Πώς ο Παναθηναϊκός «άρπαξε» τον Λούζα απ’ τα χέρια του Άγιαξ

Στις μεταγραφές, πολλές φορές η χρονική συγκυρία αποδεικνύεται εξίσου σημαντική με τα χρήματα που προσφέρει μία ομάδα. Μία διαπραγμάτευση που καθυστερεί, μία διαφορά που δεν γεφυρώνεται και μερικές ημέρες επιπλέον μπορεί να δημιουργήσουν τον απαραίτητο χώρο για ανατροπές κι αλλαγή δεδομένων.

Αυτό ακριβώς συνέβη στην περίπτωση του Ιμράν Λούζα.

Ο διεθνής Μαροκινός μέσος έγινε κι επίσημα παίκτης του Παναθηναϊκού το βράδυ της Παρασκευής (28/8), υπογράφοντας συμβόλαιο έως το 2029, με οψιόν επέκτασης για μία ακόμη σεζόν. Πίσω όμως από την ολοκλήρωση της μεταγραφής κρύβεται μία διαδικασία που είχε ξεκινήσει αρκετούς μήνες νωρίτερα και εξελίχθηκε σε... κούρσα με (βασικό) αντίπαλο τον Άγιαξ.

Το όνομα του Λούζα είχε μπει στα «ραντάρ» του Παναθηναϊκού ήδη από το φινάλε της περασμένης σεζόν, όπως είχε γίνει και με τον Κινγκς Κάνγκουα. Όπως είχε καταγράψει το OnlyPao τη Δευτέρα (24/8), οι άνθρωποι του «τριφυλλιού» είχαν ασχοληθεί με την περίπτωσή του, γνωρίζοντας εξαρχής πως δεν θα ήταν εύκολο να προχωρήσουν σε συμφωνία.

Και οι λόγοι ήταν συγκεκριμένοι. Η Γουότφορντ ξεκίνησε τις απαιτήσεις της από τα 15 εκατ. ευρώ, ενώ ο Μαροκινός χαφ είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων. Ο Άγιαξ, η Παρί FC και η Γουέστ Χαμ είχαν επίσης ενδιαφερθεί για την απόκτησή του.

Παρά τις δυσκολίες, ο Παναθηναϊκός είχε κάνει το δικό του... scouting στην υπόθεση. Είχε έρθει σε επικοινωνία με την πλευρά του ποδοσφαιριστή, διαπιστώνοντας πως δεν υπήρχε αρνητική διάθεση απέναντι στην προοπτική να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα. Έτσι, ο Λούζα παρέμεινε ψηλά στη λίστα των επιλογών για τη μεσαία γραμμή, την ώρα που οι «πράσινοι» αξιολογούσαν συνολικά τις κινήσεις που ήθελαν να κάνουν στην αγορά.

Ο Άγιαξ είχε προχωρήσει περισσότερο

Την ίδια ώρα, ο Άγιαξ ήταν εκείνος που είχε φτάσει πιο κοντά από κάθε άλλη ομάδα σε συμφωνία. Οι Ολλανδοί είχαν προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό τις επαφές τους τόσο με τη Γουότφορντ όσο και με το περιβάλλον του παίκτη και, σύμφωνα με πληροφορίες από την Ολλανδία, περίπου δέκα ημέρες πριν από την ολοκλήρωση της μεταγραφής επιχείρησαν να δώσουν οριστική μορφή στη συμφωνία.

Οι διαπραγματεύσεις, ωστόσο, δεν έφτασαν σε deal. Η απόσταση που υπήρχε στο οικονομικό κομμάτι κράτησε ανοιχτή την υπόθεση και η καθυστέρηση αυτή αποδείχθηκε κομβική.

Ο Παναθηναϊκός είδε το «παράθυρο» που άνοιξε και αποφάσισε να κινηθεί άμεσα. Προηγήθηκε το «ΟΚ» του Τζέικομπ Νίστρουπ, ο οποίος θεώρησε πως το προφίλ και τα χαρακτηριστικά του Λούζα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το αγωνιστικό πλάνο του, και ακολούθησε η πλήρης ενεργοποίηση του «πράσινου» μεταγραφικού μηχανισμού.

Οι επαφές του Μπαλντίνι και το 1 εκατ.

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των συζητήσεων είχε και ο Φράνκο Μπαλντίνι. Ο Ιταλός -που έχει άριστη συνεργασία σε όλα τα επίπεδα με τον Στέφανο Κοτσόλη- αξιοποίησε τις ισχυρές σχέσεις και τις διασυνδέσεις που διαθέτει με τη Γουότφορντ, συμβάλλοντας στο να προχωρήσουν γρήγορα οι διαπραγματεύσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν ο Παναθηναϊκός να φτάσει σε συμφωνία με τον αγγλικό σύλλογο μέσα σε περίπου 48 ώρες. Το ποσό που συμφωνήθηκε κινήθηκε κοντά στα 7 εκατ. ευρώ, με την πρόταση των «πράσινων» να είναι κατά περίπου ένα εκατ. ευρώ υψηλότερη από εκείνη που είχε καταθέσει ο Άγιαξ.

Από τη στιγμή που βρέθηκε η συμφωνία με τη Γουότφορντ, ο δρόμος άνοιξε οριστικά. Οι συζητήσεις με τον ίδιο τον Λούζα ολοκληρώθηκαν πολύ γρήγορα και ο Μαροκινός μέσος είπε το «ναι» στον Παναθηναϊκό.

Έτσι, μία μεταγραφή που για αρκετό διάστημα έμοιαζε να βρίσκεται περισσότερο στην... ολλανδική πλευρά του χάρτη, άλλαξε τελικά προορισμό. Ο Παναθηναϊκός κινήθηκε αποφασιστικά τη στιγμή που η υπόθεση παρέμενε ανοικτή, εκμεταλλεύτηκε την καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις του Άγιαξ και της Γουότφορντ και έκανε δικό του έναν παίκτη που είχε ξεχωρίσει την τελευταία πενταετία στο αγγλικό ποδόσφαιρο.