Γκαραγκάνης Blog: Άναψε το τσιγάρο, δώΖμου φωτιά
Ο Λάμπρος Γκαραγκάνης γράφει για τον φυσικό ηγέτη του Παναθηναϊκού Αζεντίν Ουναΐ, που είναι πολλά περισσότερα από το αλατοπίπερο στη θερινή μεταγραφική ενίσχυση του Τριφυλλιού.
Ο Λάμπρος Γκαραγκάνης γράφει για τον φυσικό ηγέτη του Παναθηναϊκού Αζεντίν Ουναΐ, που είναι πολλά περισσότερα από το αλατοπίπερο στη θερινή μεταγραφική ενίσχυση του Τριφυλλιού.
Τον Ιανουάριο του 2025, μετά από ένα παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ, είχα γράψει ένα σημείωμα, τότε, στο Sportal με τίτλο «Καλλιτέχνης θα πει, να σε λένε Ουναΐ». Η ανατροπή και η νίκη με 2-1 επί των Θεσσαλονικέων υπήρξε και δικό του δημιούργημα, αλλά ήταν η εποχή που δεν… είχε σταθερότητα, που… δεν έπαιζε άμυνα, που γενικά δεν έκανε εντός, εκτός και επί τα αυτά. Λίγο πριν ο Ρουί Βιτόρια βρει τα κουμπιά του, του δώσει ελευθερίες και αρχίσει να περνάει επάνω, κυριολεκτικά, από τους αντιπάλους των Πράσινων. Σε μία, μάλιστα, μέτρια χρονιά τους.
Πλέον, ουδείς μπορεί να έχει αμφιβολία ότι πρόκειται για έναν παίκτη παγκόσμιας κλάσης. Όσοι το αντιληφθήκαμε από την αρχή και συνεχίζουμε να τον γουστάρουμε ασύστολα έχουμε πολλαπλή ικανοποίηση. Διότι είδαμε για ποιον παικταρά μιλάμε, πριν πάει στη La Liga, πριν βγάλει μάτια στο Μουντιάλ. Ο Μαροκινός αποτέλεσε την πιο ακριβή μεταγραφή των Πράσινων αυτό το καλοκαίρι και στην ιστορία τους. Ήταν το αλατοπίπερο σε μία εξαιρετική δομή κινήσεων ενίσχυσης των Μπαλντίνι, Κοτσόλη, Νίστρουπ, η οποία υλοποιήθηκε από τον Γιάννη Αλαφούζο.
Πέραν της… μαγείας που επέστρεψε, υπάρχει ηγεσία πλέον. Ο Αζεντίν Ουναΐ φαίνεται πιο ώριμος και κατασταλαγμένος, για αυτό και κάνει τη μεγάλη διαφορά δίχως ακόμα να βρίσκεται στο 100%. Προσφέρει στο ρόστερ αυτό το αναγκαίο upgrade, ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τους μεγάλους στόχους του. Βήμα - βήμα, όμως. Είναι ακόμα νωρίς. Μπορούμε, απλά, να απολαμβάνουμε τις εμπνεύσεις του Μαροκινού ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΑΙΚΤΑΡΑ και το αναμμένο τσιγάρο του πανηγυρισμού του, σε version με μορφή Καμαρά μαζί, που ανάβει σε όλους μας τη σπίθα της ελπίδας για τη συνέχεια.
Διαχείριση με ελευθερίες από τον Νίστρουπ
Ο Δανός προπονητής είχε αντιληφθεί πώς στο διάστημα των ευρωπαϊκών προκριματικών υπήρχε αμφισβήτηση, παρά τις προκρίσεις. Το δήλωσε μετά το 2-0 της Λεωφόρου επί της Κηφισιάς για το Κύπελλο. Έκτοτε, αφού πέταξε ένα μεγάλο βάρος από την πλάτη του ίδιου και της ομάδας, ο Παναθηναϊκός παίζει τελείως αλλιώς. Ήρθαν, βέβαια, ποδοσφαιριστές με ποιότητα στο μεσοδιάστημα, οι οποίοι τον βοηθούν στη διαχείριση αγώνων. Να μπορεί να κάνει επτά αλλαγές, όπως στα ματς με Λεβαδειακό, Νίκη Βόλου, ΠΑΟΚ και εννέα από τον Παναιτωλικό στην Κηφισιά και να είναι αποτελεσματικό το σύνολο, δεν είναι εύκολο.
Όπως και η διατήρηση του τρέχοντος αήττητου, 3/3 προκρίσεις, 4/4 νίκες στο Πρωτάθλημα, 2/2 στο Κύπελλο με απολογισμό 7-5-0 σε 90λεπτα, το οποίο θα δοκιμαστεί στη Νίκαια κόντρα στην Καλαμάτα. Για μία ομάδα με δώδεκα μεταγραφές, που οι δέκα είναι βασικών παικτών, ό,τι παρουσιάζει ο Νίστρουπ μοιάζει ήδη με υπέρβαση. Η διαχείρισή του είναι επαρκής και έχει άξονα την εμπιστοσύνη σε συγκεκριμένα πρόσωπα αυτό το διάστημα, με τους Πένια και Ντε Φράι να αποδεικνύουν τη λογική του. Οι ελευθερίες που δίνει, ειδικά στους ποδοσφαιριστές με ξεχωριστές αρετές, κάνουν το 4-4-2, το 4-2-3-1, το 4-3-3 να μοιάζουν καλούπια που δεν ταιριάζουν για την αυτήν την έκδοση του Τριφυλλιού.
Το ελεγχόμενο ρίσκο να βγάλουν σε τέτοιο ματς 90λεπτα ο άγουρος - διότι έτσι θα χαρακτηριζόταν σε άλλες εποχές - Μπινιάρης και ο Σαλάχ-Εντίν των δύο προπονήσεων δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Όλα αυτά βοηθούν στην ανάδειξη ταλέντου και προσωπικότητας. Ο ΑΖ αποτελεί το φίλτρο υλοποίησης. Που τελειώνει παιχνίδια και προπαγάνδες. Και για να τελειώνουμε και με αυτές, στα δύο πέναλτι του Ζολιμπουά στον Τεττέη, στη Λεωφόρο, ο Τζήλος και ο VAR συμφώνησαν στο ένα. Τι να κάνουμε που τους παικταράδες των Πράσινων δεν μπορεί να τους σταματήσει κανείς; Απλά ενοχλεί που, πλέον, οι κόκκινες αντιπάλων και τα πέναλτι δίνονται…
