Νίστρουπ: «Κοιμώμενος γίγαντας ο Παναθηναϊκός, ερωτεύτηκα τα όνειρα του συλλόγου» (vid)

Την ημέρα της παρουσίασής του από τον Παναθηναϊκό, ο Τζέικομπ Νίστρουπ παραχώρησε συνέντευξη σε δανέζικο μέσο που ασχολείται με την Κοπεγχάγη, μιλώντας για την θητεία του στον συγκεκριμένο σύλλογο, τα όσα πέτυχε αλλά και αυτά που πήγαν λάθος το τελευταίο διάστημα.

Νίστρουπ: Ο Παναθηναϊκός, ο Ζέκα και ο στόχος του Πρωταθλήματος

Φυσικά η κουβέντα πήγε και στο «Τριφύλλι», με τον Δανό προπονητή να τονίζει ότι οι «πράσινοι» αποτελούν έναν... κοιμώμενο γίγαντα και να εκφράζει την πεποίθησή του ότι η ομάδα μπορεί να παλέψει στα ίσα για την επιστροφή στην κορυφή της Ελλάδος.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στο επιτελείο που θα έχει μαζί του στην Ελλάδα και έκανε ειδική αναφορά στον Ζέκα, τον οποίον είχε παίκτη (και αρχηγό) στην Κοπεγχάγη και τώρα θα τον έχει ως συνεργάτη στον Παναθηναϊκό, κατόπιν δικής του εισήγησης.

Αποσπάσματα από τα όσα ανέφερε στην «Copenhagen Sundays»:

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνεις προπονητής. Εσύ έρχεσαι εδώ στη διακοπή, ανακοινώνεσαι ως προπονητής του Παναθηναϊκού. Πώς προέκυψε αυτή η συμφωνία;

«Είναι καλή ερώτηση. Τις πρώτες 10-14 μέρες αφού σταμάτησα, τις πέρασα με την οικογένειά μου. Μετά, ο Stefan, οι σύμβουλοί μας κι εγώ αρχίσαμε να συζητάμε τι θέλουμε. Ήμασταν πάντα σίγουροι ότι όταν θα σταματούσα από την Κοπεγχάγη, θα σταματούσε και ο Στέφαν, και η Κοπεγχάγη το γνώριζε αυτό. Θέλαμε να πάμε σε ένα κοινό… ας το πούμε «πρότζεκτ», αν και μισώ τη λέξη πρότζεκτ. Μπορούσαμε να επιλέξουμε διάφορους δρόμους, αλλά αυτό που μας ενδιέφερε πάντα δεν ήταν να επιλέξουμε ένα Πρωτάθλημα, αλλά έναν σύλλογο. Ένα από τα καλύτερα πράγματα στην Κοπεγχάγη ήταν η πίεση. Το δανέζικο Πρωτάθλημα δεν είναι στα top-5, ούτε το ελληνικό θα γίνει ποτέ. Αλλά το να είσαι στον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας –ή εδώ, σε έναν από τους μεγαλύτερους– όπου η πίεση είναι μεγάλη, οι προσδοκίες υψηλές, το ενδιαφέρον τεράστιο και παίζεις για να κερδίζεις τίτλους και να αγωνίζεσαι στην Ευρώπη, είναι κάτι που βρίσκεται βαθιά στο DNA το δικό μου και του Στέφαν. Όταν ήρθε η κρούση από τον σύλλογο, είχαμε ανοιχτό μυαλό. Με κάθε συζήτηση που κάναμε με διάφορα πρόσωπα-κλειδιά σε αυτόν τον φανταστικό σύλλογο, γινόμασταν όλο και πιο περίεργοι για την ομάδα και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Στη Δανία έχουμε μερικές φορές την τάση να έχουμε αρνητικές προκαταλήψεις για το πώς είναι τα πράγματα αλλού. Εξέτασα κάθε λεπτομέρεια για αυτόν τον σύλλογο και το ελληνικό ποδόσφαιρο και θεωρώ ότι υπάρχει μια πλατφόρμα στον Παναθηναϊκό τώρα, που μας δίνει την ευκαιρία να διεκδικήσουμε το κορυφαίο πράγμα στην Ελλάδα: το Πρωτάθλημα. Θα είναι απίστευτα δύσκολο, αλλά αυτή είναι η ξεκάθαρη φιλοδοξία μας και το κοινό μας όνειρο».

