Ένα χρόνο μετά έπαιξαν μόλις 2+2 «ίδιοι» παίκτες στο πρώτο ματς του Παναθηναϊκού

Σαφώς και δεν... ανακαλύπτει κανείς την Αμερική επισημαίνοντας το πόσο πολύ άλλαξε το ρόστερ του Παναθηναϊκού μέσα σε έναν χρόνο. Και μάλιστα, όχι σε μία, αλλά σε τρεις διαφορετικές φάσεις, μέχρι το εφετινό καλοκαίρι, όπου το μεγαλύτερο μέρος του βασικού σχεδιασμού έχει ήδη εκτελεστεί πολύ πριν καν «βγει» ο Ιούλιος.

Δεν παύει, ωστόσο, να είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως ακριβώς ένα χρόνο (και μία μέρα) μετά την περσινή πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στη σεζόν, αυτή με τους Ρέιντζερς στη Γλασκώβη στο πρώτο ματς για τον Β’ προκριματικό του Champions League (22/7/2025, ήττα με 2-0), μέχρι το εφετινό πρώτο παιχνίδι των «πράσινων» στο Πακς κόντρα στην Πάκσι (23/7/2026, νίκη 2-1), το «τριφύλλι» είχε στην ενδεκάδα του μόλις δύο (!) ίδιους παίκτες... Μόλις δύο: τους Γιώργο Κυριακόπουλο κι Αχμέντ Τουμπά κι άλλους δύο που στην Ουγγαρία ήρθαν απ’ τον πάγκο (Πέδρο Τσιριβέγια και Φακούντο Πελίστρι), οι οποίοι ένα χρόνο πριν στο Ibrox ήταν στο βασικό σχήμα.

Με απλά λόγια, μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος, ο Παναθηναϊκός άλλαξε τα 9/11 το βασικού σχήματός του από πρεμιέρα σε... πρεμιέρα, ήτοι το 81,8% της ενδεκάδας του. Σε ένα πολύ μεγάλο extreme makeover, που ξεκίνησε σε πιο ήπια φάση το περασμένο καλοκαίρι, προχώρησε πολύ πιο έντονα τον περασμένο Γενάρη κι ολοκληρώθηκε το εφετινό δίμηνο Ιουνίου-Ιουλίου, όπου απομένουν πια ορισμένες τελικές (αλλά σημαντικές) «πινελιές» για να πάρει την τελική μορφή του το ρόστερ της ομάδας.

Το περασμένο καλοκαίρι «μπήκε» στα προκριματικά με τους Ρέιντζερς με την ενδεκάδα του να αποτελείται απ’ τους Ντραγκόφσκι - Βαγιαννίδη, Πάλμερ-Μπράουν, Τουμπά, Κυριακόπουλο - Τσιριβέγια, Μαξίμοβιτς, Μπακασέτα - Πελίστρι, Τζούριτσιτς και Ιωαννίδη, ενώ στον πάγκο βρίσκονταν οι Λαφόν, Κότσαρης, Ίνγκασον, Γεντβάι, Κότσιρας, Σιώπης, Τσέριν, Μπρέγκου, Μαντσίνι, Τετέ, Γερεμέγεφ, Σφιντέρσκι.

Απ’ αυτούς αποχώρησαν ως τις αρχές Σεπτέμβρη με πωλήσεις οι Βαγιαννίδης, Ιωαννίδης, Μαξίμοβιτς κι ως το φινάλε του περσινού καλοκαιρινού «παραθύρου» έγιναν άλλες 6 μεταγραφές. Με απλά λόγια, άλλη ομάδα ξεκίνησε στα προκριματικά του Champions League κι (εντελώς) άλλη... ομάδα πήγε να «τρέξει» τη σεζόν απ’ τον Σεπτέμβριο κι έπειτα.

Αν προσθέσει κανείς και τον Τσέριν που δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου απ’ τον Ρουί Βιτόρια σ’ εκείνη την πρεμιέρα με τους Ρέιντζερς, αλλά και τον Κότσαρη που μόλις είχε επιστρέψει στους «πράσινους» ένα χρόνο μετά, η πρεμιέρα του Παναθηναϊκού με την Πάκσι είχε μόλις έξι «ίδια» πρόσωπα στην αποστολή σε σχέση με πέρσι. Κι εξ αυτών έπαιξαν τα τέσσερα, με τον Τουμπά να μπαίνει στην ενδεκάδα κυρίως λόγω της ανετοιμότητας του Φαν Ντρόνγκελεν και τον Ίνγκι Ίνγκασον, που πέρσι ξεκίνησε ως «ρεζέρβα» απ’ τον Βιτόρια, να είναι φέτος νοκ-άουτ λόγω ρήξης χιαστού στο φιλικό της 15ης Ιουλίου με τη Ραπίντ στη Βιέννη.

Το ζητούμενο της σταθερότητας του ρόστερ

Που οδηγούν όλα τα παραπάνω; Στην ανάγκη που έχει ο Παναθηναϊκός να βρει (επιτέλους) λίγη... σταθερότητα συνολικά ως ποδοσφαιρικό τμήμα. Πέρσι άλλαξε δύο φορές προπονητή (από Βιτόρια σε Κόντη κι από Κόντη στον Μπενίτεθ -με ενδιάμεσο για έναν αγώνα και τον «υπηρεσιακό» Δημήτρη Κοροπούλη- ξεκινώντας την εφετινή σεζόν από εντελώς διαφορετική βάση με τον Τζέικομπ Νίστρουπ, ενώ μέσα σε έναν χρόνο κατέγραψε πάνω από 40 προσθαφαιρέσεις στο δυναμικό του. Οι οποίες μάλιστα δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα...

Είναι δεδομένο πως οι κινήσεις που έγιναν στα δύο τελευταία μεταγραφικά «παράθυρα» ήταν επικεντρωμένες πάνω στον σχεδιασμό και στη νέα στρατηγική που ξεκίνησε απ’ τον περασμένο Οκτώβριο μετά τη συνολική αλλαγή κατεύθυνσης όλου του κλαμπ. Το ζητούμενο είναι πλέον όλο αυτό να αποτυπωθεί και στο γήπεδο, μέσα από μία ομάδα η οποία θα αποκτήσει σταθερότητα, με ισχυρό «κορμό» 21-22 παικτών και δεν θα χρειάζεται να αλλάζει τόσο πολύ από καλοκαίρι σε καλοκαίρι.

Διότι όποτε έβρισκε αυτή την σταθερότητα ο Παναθηναϊκός, τον δικαίωνε ακολούθως η εξέλιξη της ομάδας και ήταν απολύτως ανταγωνιστικός. Τόσο απλά...