Γουλής Blog: Ο μοναδικός δρόμος για να... διασωθεί το «πρότζεκτ Ταμπόρδα»

Την ώρα που ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται να υποδεχθεί το μεσημέρι της Κυριακής (18/1, 15:15) στην Ελλάδα τον Σαντίνο Αντίνο, ολοκληρώνοντας την πιο «ακριβή» μεταγραφή της ιστορίας του (8.430.000 ευρώ το όλον κόστος της αγοράς του), η αμέσως προηγούμενη επένδυση των «πράσινων» απ’ τη χώρα του τανγκό, ο Βισέντε Ταμπόρδα, έμεινε εκτός αποστολής (και) απ’ το κυριακάτικο (18/1, 21:00) μεγάλο παιχνίδι με την ΑΕΚ στην «OPAP Arena», δείχνοντας πως δεν μπορεί να κερδίσει -σ’ αυτή τη φάση- την εμπιστοσύνη του Ράφα Μπενίτεθ. Όπως είχε γίνει νωρίτερα στη σεζόν και με τους Ρουί Βιτόρια και Χρήστο Κόντη...

Γενικά «σηκώνει» τεράστια κουβέντα πολλών ΩΡΩΝ, όλο το θέμα γύρω απ’ τον 24χρονο μεσοεπιθετικό. Το πώς και γιατί κατέληξε το «τριφύλλι» στην περίπτωσή του το περασμένο καλοκαίρι, με ποια ποδοσφαιρικά κριτήρια έγινε η επιλογή του, τι πλάνο υπήρχε για την αξιοποίησή του κ.ο.κ.

Δεν είμαι απ’ αυτούς που θεωρούν τον Ταμπόρδα «άμπαλο» και «λίγο» ως παίκτη. Το αντίθετο, θεωρώ πως έχει συγκεκριμένα και αρκετά ποιοτικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία όμως -για την ώρα- μοιάζουν «μη συμβατά» με τον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη κι αυτό που του ζητείται να κάνει εδώ.

Στο δικό μου, ταπεινό, μυαλό ο Ταμπόρδα μοιάζει πιο πολύ με ένα παιδί που βγήκε αργά απ’ το safe περιβάλλον της Αργεντινής (στα 24 του) κι έπρεπε να  μπει σε μία διαδικασία «σχολείου», ξεκινώντας απ’ τις... βασικές αρχές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, που έχουν στην κορυφή της «πυραμίδας» την τακτική προσέγγιση και τις θέσεις μέσα στο γήπεδο. Κι όλο αυτό είναι φανερό πως τον δυσκολεύει τρομερά, πόσω μάλλον δε, σε μία ομάδα όπως ο εφετινός Παναθηναϊκός που έχει αλλάξει τρεις προπονητές μέσα σε λίγους μήνες και γενικά... αλλάζει παίκτες, φιλοσοφία, προσέγγιση, όντας... εν κινήσει μέσα στη σεζόν.

Η προσέγγιση του Χρήστου Κόντη

Άκουσα επίσης με πολύ ενδιαφέρον τα όσα είπε για τον Αργεντινό στο Sport24, ο πρώην τεχνικός των «πράσινων», Χρήστος Κόντης, περιγράφοντας έναν ποδοσφαιριστή που αν κι έχει αρκετά ανεπτυγμένα τεχνικά στοιχεία και χαρακτηριστικά, οι εικόνες του και οι παραστάσεις του είναι εντελώς «ξένες» με αυτό που απαιτείται σε μία ομάδα του επιπέδου και των απαιτήσεων του Παναθηναϊκού.

Έχοντας μάθει να λειτουργεί σε ένα στυλ ποδοσφαίρου με «...χαμηλή τακτική πειθαρχία και έντονη ατομικότητα» όπως τόνισε κι ο Κόντης και παίζοντας σε μία ομάδα (Πλατένσε) η οποία μπορεί να πήρε τίτλο στην Αργεντινή, αλλά το έκανε με κατοχή μπάλας 30% - 35%, παίζοντας στην κόντρα και πολύ πιο άμεσα. Μέσα από ένα ποδόσφαιρο «άναρχο τακτικά» το οποίο δεν έχει σχέση με αυτό που προσπάθησαν να κάνουν οι δύο προηγούμενοι, εφετινοί προπονητές του Παναθηναϊκού και προσπαθεί να περάσει τώρα κι ο Μπενίτεθ.

Τα κριτήρια της επιλογής Ταμπόρδα

Κι εδώ, αφήνοντας τον Κόντη, η κουβέντα πάει... μοιραία ΣΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ της επιλογής του Ταμπόρδα το περασμένο καλοκαίρι, απ’ τον προηγούμενο τεχνικό διευθυντή και τους... συν αυτώ. Πως δηλαδή από έναν παίκτη με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως ο Αζεντίν Ουναΐ -ο οποίος μπορεί να μην ήταν κι ο πιο «πειθαρχημένος» δημιουργικός χαφ της γης, αλλά είχε ως προτερήματα την οξυδέρκεια, την ένταση, την αθλητικότητα και την ποιότητα στην πάσα και στην εκτέλεση, γνωρίζοντας που πρέπει να βρίσκεται κάθε στιγμή στο γήπεδο- η επόμενη επιλογή των «πράσινων» ήταν κάτι εντελώς «διαφορετικό» ποδοσφαιρικά και «μη συμβατό» με αυτό που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός.