Στη Δανία έχουμε την τάση να λέμε για το ελληνικό και το τουρκικό ποδόσφαιρο ότι υπάρχουν τρελοί οπαδοί, «εκρηκτικές» έδρες και «τρελοί» ιδιοκτήτες. Τα πράγματα είναι πιο σύνθετα;

«Νομίζω ότι πέτυχες διάνα όσον αφορά τις "εκρηκτικές" έδρες και τους τρελούς οπαδούς, αλλά αυτό είναι μόνο θετικό και το ανυπομονώ. Έχω σχηματίσει εξαιρετική εντύπωση για τον ιδιοκτήτη και την αθλητική διεύθυνση εδώ, όχι μόνο από τη δική μου έρευνα αλλά και από όσα άκουσα από ανθρώπους που ζήτησα πληροφορίες για τον σύλλογο. Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, είπα το "ναι"».

Θυμάσαι την πρώτη φορά που έπεσε στο τραπέζι το όνομα του Παναθηναϊκού; Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες;

«Θα σου πω και ποιος με πήρε, γιατί θα το πω και στη συνέντευξη τύπου. Η πρώτη φορά που μίλησα με τον Παναθηναϊκό ήταν με τον Φράνκο Μπαλντίνι, πρώην αθλητικό διευθυντή της Τότεναμ, της Ρόμα και της Ρεάλ Μαδρίτης, ο οποίος είναι στενός φίλος του προέδρου μας και βρίσκεται σε ένα αθλητικό συμβουλευτικό σώμα του Παναθηναϊκού. Αυτός επικοινώνησε μαζί μου απευθείας μέσω κάποιων καναλιών. Όπως είπα, είχαμε ανοιχτό μυαλό. Υπάρχουν πολλοί ενδιαφέροντες σύλλογοι, ειδικά αν βρίσκονται σε μια πόλη εκατομμυρίων. Τον Παναθηναϊκό τον αποκαλώ "κοιμώμενο γίγαντα". Είναι ένας τεράστιος σύλλογος. Όσο περισσότερα βλέπαμε και ακούγαμε, τόσο εγώ όσο και ο Στέφαν ερωτευτήκαμε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες αυτού του συλλόγου στην καρδιά της Αθήνας. Όταν έμαθα για το ενδιαφέρον, σκέφτηκα δύο πράγματα: Πρώτον, ότι ταιριάζω τέλεια εκεί, και δεύτερον, ότι θα γίνει χαμός. Ήξερα ότι και ο Στέφαν θα ήταν θετικός».

Ήταν η πρώτη ομάδα που επικοινώνησε μαζί σου;

«Ήταν μία από τις πρώτες, αλλά έγιναν οι πιο γρήγοροι και συγκεκριμένοι. Κάναμε κάποιες άλλες ενδιαφέρουσες συζητήσεις με συλλόγους που ήταν ευχαριστημένοι με τους προπονητές τους, αλλά ήθελαν να προετοιμαστούν σε περίπτωση που τους έχαναν. Από κάθε συζήτηση μαθαίνεις κάτι. Με τον Στέφαν είχαμε την τύχη να κάνουμε ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στη Λεβερκούζεν, όταν ήταν ακόμα εκεί ο Κάσπερ Χιούμλαντ, και είδαμε τη μεθοδολογία τους. Μετά από μερικές εβδομάδες πήγαμε στην Πορτογαλία, συναντήσαμε τον Μόρτεν Χιούλμαντ και τον Βίκτορ Φρόχολτ, επισκεφτήκαμε την Μπράγκα και τη Φαμαλικάο και είδαμε την καθημερινότητά τους. Όταν συναντάς άλλους προπονητές, σου δίνει τροφή για σκέψη. Μας βοήθησε να γίνουμε πιο σοφοί και να δούμε τι κάναμε καλά στην Κοπεγχάγη, αλλά και τι θα μπορούσαμε να είχαμε εντοπίσει και αναλύσει νωρίτερα».

