Παπανικολάου Blog: Η αθόρυβη ποιότητα που ζητά απλώς.... χώρο και χρόνο

Στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχουμε μια κακή συνήθεια βιαζόμαστε να κρίνουμε. Αποφασίζουμε για παίκτες πριν καν προλάβουν να αναπνεύσουν, ψάχνουμε διαρκώς την «εύκολη λύση» και συχνά χάνουμε ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε πολύτιμα εργαλεία. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η περίπτωση του Βιθέντε Ταμπόρδα μοιάζει με μια υπενθύμιση ότι η ποιότητα δεν χρειάζεται φασαρία για να φανεί. Αρκεί να της δοθεί ο σωστός χρόνος.

Αναμφίβολα, οι πραγματικά μεγάλοι προπονητές δεν χρειάζονται εντυπωσιακές φάσεις για να διακρίνουν την αξία ενός ποδοσφαιριστή. Έχουν μάθει να «διαβάζουν» το παιχνίδι μέσα από τις λεπτομέρειες, από τον τρόπο που κινείται ένας παίκτης, από το πώς ζητάει τη μπάλα, από την ηρεμία με την οποία εκτελεί. Ο Ράφα Μπενίτεθ ανήκει σε αυτή την κατηγορία και αυτό, προσωπικά, μου γεννά αισιοδοξία για το μέλλον του Ταμπόρδα στο Παναθηναϊκό.

H καθυστερημένη προσαρμογή του Αργεντινού δεν αποτελεί έκπληξη

Πολλοί ποδοσφαιριστές που έρχονται από τη Λατινική Αμερική χρειάζονται χρόνο για να βρουν ρυθμό, να συνηθίσουν την ένταση, να προσαρμοστούν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Ωστόσο, στις λίγες στιγμές που ο Ταμπόρδα πάτησε γήπεδο, έδειξε ότι διαθέτει σπάνια ποιότητα. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί από τους «πράσινους».

Επιπλέον, όταν ένας παίκτης ξέρει πραγματικά μπάλα, δεν χρειάζονται δεκάδες συμμετοχές για να το αντιληφθείς. Αρκούν λίγες επαφές, δύο σωστές κάθετες, μια κίνηση που «φωνάζει» ποδοσφαιρική ευφυΐα. Έτσι ξεχωρίζει και ο Ταμπόρδα. Από τα πρώτα του λεπτά φάνηκε ότι δεν πρόκειται για έναν ακόμη χαφ, αλλά για έναν ποδοσφαιριστή που σκέφτεται διαφορετικά.

Ωστόσο, όπως συμβαίνει συχνά στο ελληνικό ποδόσφαιρο, κάποιοι έσπευσαν να τον απαξιώσουν. Είναι οι ίδιοι που δεν έχουν διάθεση να δουν λίγο πιο μακριά, να αναγνωρίσουν ότι η εξέλιξη ενός παίκτη δεν είναι στιγμιαία διαδικασία. Το αποτέλεσμα; Πολλά ταλέντα χάθηκαν από τον Παναθηναϊκό τα προηγούμενα χρόνια, επειδή δεν υπήρχε υπομονή και επειδή η εύκολη λύση των μεταγραφών φάνταζε πάντα πιο δελεαστική. Κι όμως, τα τεράστια ποσά που ξοδεύτηκαν δεν έφεραν πάντα το ανάλογο αποτέλεσμα.

 Η αθόρυβη ποιότητα του Ταμπόρδα που ζητά απλώς.... χώρο και χρόνο 

Στο παιχνίδι Κυπέλλου με την Καβάλα, όπου ο Αργεντινός πήρε ολόκληρο ενενηντάλεπτο, η εικόνα του ξεκαθάρισε ακόμη περισσότερο. Και πριν ακουστεί το κλασικό επιχείρημα περί «αδύναμου αντιπάλου», ας είμαστε σοβαροί. Ο ποιοτικός παίκτης ξεχωρίζει παντού. Από το άγγιγμα της μπάλας, από την καθαρότητα της σκέψης του, από την ηρεμία με την οποία εκτελεί, από το γεγονός ότι έχει ήδη έτοιμη τη λύση πριν καν δεχθεί την πάσα. Επίσης να μην ξεχνάμε ποιους ειχε συμπαίκτες ο Αργεντίνος στο συγκεκριμένο παιχνίδι Κυπέλλου. 

Συνεχίζοντας, ο Ταμπόρδα δεν είναι ποδοσφαιριστής των πέντε λεπτών. Είναι χαφ που χρειάζεται ρυθμό, επαφές, ευθύνες. Μπορεί να οργανώσει, να κατευθύνει, να εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για τους «πράσινους», αρκεί να του δοθεί ο χώρος και πραγματικά, απορώ με όσα γράφονται περί δανεισμού ή αντικατάστασής του από την ευρωπαϊκή λίστα. Τέτοιο προφίλ χαφ δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ρόστερ.

Με τα λίγα λεπτά που έχει αγωνιστεί και κυρίως με το πλήρες παιχνίδι στο Κύπελλο, φάνηκε ότι τα 5 εκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του δεν ήταν «πεταμένα». Η ποιότητα του παίκτη είναι δεδομένη. Το ερώτημα δεν είναι αν αξίζει. Το ερώτημα είναι αν θα του δοθούν οι ευκαιρίες που χρειάζεται.

Και εδώ επιστρέφουμε στον Ράφα Μπενίτεθ. Αν υπάρχει κάποιος που ξέρει πότε να επενδύσει, πότε να περιμένει και πότε να εμπιστευτεί, είναι ο άνθρωπος που έχει προπονήσει μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η παρουσία του στον πάγκο των «πράσινων» είναι ίσως η μεγαλύτερη εγγύηση ότι ο Ταμπόρδα θα πάρει αυτό που δικαιούται.

Τελικά, στο ποδόσφαιρο η ποιότητα πάντα βρίσκει τον δρόμο της. Αρκεί να υπάρχει υπομονή, συνέπεια και θέληση. Και ο Βιθέντε Ταμπόρδα δείχνει ότι αξίζει και τα τρία.

Διαβάστε ακόμη: 

• Τετέ: Kρατά ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το μέλλον του στον Παναθηναϊκό

• Παναθηναϊκός: Κίνηση που ταράζει τα νερά στο μεταγραφικό προσκήνιο