Από τον Αντόνιο στον Νάιτζελ: Η ιστορία του #11 στον Παναθηναϊκό

Οι αριθμοί από μόνοι τους μπορεί να μην έχουν… ψυχή, όμως σε κάθε ομάδα κουβαλούν την δική τους ιστορία. Έχουν ταυτιστεί με παίκτες που μεγαλούργησαν με την εκάστοτε φανέλα και έχουν πάντα ένα ειδικό βάρος, που όλοι αντιλαμβάνονται.

Ο Νάιτζελ Χέιζ - Ντέιβις λοιπόν επέλεξε να αγωνίζεται στο «Τριφύλλι» με τον αριθμό «11» και το OnlyPao κάνει μια αναδρομή στους παίκτες που φόρεσαν το ίδιο νούμερο τα τελευταία 40 χρόνια, αφήνοντας το στίγμα τους στην ιστορία του συλλόγου.

ΤΟΜ ΚΑΠΠΟΣ (1983-85)

Ο Ελληνοκαναδός σέντερ ήρθε στο «Τριφύλλι» μετά την παρουσία του στο Σπόρτινγκ και βοήθησε τον σύλλογο να κατακτήσει το Πρωτάθλημα του 1984 και το Κύπελλο του 1983. Πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις, πρωταγωνιστώντας μάλιστα και στην πρώτη νίκη του Παναθηναϊκού απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης.

ΕΝΤΓΚΑΡ ΤΖΟΟΥΝΣ (1988-90)

Το καλοκαίρι του 1988 ο Παναθηναϊκός επέλεξε για βασικό σέντερ τον Έντγκαρ Τζόουνς, που προερχόταν από 365 αγώνες στο NBA με Νετς, Πίστονς, Πέισερς, Σπερς και Καβαλίερς. Την διετία που αγωνίστηκε στον «Τάφο του Ινδού» πραγματοποίησε εντυπωσιακές εμφανίσεις και προσέφερε στον κόσμο άφθονο θέαμα, δίχως πάντως να προσθέσει στο παλμαρέ του κάποιον τίτλο.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΤΕΪΒΙΣ (1990-92)

Την διετία 1990-92 ο Αντόνιο Ντέιβις τίμησε την φανέλα του «Τριφυλλιού», προτού ξεκινήσει μια μεγάλη καριέρα στο NBA. Πέισερς, Ράπτορς, Μπουλς και Νικς είναι οι ομάδες με τις οποίες κατέγραψε 10 πόντους, 7.5 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ σε 12 σεζόν. Στον Παναθηναϊκό λοιπόν ήταν αυτός που φορούσε το ιστορικό «11» στην αρχή της τελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα, κυριαρχώντας κάτω από τα καλάθια και δείχνοντας δείγματα του τι θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια, στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.

ΣΤΟΓΙΑΝ ΒΡΑΝΚΟΒΙΤΣ (1992-96)

«Είναι ο Μοντέρο εκεί και κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς». Έχοντας περάσει μια χρονιά στον Άρη και 2 στους «πράσινους» του NBA, τους Μπόστον Σέλτικς, ο Βράνκοβιτς έπαιξε για 4 χρόνια στο «Τριφύλλι» και κατέκτησε 2 Κύπελλα και1 Euroleague, την οποία μάλιστα «υπέγραψε» με την καθοριστική τάπα του στον τελικό με την Μπαρτσελόνα.

ΟΥΓΚΟ ΣΚΟΝΟΚΙΝΙ (1996-97)

Αμέσως μετά τον Βράνκοβιτς, τον αριθμό «11» φόρεσε ο Ιταλοαργεντινός Ούγκο Σκονοκίνι, που έπαιξε για μια μόλις σεζόν στο «Τριφύλλι». Σε αυτή πάντως πρόλαβε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του διηπειρωτικού, προτού συνεχίσει την καριέρα του στην Κίντερ Μπολόνια, με την οποία αναδείχτηκε δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης.

ΜΠΑΪΡΟΝ ΣΚΟΤ (1997-98)

Το καλοκαίρι του 1997 οι Γιαννακόπουλοι... έριξαν τα τσιμέντα,  φέρνοντας στην Αθήνα τον τεράστιο Μπάιρον Σκοτ. Με πολυετή καριέρα σε Λέικερς, Πέισερς και Γκρίζλις, έχοντας 3 δαχτυλίδια στο NBA, ο Αμερικανός γκαρντ ήρθε για να κλείσει την καριέρα του στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα. Και το έκανε με τον πλέον ιδανικό τρόπο, κατακτώντας το Πρωτάθλημα έχοντας ηγετικό ρόλο, με 17.6 πόντους, 2.8 ριμπάουντ και 2.3 ασίστ ανά αγώνα.