Υπήρχαν συγκεκριμένες προτάσεις εργασίας από άλλους συλλόγους;

«Ο Παναθηναϊκός έγινε πολύ γρήγορα συγκεκριμένος με τρόπο που έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον. Για το τι άλλο υπήρξε, δεν θα ήθελα να επεκταθώ τώρα».

Υπάρχουν προκαταλήψεις κλπ, αλλά τι σκέψεις έκανες; Δεν είπες αμέσως το «ναι», φαντάζομαι απαίτησε έρευνα.

«Φυσικά, πρώτα απ’ όλα η οικογένεια. Δεν είναι μυστικό ότι υπήρχαν μερικές γερμανικές ομάδες που ήθελαν να με αποκτήσουν το προηγούμενο καλοκαίρι. Αλλά είναι πιο γρήγορο να πας από το Φρέντερικσμπεργκ στο αεροδρόμιο του Κάστρουπ, να μπεις στο αεροπλάνο και να προσγειωθείς στην Αθήνα σε 2 ώρες και 45 λεπτά. Το προπονητικό κέντρο και οι περιοχές που θα μένουμε απέχουν 20 με 40 λεπτά οδικώς, ανάλογα με την κίνηση. Από εφοδιαστική άποψη, δεν γίνεται πιο εύκολο».

Άλλες σκέψεις πέρα από τη γεωγραφία;

«Φυσικά το αθλητικό κομμάτι. Οι ομάδες που μου χτύπησαν την πόρτα ήταν μεγάλες και ενδιαφέρουσες, αλλά το να είσαι σε έναν από τους απόλυτα μεγαλύτερους συλλόγου της χώρας είναι κάτι για μένα. Όταν εμφανίστηκε ο Παναθηναϊκός, ένιωσα ότι δεν ήμουν έτοιμος να πάω σε ένα μεγαλύτερο Πρωτάθλημα απλώς για να τερματίσω 10ος και να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Έχω ανάγκη να παίζω στο υψηλότερο επίπεδο. Έχω ανάγκη να έχω έναν δημοσιογράφο να με εκνευρίζει επειδή πήρα μόνο ισοπαλία εκτός έδρας κόντρα σε μια ομάδα με το 1/10 του δικού μας μπάτζετ. Αυτό είναι μέρος της ποδοσφαιρικής μου παιδείας. Αθλητικά ο Παναθηναϊκός είναι ελκυστικός, καθώς έχει πλέον την κατάλληλο πλατφόρμα: υποδομές, εγκαταστάσεις, ένα υπερσύγχρονο γήπεδο που θα είναι έτοιμο σε 10 μήνες, 1,5 χιλιόμετρο από την Ακρόπολη, και μια Ακαδημία που επιστρέφει στα πόδια της μετά τη μεγάλη οικονομική κρίση. Είναι ένας σύλλογος που πιστεύει ειλικρινά ότι έχει την πλατφόρμα να κάνει το τελευταίο βήμα προς την κορυφή. Θα είναι δύσκολο, αλλά πιστεύουμε ότι μπορεί να γίνει».

Σου αρέσει να κερδίζεις, είχες τεράστια επιτυχία στην Κοπεγχάγη. Αν ήσουν στον Παναθηναϊκό τα τελευταία 15 χρόνια, θα είχες μείνει με τη σκληρή δουλειά και με… «άδεια χέρια» (λόγω έλλειψης τίτλων). Είπα στους ταξιτζήδες εδώ ότι έρχεσαι να τους κάνεις πρωταθλητές. Υπάρχει πίεση από την αρχή; Τι λες εσύ;

