Καπουκάκης Blog: Ο Παναθηναϊκός «παλεύει» με τον καθρέπτη του
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για τον Παναθηναϊκό που έχει αντίπαλο τον εαυτό του και στέκεται στις υπερβάσεις που πρέπει να πραγματοποιήσει από εδώ και στο εξής ο «Επτάστερος».
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για τον Παναθηναϊκό που έχει αντίπαλο τον εαυτό του και στέκεται στις υπερβάσεις που πρέπει να πραγματοποιήσει από εδώ και στο εξής ο «Επτάστερος».
Για τον Παναθηναϊκό, η ήττα στο Ιβανώφειο μπορεί να μην κρίνει κάτι ιδιαίτερο στο Πρωτάθλημα, καθώς το «Τριφύλλι» έχει... καταφέρει να χάσει τη «μάχη» της πρωτιάς εδώ και καιρό. Παρόλα αυτά, σε κανέναν οπαδό του Παναθηναϊκού δεν είναι ευχάριστο συναίσθημα να βλέπει την ομάδα του να ηττάται. Πόσω μάλλον όταν η ήττα έρχεται με τέτοιον τρόπο και απέναντι σε μία ομάδα - με όλο τον σεβασμό σε έναν αξιοσέβαστο και άκρως συμπαθητικό σύλλογο - του μεγέθους του Ηρακλή...
Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα που ήρθε με διαφορετικό τρόπο με τα υπόλοιπα που είχαν ανάλογη κατάληξη για τους «πράσινους» στο φετινό Πρωτάθλημα (Άρης και Κολοσσός), όμως η ουσία ήταν η ίδια. Και η ουσία έχει να κάνει με την ανεξήγητη χαλαρότητα που βγάζει ο Παναθηναϊκός σε ορισμένες περιπτώσεις μέσα στο 2026. Και λέω ανεξήγητη, γιατί κατ' εμέ, δεν είναι λογικό ένας Παναθηναϊκός που μετρά τόσες απρόσμενες ήττες μέσα στο νέο έτος, να μπαίνει σε τέτοια ματς σαν να τα έχει κερδίσει από το τζάμπολ. Και ξαναλέω, όχι επειδή θα έκρινε κάτι το χθεσινό ματς. Όμως όταν παίζεις στον Παναθηναϊκό δεν γίνεται να είσαι αδιάφορος σε αγώνες με τον Ηρακλή και τον κάθε Ηρακλή, ακόμα και αν έχει χαθεί η 1η θέση. Πέρα από το προφανές, τον στοιχειώδη σεβασμό που πρέπει να υπάρχει προς τον κόσμο του Παναθηναϊκού που δεν διανοείται η ομάδα του να χάνει τέτοια παιχνίδια, οι «πράσινοι» θα έπρεπε να «καθαρίζουν» εύκολα τέτοιους αγώνες για να «ξεσπούν» και κάπου μετά τα αρνητικά αποτελέσματά τους στη EuroLeague. Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να πηγαίνει στο... «ρελαντί» κι ας βρισκόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Όσον αφορά στον διαφορετικό τρόπο τον οποίο, ανέφερα πιο πάνω πως ήρθε η ήττα από τον Ηρακλή για τον Παναθηναϊκό, συγκριτικά με τις υπόλοιπες ήττες στο Πρωτάθλημα, προφανώς το ανέφερα γιατί τόσο με τον Άρη, όσο και με τον Κολοσσό Ρόδου, οι «πράσινοι» δεν είχαν φτάσει σε σημείο ποτέ να ελέγχουν αυτά τα ματς με +21 και στη συνέχεια να απωλέσουν τέτοια υπέρ τους διαφορά. Δυστυχώς, ο τρόπος αυτός «πονάει» ακόμα περισσότερο...
Ο Παναθηναϊκός που παλεύει με τον εαυτό του και... ο Αταμάν
Είναι φανερό το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός παλεύει με τον εαυτό του. Είναι κλισέ. Το καταλαβαίνω. Όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να περιγράψει κανείς την κατάσταση που βρίσκεται η ομάδα του Εργκίν Αταμάν.
Η νοοτροπία με την οποία μπαίνει ο Παναθηναϊκός σε πολλά παιχνίδια, η «μπλαζέ» γλώσσα σώματος και η εικόνα του «είμαστε καλύτεροι παίκτες θα τους κερδίσουμε... no matter what», θαρρώ πως αποτελούν τους μεγαλύτερους «αντιπάλους» του «Επτάστερου» στην προσπάθεια που κάνει στη φετινή σεζόν.