Για την ιστορία, το νούμερο 4 του ντραφτ του 1983 έπαιξε 13 χρόνια στην κορυφαία Λίγκα του πλανήτη, μετρώντας 14.1 πόντους, 2.8 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ ανά αγώνα, γράφοντας έτσι την δική του ιστορία -κυρίως- με την ομάδα του Λος Άντζελες. Αυτός ο παίκτης επέλεξε να ρίξει τους τίτλους τέλους στην Αθήνα, φορώντας το νούμερο «11» του Παναθηναϊκού.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ (1998-2000)

Μετά από 6 ξένους, είχε έρθει η σειρά για έναν Έλληνα να φορέσει το «πράσινο» «11». Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Νίκο Μπουντούρη, που μετά από 9 χρόνια παρουσίας στον ΠΑΟΚ φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού για 2 σεζόν, κατακτώντας 2 Πρωταθλήματα και 1 Euroleague.

ΝΤΑΡΙΛ ΜΙΝΤΛΕΤΟΝ (2000-05)

Ο άλλοτε βοηθός του Δημήτρη Ιτούδη στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, είναι ένας από τους Αμερικανούς παίκτες που δεν δοκίμασαν ποτέ την τύχη τους στον «μαγικό κόσμο» του NBA. Αντ' αυτού επέλεξε μια μεγάλη και λαμπρή ευρωπαϊκή καριέρα, η οποία για μια 5ετία είχε ως σταθμό την Αθήνα και το «Τριφύλλι».

Με το «11» στην πλάτη, ο Αμερικανός πάουερ φόργουορντ κατέκτησε από το 2000 έως το 2005 4 Πρωταθλήματα, 2 Κύπελλα και 1 Euroleague, προσθέτοντας το όνομά του στις «χρυσές» σελίδες της ιστορίας του μπασκετικού Παναθηναϊκού. 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ (2005-06)

Το 2005 ο Παναθηναϊκός έφερε τον Βασίλη Σπανούλη, που προερχόταν από εξαιρετικές σεζόν με την φανέλα του Αμαρουσίου, κατακτώντας την σεζόν 2005-06 το εγχώριο νταμπλ και πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις στην Euroleague. 

Η συνέχεια είναι γνωστή, αφού μετά από ένα αποτυχημένο πέρασμα από τους Χιούστον Ρόκετς επέστρεψε στο «Τριφύλλι» για άλλα 3 χρόνια -φορώντας πια το «6»-, προτού πάρει την απόφαση ζωής να «μετακομίσει» στον Πειραιά και να αποτελέσει τον ηγέτη των «ερυθρόλευκων» και τον άνθρωπο που τους... ξανά έβαλε στον μπασκετικό χάρτη μετά από 10+ χρόνια.

ΔΗΜΟΣ ΝΤΙΚΟΥΔΗΣ (2006-08)

Τον Σπανούλη διαδέχτηκε ένας άλλος Έλληνας, αυτή την φορά πάουερ φόργουορντ. Ο Δήμος Ντικούδης επαναπατρίστηκε για λογαριασμό του Παναθηναϊκού και φόρεσε δύο σεζόν το νούμερο «11», κατακτώντας το Triple Crown την πρώτη του χρονιά και το εγχώριο νταμπλ την δεύτερη και καθιστώντας σαφώς πιο... εντυπωσιακό το παλμαρέ του.

ΝΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΣ (2008-11)

Ο Αμερικανός σούτινγκ γκαρντ ήρθε στο «Τριφύλλι» το 2008 και αποτέλεσε μέλος της «Dream Team» που ακολούθησε, κατακτώντας 3 Πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο και 2 Euroleague και «βομβαρδίζοντας» τα αντίπαλα καλάθια με το «11» στην πλάτη μέχρι το καλοκαίρι του 2011, όταν και αποχώρησε για την Αρμάνι Μιλάνο.