«Αυτό θέλουμε. Αυτό το καλοκαίρι στον Παναθηναϊκό μοιάζει πολύ με το καλοκαίρι του ’24 στην Κοπεγχάγη, όπου αλλάξαμε 10 παίκτες. Το ίδιο θα συμβεί κι εδώ. Έχουμε ήδη αποχαιρετήσει πολλούς καλούς παίκτες, κάναμε την πρώτη μας μεταγραφή χθες και θα έρθουν κι άλλοι. Πρέπει να χτίσουμε μια ανταγωνιστική ομάδα. Υπάρχουν πολλές άλλες καλές ομάδες στην Ελλάδα που τα πήγαν εξαιρετικά τα τελευταία χρόνια, τόσο εγχώρια όσο και διεθνώς, και τις σέβομαι. Αλλά νιώθω ότι η βάση μπορεί να μετακινηθεί προς τα πάνω. Πριν από δύο χρόνια ο Παναθηναϊκός ήταν κοντά στο Πρωτάθλημα για μεγάλο διάστημα. Δεν θα χρησιμοποιούσα τη φράση «άδεια χέρια", γιατί ξέρω ότι αυτός ο σύλλογος χτυπήθηκε σκληρά από την οικονομική κρίση πριν από 15-16 χρόνια. Σέβομαι απεριορίστως τη μεγάλη προσπάθεια που έγινε για να επανέλθει η ομάδα στα πόδια της, τερματίζοντας σταθερά στις θέσεις 2-3-4 τα τελευταία έξι χρόνια. Τώρα είμαστε στο σημείο όπου νιώθουμε ότι μπορούμε να πατήσουμε λίγο περισσότερο το γκάζι, και θέλω πραγματικά να τους βοηθήσω σε αυτό».

Σε αυτό το γκάζι θα πατήσεις μαζί με τον Στέφαν, τον Ζέκα και μια σειρά άλλων. Τι είδους τεχνικό επιτελείο έχεις;

«Από την αρχή ήταν σίγουρο ότι ο Στέφαν κι εγώ θα βγαίναμε μαζί έξω. Ήταν επίσης σίγουρο ότι ο Νίκλας (Νίλσεν) θα ερχόταν μαζί μας, η Κοπεγχάγη το ήξερε εδώ και καιρό. Οπότε δεν έκανα "πλιάτσικο" στην Κοπεγχάγη, ήταν μέρος του πλάνου. Όταν δουλεύεις τόσο στενά, βρίσκεις σχέσεις εργασίας που ταιριάζουν. Όταν μίλησα με τον Παναθηναϊκό, η μόνη μου απαίτηση ήταν να έχω μαζί μου τον Στέφαν και τον Νίκλας, δεν ζήτησα ποτέ να έχω ένα αμιγώς δανέζικο επιτελείο. Αλλά στον Παναθηναϊκό δεν είχαν σχεδόν καθόλου προπονητές στο επιτελείο γιατί όλοι είχαν αποχωρήσει με τον προηγούμενο προπονητή. Έτσι, η επιθυμία τους ήταν να φτιάξουμε ένα καλό επιτελείο με μένα επικεφαλής. Πολύ νωρίς μίλησα με τον Άντερς (Μιρέλ), τον οποίο γνωρίζω καλά από την κοινή μας θητεία στην Κοπεγχάγη. Ψάχναμε για ακόμα έναν βοηθό και απευθύνθηκα στην Ομοσπονδία για τον Μόρτεν Μόλκιερ. Χρειαζόμασταν επίσης έναν καλό προπονητή τερματοφυλάκων και κάναμε εξαιρετικές συζητήσεις με τον Κάσπερ Άνκεργκρεν, ο οποίος ήταν ελεύθερος μετά τη θητεία του στην Premier League».

Το όνομα του Ankergren «χτυπάει» λίγο περίεργα στους οπαδούς της Κοπεγχάγης, καθώς προέρχεται από την Μπρόντμπι.

«Είναι από την Μπρόντμπι και πρέπει να υποστηρίζει από πού προέρχεται. Είναι αλήθεια ότι δεν εύχεται απαραίτητα το καλό της Κοπεγχάγης, αλλά δεν πρέπει να φτάσουμε και στο σημείο να μας αγαπάνε όλοι εκεί έξω, έτσι δεν είναι; Αυτό θα ήταν εντελώς λάθος».

Και μετά είναι ο Ζέκα. Είναι φανταστικό που σμίγετε ξανά εδώ κάτω.

