά κριθεί αρκετά πριν από την τελευταία κόρνα.

Κι όμως, ακόμα και τότε υπήρξε λόγος για ένταση.

Το... σόου του Μπαρτζώκα στο Ιβανώφειο

Ο Τζον Σίλας ευστόχησε σε τρίποντο στην εκπνοή για το τελικό 68-78 και ο Μπαρτζώκας έσπευσε προς τη γραμματεία, ζητώντας να μη μετρήσει το καλάθι. Μιλάμε για μια φάση χωρίς την παραμικρή επίδραση στον νικητή, με τη διαφορά να βρίσκεται ούτως ή άλλως σε διψήφιο επίπεδο.

Οι φίλοι του Ηρακλή αντέδρασαν και ο προπονητής του Ολυμπιακού έκανε αυτό που έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν: αντί να αποχωρήσει και να βάλει τέλος στην ιστορία, επέλεξε να απαντήσει.

Άνοιξε διάλογο με την εξέδρα, έκανε χειρονομίες προς την πλευρά των οπαδών και τους χειροκρότησε ειρωνικά, με αποτέλεσμα η ένταση να αυξηθεί αντί να εκτονωθεί.

Και μετά ήρθαν τα παράπονα.

Ο Μπαρτζώκας μίλησε στην κάμερα για ένα «χαμηλοτάβανο γήπεδο», για «πάρα πολύ φανατισμό και καπνό», υποστηρίζοντας μάλιστα πως «δεν γίνεται να παιχτεί κάτω από νορμάλ συνθήκες ένα παιχνίδι».

Στη συνέντευξη Τύπου, όταν ρωτήθηκε για το τάιμ άουτ στα τελευταία 30'', απάντησε χαρακτηριστικά: «Από ποιους γίνεται κουβέντα, από αυτούς που με βρίζουν 40 λεπτά; Δε γίνεται κουβέντα».

Μόνο που... κουβέντα έγινε. Και ο ίδιος επέλεξε να συμμετάσχει σε αυτή.

Αυτό είναι και το οξύμωρο της υπόθεσης. Από τη μία καταγγέλλεται η συμπεριφορά της εξέδρας και από την άλλη υπάρχει η επιλογή της άμεσης αντιπαράθεσης μαζί της, ακόμα και μετά το τέλος ενός αγώνα που έχει κριθεί.

Επαναλαμβανόμενη η στάση του Μπαρτζώκα

Προφανώς, ύβρεις και επιθετικές συμπεριφορές από οπαδούς δεν δικαιολογούνται σε καμία περίπτωση. Το ίδιο αυτονόητο, όμως, είναι ότι ένας προπονητής τέτοιου επιπέδου και με τέτοια εμπειρία γνωρίζει πολύ καλά πως ο ρόλος του δεν είναι να ανταλλάσσει ειρωνείες με την κερκίδα.

Κι όμως, τα περιστατικά επαναλαμβάνονται.

Άλλο γήπεδο, άλλος αντίπαλος, διαφορετική αφορμή, αλλά στο τέλος ξανά ο Μπαρτζώκας σε διάλογο με φιλάθλους και ξανά παράπονα για την αντιμετώπιση που είχε. Κάποια στιγμή, λοιπόν, δεν αρκεί να αναζητείται μονίμως η ευθύνη στην εξέδρα. Γιατί όταν ένα μοτίβο επαναλαμβάνεται, υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα: αν πραγματικά θέλεις να μην υπάρχει ένταση με τον κόσμο, γιατί επιλέγεις τόσο συχνά να του απαντάς και να την τροφοδοτείς;