Ευτυχώς για κάθε Χριστινάκη και κάθε Δίελα, υπάρχει μια Σταμολάμπρου και μια Γερασιμάτου...

Ένας σύλλογος δεν είναι μόνο τα τρόπαια, οι τίτλοι και οι επιτυχίες. Είναι οι άνθρωποι που αγωνίζονται και τιμούν το έμβλημα, οι αξίες που πρεσβεύουν, τα ιδανικά. Αυτά τα οποία διέθετε σε όλη του την ιστορία ο Παναθηναϊκός και έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται.

Και τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν ξεκάθαρα παραδείγματα που το αποδεικνύουν. Από την μία έχουμε τις Ιωάννα Δίελα και Ελεάννα Χριστινάκη. Δύο αθλήτριες που στο παρελθόν πέρασαν από το «Τριφύλλι», αγαπήθηκαν από τον κόσμο, γνώρισαν απίστευτη στήριξη. Ειδικά η Δίελα είχε υποστεί και έναν σοβαρό τραυματισμό, με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να βρίσκονται στο πλευρό της από την πρώτη στιγμή.

Πλέον αγωνίζονται στον Ολυμπιακό. Αυτό από μόνο του δεν είναι φυσικά μεμπτό, ειδικά από την στιγμή που οι ομάδες που μπορούν να προσφέρουν υψηλά συμβόλαια στην χώρα μας είναι ελάχιστες. Το γεγονός όμως ότι η Ιωάννα Δίελα είναι αυτή που προσπάθησε να πετύχει την τιμωρία της έδρας του Παναθηναϊκού, την στιγμή που στο κλειστό «Π. Γιαννακόπουλος» είχαν βρεθεί ανενόχλητοι οπαδοί του Ολυμπιακού που προκαλούσαν, είναι κατακριτέο. Το ότι η Ελεάννα Χριστινάκη επέλεξε να αποθεώσει στις δηλώσεις της τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, Μιχάλη Κουντούρη, είναι κάτι που ξεπερνάει την λογική.

Η Σταμολάμπρου και το παράδειγμα της Γερασιμάτου

Οι αθλήτριες αυτές ανήκουν πλέον στο περιβάλλον που τις εκφράζει περισσότερο, που τις αντιπροσωπεύει. Το αντίθετο «δρομολόγιο» έκανε η Άννα - Νίκη Σταμολάμπρου. Δεν προκάλεσε ποτέ, δεν έκανε τίποτα εναντίον της πρώην ομάδας της, όπως δεν είχε προκαλέσει και τον «πράσινο» λαό όσο ήταν αντίπαλος. Δέθηκε με τον κόσμο, αγαπήθηκε, έγινε σύνθημα και έκλαψε όταν άκουσε το όνομά της ρυθμικά. Γιατί ήρθε στο περιβάλλον που την εκφράζει…

Η Ιωάννα Γερασιμάτου τραυματίστηκε στον τελικό του ατομικού Πρωταθλήματος πινγκ πονγκ, αλλά παρά τους πόνους συνέχισε να αγωνίζεται. Για να μην εγκαταλείψει την μάχη και για να μην μπει… αστερίσκος δίπλα από το χρυσό μετάλλιο της συναθλήτριάς της, Κατερίνας Τόλιου. Μετά το φινάλε ξέσπασε σε κλάματα, γιατί δεν θέλει να χάσει το κομβικό παιχνίδι απέναντι στην ΑΕΚ. Αυτό ήταν το άγχος της, αυτό είχε εκείνη την στιγμή στο μυαλό της.

Τα δάκρυα αυτά και η επιμονή της, αντικατοπτρίζουν την μαχητική ψυχή και τα ιδανικά του Παναθηναϊκού. Οι καταγγελίες της Δίελα και οι δηλώσεις της Χριστινάκη, δείχνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις αρχές του συλλόγου του επινείου. Ο καθένας λοιπόν βρίσκεται στο περιβάλλον που του ταιριάζει περισσότερο...