«Ο Κάρλος μπήκε στο πλάνο πολύ νωρίς. Τον γνωρίζουμε όλοι καλά από τις διαφορετικές περιόδους που ήταν ένας εξαιρετικά σεβαστός αρχηγός και παίκτης στην Κοπεγχάγη. Τον ίδιο σεβασμό απολαμβάνει κι εδώ στην Αθήνα. Για να μην γίνει το επιτελείο υπερβολικά δανέζικο, πρότεινα πολύ νωρίς στη διοίκηση ότι ο Ζέκα πρέπει να είναι μέλος του επιτελείου, προκειμένου να έχουμε την προοπτική του παίκτη μέσα στην ομάδα. Ήταν ξεκάθαρη απόφαση. Γνωρίζουμε τον άνθρωπο, ξέρουμε τι πρεσβεύει, γνωρίζει την ελληνική κουλτούρα και τον Παναθηναϊκό μέχρι τα νύχια, στα καλά και στα κακά του. Είναι επίσης πολύ πεινασμένος να ξεκινήσει την καριέρα του στο ποδόσφαιρο εκτός αγωνιστικού χώρου. Κάνει τα διπλώματα της UEFA».

Τι είπε η ομάδα όταν πρότεινες να γίνει βοηθός σου;

«Όλοι θεώρησαν ότι ήταν εξαιρετική ιδέα, νομίζω ότι όλοι είχαμε κάνει την ίδια σκέψη. Τώρα βέβαια δεν είναι μια χαλαρή δουλειά, θα πρέπει να δουλεύει 24/7. Αναγνωρίζω ότι δεν έχω εμπειρία ως προπονητής σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, μια άλλη κουλτούρα και ένα άλλο Πρωτάθλημα, και είναι δώρο να έχεις τον πρώην αρχηγό σου, με τον οποίο διατηρούσες επαφή, να έχει κεντρικό ρόλο στον Παναθηναϊκό. Το να μην πρότεινα μια τέτοια προσωπικότητα για το επιτελείο μου θα ήταν λόγος απόλυσης από την πρώτη μέρα».

Η ομάδα αλλάζει. Τι ομάδα θα είναι; Πώς είναι το μπάτζετ σε σχέση με την Κοπεγχάγη;

«Μια πολύ καλή ομάδα του Παναθηναϊκού και μια πολύ καλή ομάδα της Κοπεγχάγης θα έπαιζαν ισοδύναμα παιχνίδια μεταξύ τους. Είναι δύσκολο να συγκρίνεις μπάτζετ. Μου το έμαθε αυτό ο Μπράιαν Πρίσκε όταν συναντηθήκαμε στην Πράγα στα προκριματικά του Champions League. Τον ρώτησα ποια είναι η διαφορά στα μπάτζετ και μου είπε ότι είναι δύσκολο να συγκριθούν λόγω φορολογικών κανόνων κλπ. Μια πολύ καλή ελληνική κορυφαία ομάδα αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να έχει καλύτερες προϋποθέσεις για να αποδώσει στο υψηλότερο επίπεδο από την Κοπεγχάγη. Αυτή είναι η ξεκάθαρη εντύπωσή μου. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν πρέπει να υποτιμάμε τα αποτελέσματα που πέτυχε η Κοπεγχάγη, ειδικά διεθνώς, τα τελευταία πέντε χρόνια. Αν τα χρήματα χρησιμοποιηθούν έξυπνα και σωστά στους μεγάλους ελληνικούς συλλόγους, θα έπρεπε να είναι ένα κλικ καλύτεροι από τις κορυφαίες ομάδες της Δανίας. Από την άλλη πλευρά, θεωρώ ότι η βάση (οι χαμηλές ομάδες) στο δανέζικο πρωτάθλημα είναι ένα επίπεδο πάνω από τις αντίστοιχες εδώ. Η εξέλιξη της Superliga στη Δανία ήταν εξαιρετική».

Όσον αφορά τον εσωτερικό ανταγωνισμό εδώ, πού βρίσκεται ο Παναθηναϊκός σε σχέση με τον Ολυμπιακό;

«Βρίσκεται στην κορυφή μαζί τους».