Την ίδια στιγμή, ουκ ολίγες φορές είδα σχετικά σχόλια για τον Εργκίν Αταμάν και το... κλασικό «κριτική θα του κάνετε;». Η αλήθεια είναι πως είμαι γενικότερα φειδωλός με την αγωνιστική κριτική μου σε αθλητές, προπονητές κλπ. Κι αυτό διότι είμαι... αλλεργικός με την «ισοπέδωση» και συμφωνώ με την άποψη αρκετών που αναφέρουν: «Ως τι κάνετε τέτοια... επίθεση σε επιτυχημένους ανθρώπους του αθλητισμού που γνωρίζουν πολλά παραπάνω πράγματα από εσάς για το αντικείμενο;». Αλλά, αυτό δεν απαγορεύει σε κανέναν να πει την άποψη του, εφόσον είναι σε λογικά πλαίσια και δεν... ξεφεύγει. Και η άποψη μου είναι ότι ο Εργκίν Αταμάν έχει - προφανώς - μεγάλη ευθύνη για την εικόνα του Παναθηναϊκού. Έχω αναφέρει και σε παλαιότερα άρθρα, πως πιστεύω ότι ο προπονητής του Παναθηναϊκού μοιάζει μπερδεμένος και δεν έχει κατορθώσει να βρει τους κατάλληλους ρόλους για να σχηματίσει ένα «παζλ» που έχει τα καλύτερα κομμάτια που υπάρχουν στην Ευρώπη.
Παράλληλα, κατ' εμέ είναι δική του ευθύνη και η πνευματική ανετοιμότητα με την οποία εμφανίζεται ο Παναθηναϊκός σε αρκετά παιχνίδια, κάτι το οποίο φαίνεται πως πλέον το «Τριφύλλι» το «πληρώνει» επανειλημμένα. Όσον αφορά, πάντως, στους ρόλους που δεν έχει βρει ο Παναθηναϊκός, θα πρέπει να θυμίσουμε ότι τη σεζόν 2023/24, το «Τριφύλλι» μπορεί να μην είχε το γεμάτο ρόστερ που έχει τώρα, ωστόσο είχε ξεκάθαρους ρόλους και «διψούσε» για νίκες και τίτλους. Φέτος, το πρώτο δεν το έχει σε καμία περίπτωση. Το δεύτερο το έδειξε στην Κρήτη, όμως θα πρέπει να το εμφανίσει πλέον σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια του στη EuroLeague, εφόσον θέλει να βρεθεί στο Final Four της Αθήνας.
Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται μόνο υπερβάσεις
Έτσι όπως τα έχει καταφέρει ο Παναθηναϊκός στη EuroLeague, πλέον θα χρειαστεί μονάχα υπερβάσεις για να προκριθεί απευθείας στα Play-Offs και να αποφύγει τα Play-In.
Αν υπολογίσουμε πως πιθανότατα η 4η ομάδα θα έχει 24 νίκες και η 6άδα θα κριθεί στα 22-23 νικηφόρα αποτελέσματα, τότε είναι φανερό πως ο «Επτάστερος» πρέπει να προστατεύσει την έδρα του και να πάρει τουλάχιστον δύο διπλά.
Θαρρώ πως η πιθανότητα του Παναθηναϊκού να διεκδικήσει το πλεονέκτημα έδρας χάθηκε στο παιχνίδι με την Παρί, όπου το «Τριφύλλι» είχε δικαίως πολλά παράπονα από την διαιτησία, κυρίως για το ξεκάθαρο φάουλ που δεν δόθηκε στον Χέιζ - Ντέιβις.
Αν ο Παναθηναϊκός «πιάσει» απόδοση... Κυπέλλου και έχει τη σωστή νοοτροπία θεωρώ πως μπορεί να κάνει τουλάχιστον έξι νίκες στην τελική ευθεία της κανονικής διάρκειας. Φτάνει να δώσει «μάχη» με τους αντιπάλους του και όχι με τον εαυτό του...
ΥΓ. Η πλειοψηφία του κόσμου του Παναθηναϊκού έχει δείξει υποδειγματική στάση και συνεχίζει να στηρίζει τους παίκτες και τον Εργκίν Αταμάν. Έφτασε όμως και η στιγμή, η ομάδα να τους «ανταμείψει» για την στάση τους και την αγάπη τους.
