Γκαραγκάνης Blog: Ο Τεττέη ανέδειξε την ποδοσφαιρική λογική και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους

Λίγο πριν αρχίσω αυτό το blog διάβασα ένα σχόλιο στα social media μου περί «Γκαραγκανισμού». Να δηλώσω ότι δεν είμαι τόσο σπουδαίος, ώστε να δημιουργήσω τάση, θρησκεία ή οτιδήποτε άλλο τελειώνει σε «-ισμός». Η άποψή μου γύρω από τη θέση του προπονητή, μετά τη σκληρή - και σε κάποια σημεία άδικη - κριτική που άσκησα στον Μαρίνο Ουζουνίδη, είναι πώς αποτελεί θεσμό για την ομάδα, σταθερά για τους φιλάθλους που μπορεί να τους εμπνεύσει και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν την τελευταία τρύπα της φλογέρας.

Ίδια ήταν η στήριξη, παρά την επί μέρους κριτική που άσκησα σε όλους, σε Δώνη, Πογιάτος, Μπόλονι, Γιοβάνοβιτς (καμία κριτική όσο έμεινε στην ομάδα, γιατί ένωσε το γκρουπ με τον κόσμο), Τερίμ, Κόντη, Αλόνσο, Βιτόρια και τώρα με τον Ράφα Μπενίτεθ. Γίνεται αντιληπτό ότι το ρεύμα της εποχής δεν επιτρέπει να παρεκκλίνεις. Περιμένει με ανυπομονησία την επόμενη γκέλα, η οποία νομοτελειακά θα έρθει, για να ικανοποιηθεί το κοινό αίσθημα και να στοχοποιηθούν όσοι έχουν διαφορετική άποψη. Πλέον, όλοι είμαστε γνωστοί για το τι πιστεύουμε, πως σκεφτόμαστε και τι περιμένουμε... Η πάγια στάση μου είναι πώς προπονητή κάθε τρεις και λίγο δεν πρέπει να αλλάζεις, διότι οι πιθανότητες να αποκτήσεις, κάποια στιγμή, συνοχή ελαχιστοποιούνται.

Μόνο αν καταφέρει η ομάδα και «ρουτινιάσει» στην καθημερινότητά της, θα μπορέσει να προοδεύσει. Να έχει έναν προπονητή καιρό, να φτιάξει κορμό και να διεκδικήσει στόχους. Ειδάλλως, θα κυνηγάει την ουρά της και θα αναρωτιέται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ποιος είναι ο κατάλληλος για να τη βγάλει από τη στενωπό του περιθωρίου που βρίσκεται.

Τον Τεττέη ποιος τον προπονεί; Εσύ και εγώ;

Είναι διαφορετικό, λοιπόν, να ασκείς κριτική, με γνώμονα το καλό της ομάδας, όπως το αντιλαμβάνεσαι, και διαφορετικό να στέκεσαι σε αυτόν που δεν πηγαίνει καλά, μετά από ένα τετράμηνο, μόλις, μάλιστα και να βγάζεις βαρύγδουπα συμπεράσματα για το τι πρέπει να γίνει. Όπως είναι η κατάσταση, πράγματι, μπορεί ο Παναθηναϊκός να χάσει στο Ηράκλειο από τον ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη και ο Κόντης να είναι καλύτερος από τον Μπενίτεθ που θα φύγει... Η αντιμετώπιση αλλάζει. Στα δικά μου μάτια δεν θα σημαίνει τίποτα, όσο και αν στεναχωρηθώ, στα δικά σου μπορεί να είναι η απόλυτη επιβεβαίωση.

Άλλωστε, αντικειμενικοί, αντι - Παναθηναϊκοί, φορείς ενημέρωσης έχουν εκφραστεί από την πρώτη ημέρα για το τι πρέπει να πάθει ο Μπενίτεθ. Και, λογικά, αργά ή γρήγορα θα το πάθει. Ειδικά, μετά το 0-1 στο Φάληρο, απέναντι στον Ολυμπιακό, η μοίρα του είναι προδιαγεγραμμένη, όπως και άλλων, προηγούμενων, που γύρισαν... ταινία τη συγκεκριμένη ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός, μέσα στο 2026, ειλικρινά είναι ασταθής και απογοητευτικός. Με απολογισμό 4-5-3 σε όλες τις διοργανώσεις έχει κερδίσει, μόλις, το 1/3 των αγώνων του. Ουδείς ασχολείται με τις απουσίες που έχει, κάτι που δεν συμβαίνει με τις άλλες ομάδες. Ουδείς στέκεται στα καλά σημεία, διότι υπάρχουν και τέτοια, και τα πάντα περιστρέφονται από την άκρατη επιθυμία να φύγει ο Μπενίτεθ. Λες και πριν από αυτόν, όλα πήγαιναν ρολόι. 

Η ομάδα είχε βαρεθεί να σηκώνει κούπες και ήρθε αυτός και τα διέλυσε όλα... Σαν μία αόρατη, μπορεί και όχι αόρατη, δύναμη να επιζητάει σαν σκοπό ζωής να διατηρεί τον Παναθηναϊκό μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, σε μία μόνιμη σύγχυση. Τουλάχιστον, σε αυτό το διάστημα, μπήκε... φρέσκος αέρας στην ομάδα, που, πραγματικά, μπορεί να φέρει την αλλαγή.

«Κοιτάζουμε το ματς της Κυριακής και μετά να είμαστε έτοιμοι για το παιχνίδι στην Τσεχία. Πιστεύω ότι μπορούμε να πάρουμε την πρόκριση αν ακολουθήσουμε το πλάνο του προπονητή, όπως έγινε σήμερα. Μας είχε προετοιμάσει πολύ καλά και νομίζω ότι αυτό φάνηκε». Ανδρέας Τεττέη. Αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται ποιος προπονεί αυτόν τον παικταρά και τον ετοίμασε για αυτό το ονειρικό ντεμπούτο στην Ευρώπη, το είπε ο ίδιος. 

Πανηγυρίζοντας με τον αρχηγό Τάσο Μπακασέτα, αναγνωρίζοντας τη στήριξη που του παρείχε από την πρώτη ημέρα στην ομάδα. Ασπίδα, δηλαδή, στα δύο πρόσωπα, που δέχονται τη μεγαλύτερη και ασύμμετρη κριτική αυτό το διάστημα. Αν ο ηγέτης, πέρα από ποιότητα, τακτική προσέγγιση και ικανότητες, χρειάζεται να διαθέτει και λογική στο ποδόσφαιρο, ο Τεττέη διαθέτει όλο το πακέτο, το αναδεικνύει και βάζει υποψηφιότητα να είναι ο επόμενος αρχηγός του Τριφυλλιού.

Επειδή όλο αυτό δεν γυρίζει εύκολα, μετά το 2-2 κόντρα στη Βικτόρια Πλζεν ο Παναθηναϊκός είναι αουτσάιντερ πρόκρισης. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα σε μία εβδομάδα, αν έχει χάσει και τον στόχο της Ευρώπης, τα πράγματα να είναι πολύ χειρότερα και η κατάσταση ακόμα πιο έκρυθμη. Μόνο με κατάκτηση του Europa League μπορεί να γυρίσει ο διακόπτης στο Τριφύλλι, δηλαδή μονάχα με θαύμα... Άχαρο και φοβερά ψυχοφθόρο να περιμένεις κάτι τέτοιο, ώστε να δεις κανονικότητα στην ομάδα σου. Δυστυχώς, όμως, όταν αυτή είναι απροστάτευτη, η καθημερινότητα θα είναι κάπως έτσι. Μέχρι το θαύμα!