Καπουκάκης Blog: Η νοοτροπία ήταν εκεί, στο χέρι του το πλεονέκτημα

Υπάρχουν ήττες που πονάνε για τον τρόπο που έρχονται και άλλες που σε πληγώνουν γιατί σου θυμίζουν που θα μπορούσες να είσαι. Και αυτή στο «Telekom Center Athens» από τη Φενέρμπαχτσε ανήκει και στις δύο κατηγορίες.

Ο Παναθηναϊκός είδε τον Γουέιντ Μπόλντγουιν να σκοράρει σε buzzer-beater που είχε και δόση τύχης, με αποτέλεσμα το «Τριφύλλι» να πέσει στο 16-12 πριν από τη διακοπή για τα Κύπελλα. Μια ήττα που τον έριξε στην 9η θέση της EuroLeague, τη στιγμή που μια νίκη θα τον έβαζε ξεκάθαρα σε τροχιά 4άδας. Και όμως, η απόσταση από τις πρώτες τέσσερις ομάδες παραμένει μία μόλις νίκη και το πλεονέκτημα θεωρώ πως είναι στο χέρι του, όσο κι αν αυτή τη στιγμή η κατάσταση μοιάζει δύσκολη. 

Καλή η γλώσσα σώματος του Παναθηναϊκού 

Απέναντι στην πιο φορμαρισμένη ομάδα της διοργάνωσης, που έχει… ξεχάσει να χάνει τους τελευταίους μήνες, η ομάδα του Εργκίν Αταμάν έδειξε κάτι που έλειπε το προηγούμενο διάστημα. Δηλαδή, πείσμα, συγκέντρωση, σκληράδα και διάθεση για μάχη σε κάθε κατοχή.

Η νοοτροπία ήταν εκεί. Οι παίκτες έπαιζαν ο ένας για τον άλλον. Υπήρχε ένταση στην άμυνα, καλύτερη επικοινωνία και αρκετό πάθος στην πλειοψηφία των κατοχών. Και γι’ αυτό η ήττα χαρακτηρίζεται «κακή». Κυρίως για το timing και όχι για την εικόνα. Γιατί όπως αναφέραμε και σε άλλα ματς που ο Παναθηναϊκός κέρδιζε, ότι η εικόνα δεν ήταν καλή, έτσι και τώρα - παρότι έχασε - θα πούμε ότι η απόδοση της ομάδας δεν ήταν σε καμία περίπτωση... απογοητευτική. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός «εντυπωσίασε». Σε καμία περίπτωση. Απλά έδειξε σημάδια βελτίωσης. 

Το γνώριμο πρόβλημα στο «5» και η επιστροφή του Ναν

Πάντως, για ακόμα ένα παιχνίδι, στην τελική ευθεία, έλειψε το σημείο αναφοράς από τη θέση «5». Ένας παίκτης που θα δώσει άλλη διάσταση στο παιχνίδι του «Επτάστερου» και θα κάνει την επίθεση λιγότερο προβλέψιμη στα τελευταία 3-4 λεπτά.

Ο Παναθηναϊκός, όταν κλείνουν οι χώροι, γυρίζει σε συγκεκριμένες επιλογές. Και όταν αυτές διαβαστούν, το παιχνίδι γίνεται στατικό. Εκεί χρειάζεται μια διαφορετική επιλογή επιθετικού προσανατολισμού, ένας ψηλός που θα αναγκάσει την άμυνα να προσαρμοστεί. Γι' αυτό και συνεχίζω να πιστεύω ότι η ομάδα χρειάζεται να αποκτήσει (και) έναν σέντερ που θα κάνει τη διαφορά. 

Η επιστροφή του Κέντρικ Ναν, μετά από περισσότερο από έναν μήνα εκτός δράσης, ήταν από μόνη της ένα χαρμόσυνο γεγονός. Ο Αμερικάνος γκαρντ είχε ρυθμό και ήταν απολύτως φυσιολογικό, όμως ακόμα και έτσι, η παρουσία του άλλαξε την εικόνα.

• Πρίντεζης Blog: Κρίμα και άδικο και τώρα… υπέρβαση!

Απασχόλησε την άμυνα, άνοιξε διαδρόμους και έδωσε καλύτερες προϋποθέσεις εκτέλεσης στους συμπαίκτες του σε ορισμένες περιπτώσεις. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε πιο «λογικός» επιθετικά απλώς και μόνο επειδή υπήρχε ένας παίκτης που απαιτεί δεύτερο... βλέμμα σε κάθε κατοχή. Όλοι γνωρίζουν την ποιότητα του Ναν και όλοι ξέρουν το πόσο σημαντικός είναι για τον Παναθηναϊκό. Και η απουσία του, κατ' εμέ, στοίχισε στον Παναθηναϊκό, τουλάχιστον 2+ νίκες με ομάδες εκτός 10άδας. 

Και σε αυτά τα παιχνίδια έγινε το... κακό για τον Παναθηναϊκό. Ρεαλιστικά, μια ήττα από την πρωτοπόρο της βαθμολογίας μπορεί να συμβεί. Το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό δεν ήταν το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ήταν οι απώλειες μέσα στο 2026 απέναντι σε ομάδες που είναι χαμηλότερα στη βαθμολογία. Εκεί χάθηκε το «μαξιλαράκι» και δημιουργήθηκε ακόμα μεγαλύτερη πίεση. 

Θα δυναμώσει ο ΠΑΟ το επόμενο διάστημα 

Η έλευση του Νάιτζελ Χέιζ - Ντέιβις δίνει άμεσα λύσεις σε πολλαπλά επίπεδα στον Παναθηναϊκό. Ο περσινός MVP του Final Four φέρνει άμυνα, μέγεθος, versatility, switcability, αλλά και elite two-way χαρακτηριστικά. Αν αξιοποιηθεί σωστά, μπορεί να λειτουργήσει ως game-changer για την τελική ευθεία. Τόσο της κανονικής διάρκειας, όσο και ολόκληρης της χρονιάς. 

Παράλληλα, μια ενδεχόμενη επιστροφή του Ματίας Λεσόρ διαφοροποιεί ριζικά τη δυναμική στη ρακέτα. Η ενέργεια, η σκληράδα και η κάθετη απειλή που προσφέρει είναι στοιχεία που λείπουν στα κρίσιμα λεπτά.

Προσωπικά, ακόμη και με τον Λεσόρ διαθέσιμο, όπως ανέφερα και πιο πάνω, θεωρώ πως η απόκτηση ενός σέντερ που να κάνει πραγματικά τη διαφορά θα έδινε το τελευταίο κομμάτι στο παζλ. Έναν παίκτη - άγκυρα για τα ματς που κρίνονται στη μισή κατοχή.

Σαφέστατα, η ήττα από τη Φενέρ ήταν οδυνηρή. Ήταν «κακή» για τον τρόπο που ήρθε και αποτέλεσε μια χαμένη ευκαιρία βαθμολογικά. Αλλά η νοοτροπία της ομάδας ήταν εκεί.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν μπορεί να πάρει το πλεονέκτημα έδρας ή όχι. Το ερώτημα είναι αν, στην τελική ευθεία, θα κάνει τις υπερβάσεις που απαιτούνται για να μετατρέψει τη βελτιωμένη νοοτροπία σε σταθερό αγωνιστικό πλεονέκτημα.