Γουλής Blog: Η ποιότητα που προστέθηκε, το μεγάλο «κενό» κι ο κόουτς που πρέπει να το πάρει... αλλιώς

Ναι, ήταν «δυνατό» το φίνις του Παναθηναϊκού στο χειμερινό, μεταγραφικό «παράθυρο» με την απόκτηση του Αντριάνο Γιάγκουσιτς, ενός εκ των μεγαλύτερων ταλέντων που υπήρχαν αυτή την εποχή στο κροατικό πρωτάθλημα. Ενός ποδοσφαιριστή που αν τον βλέπαμε σε κάνα-δυο χρόνια να κάνει... παπάδες (όπως έκανε φέτος στην Κροατία με τη Σλάβεν Μπέλουπο) με τη φανέλα της Λειψίας ή της Βέρντερ Βρέμης, που είχαν «χωθεί» δυνατά τις προηγούμενες εβδομάδες για να τον αποκτήσουν, θα λέγαμε μεταξύ μας «...πως δεν τον πήρε ρε φίλε ο Παναθηναϊκός αυτόν τον παίκτη, που τον ήθελε εκείνον τον Φλεβάρη του ’26».

Απλώς είναι τόσο «βαθιά» η απογοήτευση για όλα εδώ κι εβδομάδες στον κόσμο, που δεν μπορεί να «χαρεί» όσο κι όπως θα έπρεπε για τη συγκεκριμένη κίνηση, ενός ποδοσφαιριστή που μπορεί να «ομορφύνει» πάρα πολύ το παιχνίδι του Παναθηναϊκού και να ξεσηκώσει την εξέδρα.

Υπό την προϋπόθεση βεβαίως πως θα παίζει σε έναν πολύ πιο... κανονικό Παναθηναϊκό όσον αφορά το αγωνιστικό σχέδιό του και την ταυτότητά του μέσα στο γήπεδο, αλλά επ’ αυτού θα επανέλθω πιο κάτω.

Ο Γιάγκουσιτς διαθέτει ένα «πακέτο» αγωνιστικών χαρακτηριστικών που ΔΕΝ ΕΙΧΕ ο Παναθηναϊκός στο ρόστερ του και είναι δεδομένο πως θα «δώσει» πολλά και διαφορετικά πράγματα σε δημιουργία κι εκτέλεση. Σε στατικές φάσεις, σε ταχύτητα, σε εντάσεις...

Το Νο1 «θέμα» του ΔΕΝ καλύφθηκε

Αυτό που εξακολουθεί να ΜΗΝ ΕΧΕΙ ο Παναθηναϊκός στο ρόστερ του είναι καλυμμένο ποιοτικά και ποσοτικά τον άξονά του. Κι αυτό είναι πολύ μεγάλο «οφσάιντ» στην εκτέλεση του μεταγραφικού σχεδιασμού σ’ αυτό το «παράθυρο». Εδώ και ένα τρίμηνο άπαντες στον «πράσινο» οργανισμό γνώριζαν πως η ομάδα είχε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ κενό στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Και ήταν επιβεβλημένο να αποκτηθεί ένας κεντρικός χαφ, ο οποίος θα έκανε τη... διαφορά στο κέντρο των «πράσινων». Ναι, «έφαγε» και... δοκάρια ο Παναθηναϊκός, όμως υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση και κι εντέλει αδυναμία για να αποκτηθεί ένας παίκτης στο «6» (που θα μπορούσε να καλύψει και το «8»), σε μία συνθήκη όπου ήταν ακόμη πιο επιβεβλημένη η απόκτησή του (σε σχέση με 20 μέρες πριν), διότι υπάρχει πια κι ο σοβαρός τραυματισμός του Πέδρο Τσιριβέγια που θα τον κρατήσει εκτός για 1,5 με 2 μήνες.