Άλλη μία... επιτυχία του Γιάννη Παπαδημητρίου, ο οποίος δέχομαι ότι προσπάθησε μέχρι το... 90’ να φέρει ξανά στο «τριφύλλι» τον Ουναΐ -αλλά υπήρξε απίστευτο «μπεγλέρισμα» απ’ τον νέο ατζέντη του Μαροκινού- όμως στο plan B πήγε σε κάτι εντελώς «ασύμβατο» ποδοσφαιρικά, μόνο και μόνο για να γίνει μία... κίνηση «αντικατάστασης».

Η άποψη του Μπενίτεθ κι ο χρόνος

Ξαναγράφω για να μην υπάρχουν... παρεξηγήσεις: Δεν είναι «άμπαλος» ο Ταμπόρδα, αλλά παικτικά, ποδοσφαιρικά, αγωνιστικά, είναι ακόμη κάτι πολύ «διαφορετικό» για να «μπει» μεμιάς στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Έχοντας να κουβαλήσει -εκτός όλων των άλλων- και την πίεση απ’ τις μοιραίες συγκρίσεις και την απαίτηση να «μπει» στα παπούτσια του Ουναΐ, μολονότι επρόκειτο για εντελώς διαφορετικό ποδοσφαιριστή σε όλα του.

Ο Μπενίτεθ έχει πει δημόσια για τον Ταμπόρδα πως εκτιμάει πολύ την προσπάθεια που κάνει ο Αργεντινός και το πόσο δουλεύει στις προπονήσεις. Και δεν ψεύδεται... Θέλει όντως να τον βοηθήσει, έχει αφιερώσει αρκετό χρόνο κι ο ίδιος και οι συνεργάτες του στις προπονήσεις για να τον «βάλουν» περισσότερο και πιο άμεσα στον ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης και να τον «καλουπώσουν» τακτικά όσον αφορά την προσέγγισή του μέσα στο γήπεδο. Σε έναν Παναθηναϊκό όμως, που ξαναφτιάχνεται κομμάτι-κομμάτι κι αλλάζει εν… κινήσει, δεν μπορεί κι ο Ισπανός να ξοδέψει όλη την ενέργειά του και το χρόνο του, διότι είναι δεκάδες τα πράγματα που προηγούνται σ’ αυτή τη φάση της χρονιάς.

Δεν μπορεί να «ακυρωθεί» ως κίνηση

Απ’ την άλλη βεβαίως, ο Παναθηναϊκός έχει κάνει μία πού σημαντική επένδυση πάνω στον Ταμπόρδα, ξοδεύοντας 4,2 εκατ. ευρώ το περασμένο καλοκαίρι για το 80% των δικαιωμάτων του και δεν έχει την πολυτέλεια να «ακυρώνει» μία τέτοια μεταγραφή.

Δεδομένου όμως ότι ο χώρος κι ο χρόνος για τον Αργεντινό είναι -και θα παραμείνει- ελάχιστος, έτσι όπως είναι διαμορφωμένη η κατάσταση, με τα παιχνίδια να έρχονται σερί ανά 3-4 μέρες και τους στόχους να «καίνε» σε Ελλάδα κι Ευρώπη, ο μοναδικός δρόμος για να μπορέσει να... διασώσει ο Παναθηναϊκός το «πρότζεκτ Ταμπόρδα» δεν μπορεί να είναι άλλος απ’ τον δανεισμό του σε ένα περιβάλλον που θα του δώσει την ευκαιρία και το χρόνο να αλλάξει λίγο-λίγο την κοσμοθεωρία του για το ποδόσφαιρο και θα τον βάλει σε πιο ευρωπαϊκά «καλούπια».

Σε μία ομάδα που θα του δώσει τη δυνατότητα να βγάλει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του, αλλά θα λειτουργήσει κι ως «σχολείο» για να τον βοηθήσει να προσαρμοστεί καλύτερα -και με υπομονή- στα «εδώ» ζητούμενα. Η Κηφισιά του Σεμπαστιάν Λέτο, για πολλούς λόγους, θα μπορούσε να είναι μία τέτοια επιλογή. Ή τέλος πάντων κάτι αντίστοιχο ως «περιβάλλον».

Εκτός, αν προκύψει το επόμενο διάστημα κάτι απ’ την Αργεντινή, όπου οι «μετοχές» του Ταμπόρδα είναι ακόμη σε υψηλό σημείο, προκειμένου να μπει ο Παναθηναϊκός σε διαδικασία ακόμη και μίας πιθανής πώλησης.

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, το «τριφύλλι» καλίται να κάνει μία επιλογή που έστω και λίγο πιο μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει σε μία απόσβεση, οικονομική ή αγωνιστική, της επένδυσης που έγινε πριν από ένα πεντάμηνο...