Ποια είναι η δομή πάνω από εσένα; Με ποιους επικοινωνείς;

«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και το μαθαίνω κάθε μέρα. Αλλά προφανώς οι δύο με τους οποίους έχω την πιο στενή επαφή ιεραρχικά είναι ο αθλητικός διευθυντής μου και ο πρόεδρός μας. Υπάρχουν πολλοί πόροι εδώ και πρέπει να χρησιμοποιηθούν σωστά».

Μια νέα χώρα για να παρακολουθούν οι οπαδοί της Κοπεγχάγης. Οι οπαδοί στη Δανία δεν έχουν ακούσει νέα σου από τότε που σταμάτησες. Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να τους πεις;

«Ένιωσα τεράστια στήριξη από την πρώτη μέρα ως προπονητής της Κοπεγχάγης. Ένιωσα τεράστια στήριξη ακόμα και στο τέλος της θητείας μου. Θα μπορούσα να είχα περάσει πολύ χειρότερα στο Parken. Πιστεύω ότι πολλοί οπαδοί ένιωσαν ότι ίσως ήταν καιρός για μια αλλαγή στον πάγκο. Έχεις ελευθερία έκφρασης στη Δανία, ειδικά στο ποδόσφαιρο, οπότε ο καθένας μπορεί να λέει ή να γράφει τη γνώμη του. Σε γενικές γραμμές, τρέφω μεγάλο σεβασμό ακόμα και για αυτούς που δικαίως ζήτησαν "νέο αίμα", νέα ενέργεια και νέα κατεύθυνση. Τους ευχαριστώ για τη μεγάλη στήριξη. Είμαι περήφανος για τα αποτελέσματα που πετύχαμε μαζί. Αν κάποιος τον Σεπτέμβριο του ’22, όταν παρουσιάστηκα στην Κοπεγχάγη, μου έλεγε ότι θα πετύχαινα: 3 φορές παρουσία στο Champions League, 100% προκρίσεις σε ευρωπαϊκούς ομίλους με προκρίσεις στους “16” (μία στο Champions League, μία στο Conference League), πρόκριση σε 3 από τους 4 τελικούς Κυπέλλου, 2 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα, θα το υπέγραφα επιτόπου. Είμαι περήφανος για αυτό. Αλλά είμαι προφανώς και εξαιρετικά λυπημένος που είχα μεγάλο μερίδιο ευθύνης στο να σας υποβάλω σε τόσο μεγάλη ταλαιπωρία τους τελευταίους έξι μήνες. Καταλαβαίνω ότι ο κόσμος με θυμάται και για αυτό σήμερα. Βλέπω τον εαυτό μου ως μια επιτυχία στην Κοπεγχάγη, αλλά σε καμία περίπτωση ως μια απόλυτη επιτυχία. Οι τελευταίοι έξι μήνες θα είναι μέρος της κληρονομιάς μου. Ελπίζω μόνο, αν θέλετε να μου κάνετε μια τελευταία χάρη, καθώς περνάνε οι μήνες, να θυμάστε τις στιγμές που σηκώσαμε τα τρόπαια ή που πανηγυρίσαμε μαζί σε φανταστικές ευρωπαϊκές βραδιές. Ελπίζω και πιστεύω ειλικρινά ότι θα ξανασυναντηθούμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο».

Πρέπει να σε ρωτήσω: θα γίνεις ξανά προπονητής της Κοπεγχάγης στο μέλλον;

«Δεν είπα αυτό. Αλλά ελπίζω… ποτέ δεν ξέρεις τι συμβαίνει. Μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο, μπορεί να καταλήξω στο υπόγειο να παραπονιέμαι για την τακτική του εκάστοτε προπονητή, ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά η Κοπεγχάγη είναι η ομάδα μου. Αν μια μέρα μπορώ να φανώ ξανά χρήσιμος σε οποιονδήποτε ρόλο για το καλό του συλλόγου, το τηλέφωνό μου θα είναι πάντα ανοιχτό».