Γκαραγκάνης Blog: Είναι, τελικά, μόνο ο Μπενίτεθ ο αδύναμος κρίκος;

Σήκωσε και σηκώνει μπόλικη κουβέντα το μέλλον του Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Θα μείνει; Δεν θα μείνει; Διακοπή, λόγω Εθνικών ομάδων, υπάρχει και τούτο ήταν το πιο προβλέψιμο να γίνει, από τη στιγμή που η συζήτηση για τον Ισπανό προπονητή έχει γιγαντωθεί, σε αυτό ακριβώς το επίπεδο, από την πρώτη ημέρα που ήρθε. Στο κομμάτι των κρίσεων, των προβλέψεων και των πιθανών ενδεχομένων για το μέλλον του, κάθε κουβέντα θα ήταν αποδεκτή. Αν, όμως, ίσχυε και για τις άλλες ομάδες των playoffs…

Τη δεδομένη χρονική στιγμή η ΑΕΚ του Νίκολιτς δείχνει να βρίσκεται μακριά από όλα αυτά. Συνεχίζει στην Ευρώπη, διεκδικεί τον τίτλο στην Ελλάδα, έχει περάσει τις κρίσεις της, όλα καλά… Ποιος, όμως, εγγυάται πώς όλα θα είναι εντάξει στον Ολυμπιακό, για τον Μεντιλίμπαρ, αν τερματίσει τρίτος στην έξτρα διαδικασία; Ή πώς τα πάντα θα είναι ρόδινα για τον Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ, αν δεν πάρει τίτλο φέτος; Δεν σπέρνουμε ζιζάνια, ούτε κάνουμε αυτά που κοροϊδεύουμε. Όμως, δεν γίνεται σε μία διαδικασία που μετέχουν τέσσερις ομάδες να υπάρχουν συνέπειες μονάχα για τη μία. Οι υπόλοιποι, δηλαδή, είναι εξασφαλισμένοι ό,τι και αν γίνει; Θα είναι εντάξει τα πάντα, αν αποτύχουν στους στόχους τους; Όχι, φυσικά. Απλά, η γκρίνια πουλάει και καλλιεργείται μονάχα στον Παναθηναϊκό.

Όποιος είναι στον Παναθηναϊκό αποδομείται

Όπως, σωστά, κατέγραψε στο πρόσφατο blog του ο Κώστας Γουλής καλό θα ήταν, κάποια στιγμή, να τελειώσουν όλα τα σενάρια γύρω από τον Ράφα Μπενίτεθ. Ας περιμένουμε τις εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων. Τα αποτελέσματα. Και στη συνέχεια, μετά τα παιχνίδια, θα υπάρχει χώρος και χρόνος, για ό,τι σενάριο τραβάει η ψυχούλα του κάθε σεναριογράφου… Είναι άδικο για το Τριφύλλι να μπαίνει, σε λίγες ημέρες, σε μία τόσο δύσκολη διαδικασία. Έτσι ή αλλιώς δύσκολη, μια και δεν διεκδικεί τον τίτλο. Ούτε περισσότερο βάρος χρειάζεται στους ώμους της ομάδας και, για να τα λέμε όλα, λίγο περισσότερος σεβασμός, έστω, στο βιογραφικό του Ισπανού δεν βλάπτει.

Δεν γίνεται όλων η δουλειά να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και ο εκάστοτε προπονητής του Παναθηναϊκού να το περνάει όλο αυτό… Και δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό των σπουδαίων Τερίμ και Μπενίτεθ, που είδαν τα κατορθώματά τους, πριν έρθουν στην Ελλάδα, να γίνονται κουρελόχαρτο από τους ειδήμονες. Τα ίδια πέρασε και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς όταν ανέλαβε και όσο βρισκόταν στον πάγκο των Πράσινων. Θεοποιήθηκε, μόλις αποχώρησε. Και αν δεν σας ψυλλιάζει όλο αυτό το μοτίβο συμπεριφορών, σύμφωνα με το οποίο όσο κάποιος είναι στον Παναθηναϊκό ξεσκίζεται και όταν φεύγει γίνεται ήρωας, δυστυχώς, δεν γίνεται να σας το αναδείξουμε μέσα σε λίγες γραμμές. Προφανώς και τα αποτελέσματα των playoffs θα κρίνουν τον Μπενίτεθ. Θα κρίνουν, όμως, τους… Μπενίτεθ των άλλων. Οπότε περιμένουμε και για αυτούς αναλύσεις επί αναλύσεων...