Πρίντεζης Blog: Διάλεξε το δύσκολο δρόμο, ας βαδίσει σωστά!

Η φετινή χρονιά του Παναθηναϊκού είναι ένα ασανσέρ που μία πάει πάνω και μία πάει κάτω. Οι φίλοι της ομάδας έχουν… ζαλιστεί με αυτή την ανισορροπία που παρουσιάζουν οι «πράσινοι». Φτάσαμε μέσα Απρίλη και μια αγωνιστική πριν το φινάλε της κανονικής διάρκειας της Ευρωλίγκας και ο Παναθηναϊκός δεν έχει εξασφαλίσει τίποτα. Ναι θα είναι στη πρώτη δεκάδα, αλλά αυτό δεν λέει κάτι. Τουναντίον, απογοητεύει. Πλέον δύσκολα θα πάρει μια θέση στα πλέι οφ. Όπως τα έκανε θάλασσα δεν μπορεί να ελπίζει σε άλλα δώρα, ειδικά τώρα που τελειώνουν όλα. Η λογική αναφέρει πως οι «πράσινοι» θα είναι υποχρεωμένοι να παίξουν έναν έξτρα γύρο. Δηλαδή να παίξουν στα play-in με στόχο να κάνουν μια νίκη (αν είναι στο 7-8) για να τελειώσουν την ιστορία. Όπως και να έχει, ένα είναι το βέβαιο. Η πρόκριση στο φάιναλ φορ δεν θα περάσει από το σπίτι τους, αλλά μακριά από αυτό.

Η πρώτη φορά επί Αταμάν και απαιτείται μπρέικ

Ναι είναι η πρώτη φορά επί εποχής Εργκίν Αταμάν στην οποία οι «πράσινοι» - εφόσον περάσουν στα πλέι οφ – δεν θα έχουν το πλεονέκτημα έδρας. Αυτό το σενάριο έχει… καεί από τη στιγμή που… κάηκαν από τη Βαλένθια. Κόντρα σε Μακάμπι και Εφές, ο Παναθηναϊκός είχε το πάνω χέρι έστω και αν και στις δύο φορές το έχασε και αναγκάστηκε να κάνει μπρέικ και το 2024 και το 2025. Αυτή τη φορά, αν προκριθεί μέσα από τα play-in, δηλαδή ως 7ος, θα αγωνιστεί κόντρα στον 2ο με την Βαλένθια να είναι το φαβορί για αυτή τη θέση. Ο Παναθηναϊκός διάλεξε το δύσκολο δρόμο, δηλαδή το μειονέκτημα έδρας και αναγκαστικά τα 2 πρώτα ματς θα είναι μακριά από το σπίτι του. Αρα θα είναι υποχρεωμένος να κάνει ένα μπρέικ.

Το 2024 έβαλαν τα ονόματα τους στο μεγάλο comeback, μην τα βάλουν σε εφιαλτικό σενάριο

Δυστυχώς οι «πράσινοι» δεν έχουν επιβεβαιώσει σε διάρκεια πως έχουν το καλύτερο υλικό της Ευρώπης. Ένα βήμα μπρος, και δύο βήματα πίσω. Κάπως έτσι πάει η ιστορία. Από τη μία ο θρίαμβος στη Βαρκελώνη, από την άλλη ο «εφιάλτης» κόντρα στη Βαλένθια. Μετά το καθήκον τους (δηλαδή νίκη επί της Εφές), θα πρέπει άπαντες να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να δουν τι πρέπει να αλλάξουν. Ετσι έστρωσαν, αλλά δεν πρέπει έτσι και να κοιμηθούν. Οφείλουν να τσιτώσουν, αν δεν θέλουν στη τελική ευθεία να δουν το φάιναλ φορ ως θεατές. Γιατί ξέρουν πώς αυτό είναι ένα εφιαλτικό σενάριο. Πολλοί παίκτες εξ’ αυτών και φυσικά βάζω μέσα και τον Εργκίν Αταμάν ο οποίος δεν είναι άμοιρος ευθυνών (αυτό έλειπε) έχουν γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά τους στο μεγαλύτερο comeback ομάδας στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Από την 17η θέση στη κορυφή της Ευρώπης κόντρα σε όλα τα προγνωστικά. Προφανώς και δεν θέλουν να βάλουν το όνομα τους δίπλα στην ομάδα που απέτυχε να συμμετάσχει στο φάιναλ φορ που θα γίνει στο σπίτι της.

Τα δύο πράγματα που προσφέρουν αισιοδοξία

Ο Εργκίν Αταμάν καλείται με τους παίκτες του να δώσουν χαρά στο κόσμο που τους στηρίζει συνεχώς και στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Πρέπει να καταλάβουν που βρίσκονται. Να καταλάβουν πως φορούν μια φανέλα με 7 αστέρια και αμέτρητους τίτλους. Δεν ξέχασαν το μπάσκετ. Δεν γίνεται να το εμφανίζουν μία στο τόσο. Υπάρχουν δύο πράγματα που με κάνουν να αισιοδοξώ. Το ένα είναι πως έχει βρεθεί ισορροπία στην επίθεση και άπαντες έχουν βρει τους ρόλους τους, πράγμα που καθιστά τον Παναθηναϊκό… απρόβλεπτο. Το άλλο έχει να κάνει πως αυτή η ομάδα έχει έναν ηγέτη που αρνείται να χάσει. Τον Κώστα Σλούκα. Αν επιτέλους και αυτή η προβληματική άμυνα, πάρει μπρος (την έχει παρουσιάσει κατά διαστήματα), τότε ναι αυτός ο Παναθηναϊκός μπορεί να βαδίσει σωστά σε αυτό το δύσκολο δρόμο. Το είχε κάνει και ο Αταμάν με την Εφές όταν κατέκτησε τη κούπα το 2022, έχοντας μειονέκτημα έδρας. Το είχε πράξει και ο Παναθηναϊκός το 2011 όταν έπαιξε με την Μπαρτσελόνα με μειονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Τέρμα τα λόγια, μόνο πράξεις!