Η εξομολόγηση του Λεσόρ: «Ήταν πρόκληση από τον... θεό»
Ο Γάλλος σέντερ ανοίγει την καρδιά του και μιλά για τη δυσκολότερη στιγμή της καριέρας του, στέλνοντας μήνυμα αποφασιστικής επιστροφής.
Ο Γάλλος σέντερ ανοίγει την καρδιά του και μιλά για τη δυσκολότερη στιγμή της καριέρας του, στέλνοντας μήνυμα αποφασιστικής επιστροφής.
Ο Ματίας Λεσόρ μίλησε ανοιχτά για όσα πέρασε μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, περιγράφοντας τη μετάβαση από την κορυφαία στιγμή της καριέρας του σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ζωής του.
Ο Γάλλος σέντερ σε συνέντευξη του στο «On Sports» περιέγραψε πως τα τελευταία χρόνια πριν τον τραυματισμό του ήταν μια συνεχής ανοδική πορεία. Η κατάκτηση του EuroCup με τη Μονακό, η παρουσία του στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης και η γέννηση του γιου του συνέθεταν μια περίοδο γεμάτη φως και επιτυχίες. Ξαφνικά, όμως, όπως είπε, «έπεσε πάνω σε έναν τοίχο». Ο πρώτος σοβαρός τραυματισμός της καριέρας του ήρθε στο δέκατο επαγγελματικό του έτος, σε μια στιγμή που ένιωθε στην καλύτερη κατάσταση της ζωής του.
Η αμφισβήτηση, ο φόβος και η πίστη
Ο Γάλλος σέντερ παραδέχτηκε πως πέρασε δύσκολες στιγμές, γεμάτες ερωτήματα και αμφιβολίες. Αναρωτήθηκε γιατί συνέβη τώρα, γιατί σε αυτή τη φάση της καριέρας του και γιατί σε μια περίοδο που όλα έδειχναν ιδανικά.
Ωστόσο, όπως τόνισε, επέλεξε να δει τον τραυματισμό ως μια πρόκληση που έπρεπε να ξεπεράσει. Μια δοκιμασία που όπως είπε «ο Θεός είχε για εκείνον», ξεκαθάρισε πως ο στόχος του δεν ήταν απλώς να ξαναπαίξει μπάσκετ. Ήθελε να επιστρέψει στο επίπεδο που βρισκόταν πριν τον τραυματισμό, ίσως και να γίνει ακόμη καλύτερος.
Η εξομολόγηση του Ματίας Λεσόρ δεν είναι απλώς μια αφήγηση τραυματισμού. Είναι μια ιστορία πίστης, επιμονής και αποφασιστικότητας. Μια υπόσχεση ότι θα επιστρέψει πιο δυνατός και ότι θα κάνει τα πάντα για να δει τον Παναθηναϊκό να σηκώνει ξανά την κούπα της EuroLeague.
Όσα είπε μεταξύ άλλων για τον τραυματισμό του:
«Αυτό είναι όπως ακριβώς είναι και η ζωή. Η ζωή είναι λίγο-πολύ ένα… τρενάκι του λούνα παρκ. Έχεις καλές στιγμές, έχεις κακές στιγμές, έχεις περιόδους που όλα είναι φωτεινά για σένα και άλλες που όλα μοιάζουν σκοτεινά. Αυτή ήταν και η δική μου εμπειρία εδώ στον Παναθηναϊκό.
Για τα τελευταία χρόνια πριν από τον τραυματισμό μου, περίπου τρία με τριάμισι χρόνια, βρισκόμουν σε εξαιρετική πορεία. Όλα πήγαιναν πραγματικά πολύ καλά για μένα. Από την χρονιά με τη Μονακό, όταν κατέκτησα το EuroCup και μπήκα στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, όλα πήγαιναν μόνο προς τα πάνω. Γεννήθηκε ο γιος μου, συνέβαιναν πολλά όμορφα πράγματα στη ζωή μου.
Και μετά ουσιαστικά έπεσα πάνω σε έναν τοίχο όταν τραυματίστηκα. Ήταν μια πραγματικά πολύ δύσκολη μάχη για μένα πνευματικά. Έκανα πολλές ερωτήσεις στον εαυτό μου. Αναρωτιόμουν γιατί να συμβεί αυτό σε μένα και ειδικά τώρα. Ήταν το δέκατο έτος μου ως επαγγελματίας, και μετά από τόσα χρόνια ήρθε ο πρώτος σοβαρός τραυματισμός της ζωής μου. Σκεφτόμουν γιατί δεν συνέβη νωρίτερα, όταν δεν ήμουν σε αυτή την ανοδική πορεία, όταν δεν βρισκόμουν στην κορυφή της Ευρώπης. Γιατί να συμβεί τώρα που ένιωθα στην καλύτερη κατάσταση της ζωής μου;
Όμως έτσι είναι η ζωή. Δεν μπορείς να αμφισβητείς όσα έχει ο Θεός για σένα. Αυτό ήταν μια πρόκληση που έπρεπε να ξεπεράσω. Το πρώτο βήμα ήταν να επιστρέψω στο μπάσκετ. Αλλά πάντα λέω πως ο στόχος μου δεν ήταν απλώς να ξαναπαίξω. Ο στόχος μου ήταν να επιστρέψω στο επίπεδο που ήμουν πριν από τον τραυματισμό μου, αν όχι να γίνω ακόμη καλύτερος παίκτης.
Δεν είμαι ακόμα εκεί, αλλά θέλω να φτάσω και ξέρω ότι θα φτάσω. Θα ξαναμιλούν για μένα ως έναν από τους καλύτερους ψηλούς της λίγκας, αν όχι τον καλύτερο. Αυτός είναι ο προσωπικός μου στόχος. Όμως ο απόλυτος στόχος αυτή τη στιγμή για εμάς ως ομάδα, για τον Παναθηναϊκό ως οργανισμό, είναι να κατακτήσουμε την EuroLeague. Αυτός είναι ο βασικός μου προσανατολισμός τώρα. Για τον εαυτό μου θα υπάρξει χρόνος αργότερα».
