Γουλής Blog: Την «αλήθεια» τη λέει πάντα το γήπεδο και η δουλειά κάθε προπονητή

Αφουγκράζομαι με ηρεμία και με όσο το δυνατόν πιο καθαρό μυαλό τις τελευταίες ημέρες, το πώς «υποδέχθηκε» συνολικά ο κόσμος του Παναθηναϊκού την είδηση γύρω απ’ την επικείμενη πρόσληψη του Γιάκομπ Νίστρουπ, ο οποίος είναι πια έτοιμος να αναλάβει τα ηνία του «τριφυλλιού» για τα επόμενα δύο χρόνια. Με οψιόν επέκτασης για άλλο ένα έτος όπως έχει επισημανθεί εδώ και λίγες μέρες κι απ’ το OnlyPao.gr.

Κάποιοι τα... έβαψαν (ακόμη) πιο «μαύρα» και εκφράζουν -κυρίως μέσω των social media- το «...πώς είναι δυνατόν να πηγαίνει ο Παναθηναϊκός στην επιλογή ενός 38χρονου προπονητή, μετά απ’ τον Μπενίτεθ;».

Άλλοι εμφανίζονται τρομερά επιφυλακτικοί και περιμένουν να δουν το πώς θα εξελιχθεί η όλη διαδικασία, με τον Δανό τεχνικό, τι μεταγραφές θα γίνουν, πως θα σχηματοποιηθεί η version του Παναθηναϊκού 2026/27.

Κάποιοι το είδαν με πολύ πιο θετικό «μάτι» διακρίνοντας στον Νίστρουπ έναν προπονητή που μπορεί να φέρει κάτι «διαφορετικό», έπειτα από πολλά χρόνια αστοχιών και μίας διαδικασίας που πήγαινε διαρκώς μπρος-πίσω τον Παναθηναϊκό, με εξαίρεση τα 2,5 έτη της θητείας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Τα «ακούω» όλα και είναι λογικό να υπάρχουν όλες οι «τάσεις», έπειτα από μία σεζόν όπου όλα εντός συνόρων πήγαν κατά... διαόλου για τον Παναθηναϊκό. Σε μία χρονιά η οποία ήταν απόλυτα αποτυχημένη, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τα χρήματα που επενδύθηκαν.

Προσωπικά, βλέπω την επιλογή του Δανού με πολύ θετική διάθεση. Όχι δεν είναι «λαμπερός» ή ένα όνομα με «γκελ» για τον κόσμο, αλλά τα είδα και τα... ονόματα στον Παναθηναϊκό. Τα «χορτάσαμε», ειδικά όταν αρχίζουν να «στραβώνουν» που δεν τους γίνονται όλα τα «χατίρια», σε σχέση με το πώς μπορεί να τα είχαν φτιάξει αρχικά στο μυαλό τους.

Όταν π.χ. δεν τους παίρνουν αριστερούς μπακ... αχαρτογράφητους με κόστος 5 εκατ. ευρώ (λες και τα εκατομμύρια είναι... στραγάλια), όταν έρχονται οι Σισοκό και οι Ερνάντεθ και υπάρχει απαίτηση να μείνουν κιόλας και την επόμενη σεζόν, όταν, όταν, όταν...

Εγώ ξέρω ότι «Στραματσόνι» πέρασε μία φορά ο Παναθηναϊκός και λίγο έλειψε να διαλυθεί το σύμπαν το 2017 σε μία χρονική συγκυρία καταστροφική, που συνδυαστικά με το χρέος των 54,7 εκατ. ευρώ και το τράβηγμα της πρίζας, «υποθήκευσαν» για μία τετραετία το μέλλον του Παναθηναϊκού. Πάμε παρακάτω λοιπόν, να δούμε τα επόμενα και τα δεδομένα τους...

Δεν ήρθε με κριτήριο ένα... power point

Γιατί βλέπω θετικά την περίπτωση του Νίστρουπ; Πρώτα απ’ όλα διότι «βλέπω» πως τούτη τη φορά η αναζήτηση και η τελική επιλογή έγινε πολύ πιο τεχνοκρατικά και με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια από τον Φράνκο Μπαλντίνι. Κι όχι διότι... εντυπωσίασε τον Γιάννη Αλαφούζο ένα... power point, όπως αυτό που έδειξε ο Ράφα Μπενίτεθ στο κρίσιμο ραντεβού, σαν ένα ωραίο περιτύλιγμα σε κάτι πολύ «άδειο» (εδώ και χρόνια πλέον) ποδοσφαιρικά.

Το έχω ξαναγράψει πως τούτη τη φορά μετά την αστοχία (με... κρότο και με πάρα πολύ υψηλό κόστος) που έκανε ο Παναθηναϊκός με τον Ράφα Μπενίτεθ, έκανε για πρώτη φορά κάτι σωστό. Στην αλλαγή του προπονητή, δεν «ξηλώνει» μαζί του και το πρότζεκτ. Αλλά κρατάει το πρότζεκτ που ξεκίνησε τον περασμένο Οκτώβριο και προσπαθεί να βρει τον προπονητή που θα είναι πολύ πιο «συμβατός» με αυτό. Και -κυρίως- θα έχει διάθεση να το υπηρετήσει αυτό το πλάνο. Διάθεση που... κόπηκε στον Ράφα όταν διαπίστωσε πως δεν θα έφερνε το κλαμπ 10-11 «ενδεκαδάτους» που αξίωνε ο ίδιος, απαξιώνοντας όλα τα πρότζεκτ που είχε ήδη η ομάδα.

Τούτη τη φορά τα «κουτάκια» συμπληρώθηκαν με πολύ πιο ποδοσφαιρικά κριτήρια πάνω στη φιλοδοξία, την ποδοσφαιρική φιλοσοφία και νοοτροπία, τη δουλειά του Δανού πάνω σε αντίστοιχα πρότζεκτ και την επαφή του με την πίεση του πρωταθλητισμού.

Θα τα χρειαστεί όλα αυτά ο Νίστρουπ

Φτάνουν όλα αυτά -θα αναρωτηθεί εύλογα κανείς- για να πετύχει ο 38χρονος Γιάκομπ Νίστρουπ στον Παναθηναϊκό; Αυτό θα το «δείξουν» δύο και μόνο πράγματα: Η δουλειά του και το γήπεδο, ο μοναδικός χώρος όπου υπάρχει μόνο χορτάρι και δεν κρύβεται ποτέ η «αλήθεια».

Θα χρειαστεί σαφώς και τύχη σε ένα πολύ «δύσκολο» κλαμπ όπως είναι ο Παναθηναϊκός. Θα πρέπει να είναι απ' την αρχή ακριβής και πολύ μεταδοτικός, θα πρέπει να μπει με τη μία στον «τραυματισμένο» ψυχισμό όλης της ομάδας και να της δώσει αυτοπεποίθηση, χτίζοντας ένα πολύ πιο δυνατό γκρουπ. Και πολύ πιο κοντά στα standards του σημερινού ποδοσφαίρου. Και, βεβαίως, θα πρέπει να φτιάξει μία ομάδα έτοιμη για να ανταποκριθεί στα καλοκαιρινά προκριματικά, την πρώτη πολύ μεγάλη και πραγματικά δύσκολη «αποστολή» του, όπου δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο «λάθους».

Κοινώς με δυο λόγια: «Καλώς να έρθεις, κόουτς, καλή τύχη και να έχεις γερό στομάχι. Θα τα χρειαστείς...» ή αν το θέλουμε και στα δανέζικα «Velkommen skal du være, coach, held og lykke — og hav en stærk mave. Du får brug for det...».