ΠΑΤ ΚΑΛΑΘΗΣ (2011-12)

Μπορεί ο Νικ Καλάθης να είναι αυτός που συνέδεσε το όνομά του με τον Παναθηναϊκό, όμως δύο περάσματα από το «Τριφύλλι» μετράει και ο αδερφός του, Πατ. Στο πρώτο εξ' αυτών μάλιστα, την σεζόν 2011-12, έφερε στην πλάτη του τον αριθμό «11», κατακτώντας με αυτόν το Κύπελλο.

Το 2016 επέστρεψε στους «πράσινους», μετά από μερικά χρόνια σε Μακάμπι Χάιφα και Αστάνα, όμως πλέον αγωνιζόταν με το «8», αφού το «11» είχε περάσει στα χέρια (ή μάλλον στην πλάτη) του Νίκου Παππά.

ΣΤΕΦΑΝ ΛΑΣΜΕ (2012-14)

Την διετία 2012-14, το μόνο πρόβλημα που με βεβαιότητα δεν είχε ο Παναθηναϊκός ήταν στην θέση του σέντερ, αφού το «Τριφύλλι» διέθετε στις τάξεις του τον Γκαμπονέζο «ηλεκτρολόγο», Στεφάν Λάσμε.

Με το «11» στην πλάτη κατέκτησε δύο νταμπλ, αναδείχτηκε MVP του Πρωταθλήματος το 2013, καλύτερος αμυντικός του και τις δύο σεζόν του στην Ελλάδα, καλύτερος αμυντικός της Euroleague του 2013 και μέλος της δεύτερης καλύτερης ομάδας της διοργάνωσης το 2014.

Μερικά χρόνια αργότερα μάλιστα, το 2018 συγκεκριμένα, επέστρεψε στην ομάδα, όμως δεν θύμιζε τον παίκτη που είχε εντυπωσιάσει τους πάντες στο πρώτο του πέρασμα από την ομάδα, παίζοντας ωστόσο με το «7» στην φανέλα πια.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ (2014-20, 2022-23)

Μετά από μια σεζόν MVP με τον Πανιώνιο (πρώτος σκόρερ και μέλος της καλύτερης πεντάδας του Πρωταθλήματος), ο Νίκος Παππάς φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 2013 και την έβγαλε το 2020, όταν και οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού πήραν την απόφαση να πορευτούν χωρίς τον Έλληνα γκαρντ στο ρόστερ, παρά την τεράστια επιθυμία του ίδιου να παραμείνει.

Την πρώτη του σεζόν είχε το νούμερο «15», αφού το «11» ήταν... καπαρωμένο από τον Λάσμε, όμως μόλις έμεινε ελεύθερο βρήκε την ευκαιρία να το φορέσει και να ταυτιστεί μαζί του για τα επόμενα 6 χρόνια. Κατά την παρουσία του στο «Τριφύλλι» κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα, πέτυχε μια σειρά από σημαντικές ατομικές διακρίσεις και πραγματοποίησε ορισμένες εκπληκτικές εμφανίσεις στην Euroleague, ενώ λατρεύτηκε από τον κόσμο του συλλόγου και έγινε γρήγορα ο αγαπημένος της εξέδρας.

Φυσικά το ίδιο νούμερο φόρεσε και στο δεύτερο πέρασμά του από το «Τριφύλλι», στο οποίο πάντως δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι ουσιαστικό.

ΜΑΡΙΟ ΧΕΖΟΝΙΑ (2020-21)

Ο Κροάτης φόργουορντ εκπλήρωσε το όνειρο τόσο του ίδιου, όσο και του κόσμου του Παναθηναϊκού, φορώντας την πράσινη φανέλα το 2021. Σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τον σύλλογο, ο Χεζόνια κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο και πραγματοποίησε μόλις 8 συμμετοχές στην Euroleague, αποχωρώντας το καλοκαίρι μετά από ένα… σήριαλ.

ΝΑΪΤΖΕΛ ΧΕΪΖ - ΝΤΕΪΒΙΣ (2026-??)

Ο MVP του περσινού Final-4 και πρωταθλητής Ευρώπης με την Φενερμπαχτσέ ήταν το πιο περιζήτητο όνομα στην αγορά όταν αποφάσισε να επιστρέψει στην Γηραιά Ήπειρο, με το «Τριφύλλι» να κερδίζει τον ανταγωνισμό και να τον «δένει» στο T-Center για τα επόμενα 2.5 χρόνια.