Αυτή η συνθήκη «ενεργοποίησε» την έξτρα μεταγραφή με τον Μουσά Σισοκό, τον οποίο ο Παναθηναϊκός «έχασε» απ’ τη... δεύτερη προπόνηση με τραυματισμό (ήμαρτον Θεέ μου πια...) κι ευτυχώς θα πει κανείς που έγινε από νωρίς και η προσθήκη του Σωτήρη Κοντούρη, ο οποίος δείχνει πως μπορεί να «σηκώσει» το βάρος της φανέλας και τουλάχιστον εντός συνόρων υπάρχει ακόμη μία αξιόπιστη επιλογή.

Αλλά όχι, στον απολογισμό των χειμερινών κινήσεων, ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ το διαχειρίστηκε σωστά το θέμα του κεντρικού χαφ και το κενό παραμένει μεγάλο εκεί. Και σε ποιότητα και σε διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά και σε επίπεδο προσωπικότητας που παραμένει ελλειμματική στο γήπεδο για τους «πράσινους».

Η προοπτική και οι παίκτες δίπλα τους

Από εκεί και πέρα, ο Παναθηναϊκός έριξε κατά πολύ τον μέσο όρο ηλικίας του, αποκτώντας ως επί το πλείστον παίκτες νεαρούς, με τρομερή προοπτική εξέλιξης μέσα από μία στρατηγική, πολύ διαφορετική απ’ το πρόσφατο παρελθόν.

Αυτό είναι όντως κάτι ιδιαίτερο και ξεχωριστό και δημιουργεί μία προσδοκία, δίνει στον κόσμο κάτι να περιμένει, κάτι «φρέσκο» και «διαφορετικό». Όμως για να μπορέσει να εκμεταλλευτεί ο Παναθηναϊκός όλα τα ιδιαίτερα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που θα του δώσουν παίκτες όπως ο Αντίνο, ο Τεττέη, ο Γιάγκουσιτς, ο Κοντούρης κι ο Παντελίδης, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να φέρει στο πλευρό τους και πιο έμπειρους και «ψημένους» σε συνθήκες πρωταθλητισμού ποδοσφαιριστές, οι οποίοι θα είναι σε θέση να πάρουν πάνω τους την ομάδα και να δώσουν την ευκαιρία στους «μικρούς» να... μεγαλώσουν ποδοσφαιρικά στο πλευρό τους.

Ας τελειώσουν πια οι «πειραματισμοί»

Και βεβαίως θα πρέπει κάποια στιγμή κι ο Ράφα Μπενίτεθ να αρχίσει να το… παίρνει αλλιώς στους αγώνες του Παναθηναϊκού. Το «...δεν έχουν απαίτηση στο κλαμπ για να κερδίσω στην πρώτη χρονιά» που μετέφερε στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ιταλική «La Repubblica» στις 2 Ιανουαρίου, έχει «μεταφραστεί» πολύ λάθος απ’ τον Ισπανό τεχνικό.

Και δεν πρέπει να προσφέρει δικαιολογίες και «άλλοθι» διαφορετικών πειραματισμών από το ένα παιχνίδι στο άλλο, που το μόνο που έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής είναι να μπερδεύουν ολοένα και περισσότερο ΟΛΗ την ομάδα. Και να μην προσφέρουν ούτε ένα ψήγμα βελτίωσης απ’ την ημέρα που ο ίδιος ανέλαβε τα ηνία του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού.

Ευελπιστώ πως τώρα που ολοκληρώθηκαν οι μεταγραφές, ο Μπενίτεθ θα αρχίσει να φτιάχνει κάτι πολύ πιο σταθερό και πάνω απ’ όλα θα μπορέσει να αρχίσει να δίνει μία συγκεκριμένη ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ στον Παναθηναϊκό. Σε μία χρονιά που έχει πάει ως τώρα κατά... διαόλου εντός συνόρων, θα ήταν το τελικό στάδιο... καταστροφής να συνεχίσει να γεμίζει με τόσο βαθιές «πληγές» ο Παναθηναϊκός, ικανές για να «κάψουν» κι αυτό το πρότζεκτ πριν καν αυτό ξεκινήσει...