Καπουκάκης Blog: Υπενθύμιση, ο Σάρας κατέκτησε τη EuroLeague με small-ball
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για την 5άδα του Παναθηναϊκού που... νίκησε τον Ερυθρό Αστέρα και στέκεται στο παράδειγμα της περσινής Φενέρμπαχτσε.
Ο Γιώργος Καπουκάκης γράφει για την 5άδα του Παναθηναϊκού που... νίκησε τον Ερυθρό Αστέρα και στέκεται στο παράδειγμα της περσινής Φενέρμπαχτσε.
Βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη καμπή της EuroLeague και ο Παναθηναϊκός αναζητά τον τρόπο που θα του επιτρέψει να αποδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε σχέση με τα χαρακτηριστικά του ρόστερ του, έτσι ώστε - αρχικά - να εξασφαλίσει την παρουσία του στα Play-Offs και - στη συνέχεια - να κοιτάξει ολοένα και πιο ψηλά.
Κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα, είδαμε ότι - όπως σε πολλά παιχνίδια φέτος - η ομάδα του Εργκίν Αταμάν είχε αρκετά σκαμπανεβάσματα και φάνηκαν πολλά από τα προβλήματά της, στα πρώτα τρία δεκάλεπτα. Απέναντι στους Σέρβους, ο Αταμάν βρήκε τη λύση με μία πεντάδα χαμηλού μεγέθους, η οποία ήταν απόλυτα συμβατή σε αυτά που χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή το «Τριφύλλι» (σκληράδα, spacing, ένταση στην άμυνα, δυνατότητα να αλλάξει σε όλα τα μαρκαρίσματα). Σλούκας, Ναν, Ρογκαβόπουλος, Χέιζ - Ντέιβις και Χουάντσο μάτσαραν την ενέργεια του Ερυθρού Αστέρα, είχαν σωστές αποστάσεις στην επίθεση και έκαναν τα... απλά (αλλά και πολλές φορές δύσκολα), έτσι ώστε ο «Επτάστερος» να τρέξει ένα επιμέρους σκορ 32-12 στα τελευταία 12 λεπτά και να νικήσει με 82-74.
Σίγουρα, βοήθησε και ο Ερυθρός Αστέρας που δεν είχε «δεινόσαυρους» (Ταβάρες, Μιλουτίνοφ) στο ρόστερ του, ωστόσο θεωρώ ότι αυτή η small-ball 5άδα, ή τουλάχιστον μία παρόμοια, θα πρέπει να είναι η βάση των «πράσινων» από εδώ και στο εξής μέσα στη σεζόν. Και δεν εννοώ να είναι η βασική 5άδα του Παναθηναϊκού, ούτε αυτή που θα χρησιμοποιεί κατά κόρον ο Εργκίν Αταμάν. Ωστόσο, είναι ένα σχήμα που ο Τούρκος τεχνικός θα πρέπει να το «κοιτάζει» περισσότερο και να το χρησιμοποιεί πιο συχνά.
Παναθηναϊκός: Το παράδειγμα της Φενέρ και οι διαφορές
Προφανώς, αρκετοί είναι αυτοί που έχουν ενστάσεις αναφορικά με τα χαμηλά σχήματα. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για τέτοιο χαμηλό σχήμα. Όμως, εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η περσινή Φενέρμπαχτσε έφτασε στην κατάκτηση της EuroLeague, χρησιμοποιώντας, κυρίως τέτοιου είδους σχήματα. Γιατί ακόμα και με τη χρησιμοποίηση του Κεμ Μπιρτς στο «5» (αντί του Μέλι), δεν είναι ότι «ψηλώνεις» ως ομάδα. Ίσως απλά κερδίζεις σε μάκρος. Πάντως, την περσινή αγωνιστική περίοδο, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους χρησιμοποίησε περισσότερο την 5άδα Χολ, Μπιμπέροβιτς, Γκούντουριτς, Χέιζ - Ντέιβις, Μέλι και... δίδαξε την άμυνα με αλλαγές, ενώ έβρισκε και τρόπο το σχήμα αυτό να είναι άκρως αποδοτικό στην επίθεση, καθώς άπαντες είναι - το λιγότερο - αξιόπιστοι σουτέρ. Ενδεικτικό είναι το γεγονός, πως με αυτή την 5άδα η περσινή Φενέρμπαχτσε επέτρεπε 111.5 πόντους ανά 100 αμυντικές κατοχές και πετύχαινε 158.7 πόντους ανά 100 κατοχές στην επίθεση!
Φυσικά, οι διαφορές Παναθηναϊκού και της περσινής Φενέρ, αναφορικά με τα χαρακτηριστικά των δύο ομάδων, είναι μεγάλες. Ο Παναθηναϊκός ούτε τέτοιο μέγεθος στην περιφέρεια έχει, ούτε τόσους πολλούς two-way παίκτες, ούτε είναι η 4η καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης, ούτε ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ έχει την ίδια ευχέρεια με τον Νίκολο Μέλι για να αγωνιστεί ως «5». Παρόλα αυτά, οι παραπάνω πληροφορίες στοχεύουν στο να εξηγήσουν πως μία 5-out small-ball 5άδα μπορεί να νικήσει τη EuroLeague, αρκεί να είναι τοποθετημένη στο κατάλληλο πλαίσιο. Και φυσικά, δεν λέω σε καμία περίπτωση να πάει μέχρι το τέλος με ανάλογη 5άδα ο Παναθηναϊκός, ειδικά από τη στιγμή που έχει επιστρέψει και ο Ματίας Λεσόρ. Απλώς, θεωρώ ότι στο σημείο που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός, μπορεί σε ειδικές περιπτώσεις να βοηθηθεί από αυτό το σχήμα, γιατί με αυτό το σχήμα έχει πολλές δυνατότητες: Να αλλάξει παντού στην άμυνα, να αναγκάσει τον αντίπαλο προπονητή να «θυσιάσει» ένα 5άρι που δυσκολεύεται να κυνηγήσει μακριά από το καλάθι, να ανοίξει την αντίπαλη ρακέτα, να αποκτήσει μεγαλύτερη ταχύτητα και να φθείρει πνευματικά τον κάθε αντίπαλο.
Το μπάσκετ που άλλαξε
Γενικότερα, οι ψηλοί σέντερ (άνω των 2.10μ.) πάντα θα είναι χρήσιμοι. Όμως πιστεύω ότι γενικότερα το μπάσκετ έχει αλλάξει εδώ και αρκετά χρόνια - και συνεχίζει να αλλάζει - και το versatility έχει γίνει το παν. Τα mobile 5άρια και τα χαμηλά σχήματα είναι υπερχρήσιμα πλέον και φαίνεται ότι όλοι οι προπονητές θα τα επιλέγουν ολοένα και περισσότερο.
Το μπάσκετ έχει γίνει πιο γρήγορο - και στην Ευρώπη - και καλώς ή κακώς οι περισσότερες ομάδες διαλέγουν ψηλούς «κοιτάζοντας» και το κατά πόσο μπορούν να μαρκάρουν κοντύτερους παίκτες ή τουλάχιστον να μην γίνονται «στόχοι» στα pick-and-roll, την ώρα που τόσο η αθλητικότητά τους, όσο και η σκληράδα τους είναι βασικά κριτήρια για την τελική επιλογή τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
